Begin maart

 

Na de gebruikelijk opstart na het weekend en het klaarzetten van de drukpers, verwacht ik Chris om 8u. Chris komt als klant een ‘goed-voor-druk' geven voor een kledingfolder. Dit is handig omdat Chris ons exact kan vertellen welk kleur hij wil voor bepaalde kledingstukken. 8u Stipt is hij er, na een gemoedelijke welkomsbabbel en een snelle koffie kunnen we naar de drukpers. Intussen hangt Chris aan de telefoon, dus ik wandel wat sneller en geef hem de nodige privacy. Aangekomen in de controleruimte geef ik mijn collega’s toelating de drukpers te starten. Nog enkele checks en…. “ Stop!” zegt Chris terwijl hij zijn telefoon afduwt. "Het order gaat niet door.” Ik kijk Chris verwonderd aan, waarop hij antwoordt: “Corona”. Die maandagmorgen was een wake-up call. Die dag kwam plots het besef dat 'een ver, Chinees probleem’ plots ook ons probleem was.

 

Begin April

 

Geen koffie, wel ontsmettingsalcohol. Geen handdruk, wel een knikje naar de collega’s. Het is aanpassen, nog steeds. Heel wat drukorders zijn intussen geannuleerd. Van een goed gevuld orderboekje is geen sprake meer. Maar we zijn blijven produceren, ook tijdens de_ lockdown_. En straks – als de economie aantrekt – zijn we er klaar voor. Want in de drukkerij zien we – letterlijk – de toekomst: de opbouw van de nieuwe Lithoman drukpers.