Het voorjaar: dat moment na de winter wanneer bijna iedereen zich zo goed als herboren voelt. De zon blijft opnieuw wat langer hangen en het mooie weer geeft je de energie om erin te vliegen, of het nu gaat over je werk, de lenteschoonmaak of pakweg sportieve voornemens. Iedereen haalt zijn agenda boven om hun weekends vol te plannen met uitstapjes, terrasjes, momenten dat je met je groene vingers in de tuin zit of talloze ambitieuze projecten.

De prachtige voorjaarsperiode doet ook mij gigantisch veel deugd. Maar als journalist voor De Krant van West-Vlaanderen zitten er ook enkele ‘vervelende’ momenten in het voorjaar verstopt: de o zo gevreesde verlengde weekends. En die volgen elkaar soms snel op, van paasmaandag over 1 mei tot Hemelvaart en Pinksteren. Voor veel mensen is het iets om naar uit te kijken en om net extra veel dingen op de agenda te zetten dat weekend en ze dan achteraf weer af te strepen.

 Ik wil graag uitkijken naar een weekend, die een dagje of twee langer duurt dan gewoonlijk. Maar bij mij gaat dat telkens gepaard met een diepe zucht. Want op de redactie zorgen die beruchte verlengde weekends regelmatig voor gevloek. Uiteraard is er een dag of twee minder tijd om onze artikels uit te werken met vaak ook minder mankracht, want de collega’s moeten nu ook eenmaal van het verlengde weekend kunnen genieten. Nu en dan duiken er extra pagina’s krant op en dikwijls zijn ook experts, politici of getuigenissen tussen die brugdagen door veel moeilijker te bereiken. Wie dan iemand zoekt om een extra woordje uitleg te geven in een artikel is eraan voor de moeite.

Gebruikelijk voelen de weken voor de verlengde weekends aan als een groot vraagstuk, waarin onze adjunct-hoofdredacteur Tim een puzzel probeert te maken met slechts een vijfde van de stukjes. De belangrijkste vraag voor iedereen van ons team luidt dan ook: “Wat kunnen we nu al voorbereiden zodat we vlak voor de deadline nog ademruimte hebben om op de actualiteit in te spelen?” Die weken voelt het alsof de hooivork met werk extra zwaar geladen is. En toch lukt het de redactie om het week na week klaar te spelen en een boeiende krant af te leveren bij de drukkerij.

Het is een intense wedloop waarin we tegen dubbele snelheid doorrazen zodat we het werk gedaan krijgen om onmiddellijk erna opnieuw verder te plannen voor het volgende. Zo’n verlengd weekend vraagt toch wel om nog een dagje extra weekend om ervan te bekomen 😉 Gelukkig zijn we al halfweg. Tussen de terrasjes en leuke voorjaarsplannen door, zal ik stiekem toch ook blij zijn eens dat Pinksteren er is.