22/09/2021  door Bruno Bonte

De ochtenden worden frisser

Nog enkele dagen en we krijgen een nieuw seizoen voorgeschoteld: de herfst.
De dagen worden korter en frisser. De kleuren veranderen, zowel van de bladeren als van de kleren die we dragen. De geur van de natuur past zich eveneens aan de seizoenswisseling aan.
Maar wat blijft er van de zomer 2021?
Toen de vaccinatiecampagne van start ging, geloofde ik, zoals velen onder ons, in de 3e ‘Summer of Love’. Het zou het net niet worden. Toch is de zomer 2021 een boeiende editie geweest. Het EK met de vroegtijdige uitschakeling van de Rode Duivels tegen de latere winnaar Italië, het filmfestival van Cannes dat begin juli doorging in de plaats van begin mei, een geweldige Tour de France met ritoverwinningen voor onder meer Wout Van Aert, prachtige Olympische Spelen, het wel of niet doorgaan van Pukkelpop en Tomorrowland, wat na veel discussies leidde tot het annuleren van beide events, veel regen in ons Belgenlandje met gigantische overstromingen in de Maasregio, branden en extreme temperaturen elders in de wereld, de kleurcodes die in Europa wekelijks veranderden, wat ons tot heel veel creativiteit dwong om op vakantie te gaan, enkele festivals die dan toch doorgingen zoals Jazz Middelheim, Alcatraz, Paradise City, voetbal met opnieuw supporters, terug normaler naar school en naar het werk, mondmaskers die afvielen, en om te eindigen de terugkeer van het barbaarse Talibanregime in Afghanistan.
Het was een vreemde zomer. Begin september kregen we eventjes de hoop op een ‘indian summer’, maar het bleek snel vals alarm.
Maar de zomer 2021 heeft er vooral voor gezorgd dat we weer meer kunnen leven, uitgaan, trouwen, feestvieren, naar optredens gaan, voorzichtig fysiek contact hebben met elkaar en dat we corona snel vergeten.

 01/09/2021  door Bruno Bonte

Het ochtendritueel

Meestal is het ochtendritueel niet bij iedereen hetzelfde, maar varieert het van gezin tot gezin. Opstaan, wassen, eten of opstaan, eten, wassen, of opstaan en wassen. Als je kinderen hebt is het vaak opstaan en alles voor hen klaar zetten. Behalve als de kinderen groot zijn. Koffie of thee? Uitgebreid ontbijten met het laatste recept van Sandra Bekkari of snel een boterham met choco? De auto in of de fiets op? Richting station voor de trein, de metro, de bus, de tram? En zo ochtend na ochtend, week na week, jaar na jaar.

Wat mij betreft is het altijd al een ochtendritueel zonder kinderen geweest. Behalve toen ik 4 jaar geleden bij mijn vriendin ging wonen. Ik maakte de sprong van het multiculturele en bruisende Brussel naar het landelijke Moorsele. Plots moest ik rekening houden met iemand die ook de badkamer nodig had, die ook moest ontbijten, die ook tijd nodig had. Ondertussen is ze het huis uit en is ze alleen gaan wonen in centrum Kortrijk. Mij haasten heb ik nooit gedaan, ook nooit willen doen. Er is voor mij niets vervelender dan mij ’s morgens te moeten haasten. Ik sta al jaren vroeg op. Om 05u50 precies gaat de wekker af.  Mijn wekker is trouwens een oude Nokia 3310, zonder simkaart. Ondanks het feit dat ik ook een vast patroon heb, heb ik me vaak moeten aanpassen. Ik ben namelijk veel verhuisd in mijn leven en dit heeft dus ook een impact gehad op mijn ritueel. Maar al bij al is het verloop meestal hetzelfde gebleven: opstaan, een glas lauw water drinken, toilet, douchen, scheren en smeren, ontbijten, lunchbox klaarmaken, aankleden en vertrekken.

In Brussel nam ik vaak het openbaar vervoer om naar mijn werk te gaan. De tram en de metro zijn zalige plekken om de krant, een boek of iets anders te lezen. Of om af en toe kennis te maken met iemand die je dagelijks tegenkomt. Na een tijdje maak je een hoofdknik, zeg je een goeie dag, en ga je later het gesprek aan. De laatste 4 jaren nam ik de auto om naar mijn werk te gaan, of de fiets bij mooi weer.  Sinds 13 maart 2020 is er wel iets bij gekomen. Een ochtendwandeling. Ik ben blijven vroeg opstaan, mijn ritueel blijven behouden, en er de wandeling aan toegevoegd.  Elke ochtend 40 minuten wandelen geeft me een mentale boost en de energie om aan de slag te gaan. De tijd die ik doorbracht om naar mijn werk te gaan, vul ik nu in door een stevige wandeling, weer of geen weer.

De ochtenden zijn nooit dezelfde, de geur is altijd anders, de opkomende zon kan zo fascinerend mooi zijn. Wandelen om je hoofd te ledigen zodat we die opnieuw kunnen vullen met leuke, fijne, interessante en boeiende dingen.

Straks gaat de vakantie van start, en wordt het dagelijkse ochtendritueel gedurende 2 maanden on hold gezet, tot in september. Ik wens iedereen een fijne coronavrije vakantie.

 23/06/2021  door Bruno Bonte

Mijn eerste

Ik mag, en doe het met veel plezier en enthousiasme, mijn intrede doen in het selecte gezelschap van boeiende bloggers. Ik zal het vooral hebben over het leven… zoals het is: over de geur van een straffe espresso, het einde van de zomer, het begin van de lente, de eerste sneeuwvlokjes, de vakantie, muziek in de straat, het weekeinde, het ochtendritueel, een goed boek of film, een wandeling door een bekende of onbekende stad, voetbal, een ontdekking, een zwarte sinterklaas (ja ik ben hem tegengekomen, echt waar, toen ik amper twee jaar oud was), de werkplek, eten, drinken, reizen, en over alle zaken die ons leven boeiend maken. Het worden geen lange verhalen, maar uit het leven gegrepen anekdotes. Ik hoop te inspireren, te laten dromen en vooral te laten beseffen dat het leven mooi is, vol verrassingen. Tot binnenkort