245 dagen, of 1960 uren per jaar. Zoveel uren ben ik te vinden op de werkvloer in de drukkerij. Onze slogan One team, one family is hier echt van toepassing. Ik zie sommige collega’s meer dan mijn partner. En die collega’s zijn er in alle soorten en maten: de jeugd, de veertigers, de bijna gepensioneerden, Belgen en niet-Bbelgen, hetero of holebi, moslim of atheïst, blank of gekleurd. De multiculturele werkvloer is voor ons een realiteit. Natuurlijk zijn er soms problemen, strubbelingen en onenigheden. Toch slagen wij erin om het te doen werken. Hier wordt nog gepraat met elkaar. Een vriendelijke “Goede morgen”, “Hoe was het weekend?”, “En met de kindjes, alles goed?” Daarmee begint de dag.

 

Het is momenteel ontzettend druk in de drukkerij, de planning zit goed vol. Stressmomenten en deadlines. Het vraagt het uiterste van de collega’s en mezelf. Maar we slagen erin om alles af te leveren zoals het hoort. De hiërarchie in de drukkerij draagt daartoe bij. Iedereen zijn taken, elk zijn verantwoordelijkheid. Toch gaat het soms mis. Een individuele fout zet een alarm in werking… en plots staat een volledig team klaar om te helpen. Dit is de kracht van de drukkerij. Dit is one team, one family.

 

Werken in een ploegenstelsel met een kleurrijke bende collega's en mij toch goed voelen in mijn vel? Hier lukt dat! Omdat ik hier een zekere vrijheid ervaar. Een vrijheid om te kunnen praten met een collega of om ’s nachts even een koffie te kunnen drinken. De vrijheid om te overleggen en ieders mening te horen. De vrijheid om eens een fout te kunnen maken. De vrijheid om te zijn wie ik ben. 

 

Hier zijn wij geen machines, maar mensen die machines doen draaien.