Nadat de kranten traditiegetrouw alle mogelijke eindejaarsoverzichten uit de persen hebben gedrukt, is het op deze laatste dagen van het jaar ook even aan mij voor een terugblik. Met een tasje thee in de hand nestel ik zoals gewoonlijk onder mijn sjaal aan mijn bureau.

Als ik mijn jaar bij KW in één woord moet omschrijven, dan kies ik voor het omstreden, maar doodeerlijke ‘turbulent’. Ik startte het jaar vol energie. Op vergaderingen braken we ons hoofd over potentiële grote projecten, zochten we naar goede onderzoekdossiers om uit te werken en durfden we dromen van een mooi volgeplande en goed uitwerkte agenda. Maar zoals een welgekende Nederlander ooit zong: ‘de meeste dromen zijn bedrog’.

De realiteit draaide heel wat anders uit. Steeds dook er van alles op, waardoor ambitieuze plannen moesten wachten of opschoven. Zoals de onderbezetting op de redactie door een misverstand en een overlap van vakanties, de nieuwe opdrachten, die er dit jaar bijkwamen voor De Zondag, het in gebruik nemen van het nieuwe platform Woodwing na een maandenlange voorbereiding door adjunct-hoofdredacteur Tim Vansteelandt. We hebben geroeid met de stokken, takken en spatels, die we vonden.

Veel dingen om uit te leren. Maar toch mogen we nu ook even de tijd nemen om trots te zijn op het werk dat we dit jaar verzet hebben. Dankzij de vele inspanningen van de hele redactie haalde de website van KW in 2025 topcijfers en op sociale media bereikten we meer mensen dan ooit. Met de kleine verhalen raakten we soms nog de mensen het meest van allemaal. Zo deelde ik deze zomer de oproep van Febe uit Diksmuide, wiens ring met de as van haar overleden broer gestolen werd. Enkele dagen later werd de ring teruggevonden op straat in een plastiek zakje samen met een kopie van mijn artikel. Mijn hart liep over van vreugde voor Febe. Zo werd ik verrast over de positieve en directe impact, die ik kan hebben als journalist.

Naast mijn werk op de redactie mocht ik meehelpen aan het project ‘Young Roularta’. Het was een leerrijke ervaring waarbij ik in contact kwam met jonge mensen van op allerlei afdelingen. Een nieuwe wereld ging open en met een resultaat, dat hopelijk Roularta vooruit helpt. Bovendien mocht ik dit jaar ook voor het eerst mijn gedachten over het werkleven hier neerpennen in deze blogs.

Kortom, hoe neerslachtig ik mij soms ook voel wanneer we onze ideeën alweer niet allemaal uitgewerkt krijgen, we onszelf opnieuw voorbij spurten om de deadline te halen of wanneer het schrijven weer eens vastloopt. Toch is het een jaar waarin ik best preus mag zijn op mijn verwezenlijkingen en die van mijn team. Ik hoop dat ik 2026 kan starten met vernieuwde energie. Dat ik de ambitie mag terugvinden om in het nieuwe jaar onze zotte ideeën, essentiële onderzoeken en prachtige plannen wel te kunnen uitwerken. Mijn goede voornemen is dan ook om mijn optimisme terug te zoeken (en voldoende rust in te plannen). En met de Roularta Editorial Awards staat er hopelijk direct een portie motivatie op de planning.