Het gebeurt elke keer opnieuw. Ik ben er intussen al vaak doorheen gelopen, maar telkens weer kijk ik mijn ogen uit mijn kop. En dat was niet anders toen ik voor kw.be de officiële opening van Open Bedrijvendag bij ons volgde. Met Vlaams minister van Economie Hilde Crevits voorop liepen we door de drukkerij om de nieuwe magazinepers in te huldigen. De minister was zichtbaar onder de indruk van de grootte van de hallen, van de complexiteit van de persen en van de orde en netheid die er heersten. Het was op zondag, er was geen bedrijvigheid in drukkerij en dat was jammer. Want dat had de minister ook nog eens kunnen zien hoe gestroomlijnd alles er doorgaans verloopt. Later op die zondag konden de mensen RMG virtueel bezoeken. Een fysiek bezoek was omwille van de coronamaatregelen niet mogelijk.

Zo’n Open Bedrijvendag kost ongetwijfeld aardig wat inspanningen voor de deelnemende bedrijven. Maar het is de moeite van het deelnemen waard. Er zijn beslist jonge mensen die pas bij zo’n Open Bedrijvendag voor het eerst een onderneming aan de binnenkant zien. Zelf was ik al een stuk in de dertig toen ik voor het eerst in een bedrijf binnenstapte. Ik vraag me af op basis waarvan we indertijd een studierichting en een job hebben gekozen. Breed was die basis in elk geval niet. Mijn vader was een ambtenaar en zijn kantoor zag er niet zo heel veel anders uit dan zijn bureaukamer thuis. Ook de vakantiejobs leidden indertijd niet naar een bedrijf maar brachten ons in de zomer niet verder dan de ‘boontjesakker’ van een boer in de buurt. We kozen een job voor een wereld die we kenden: het onderwijs en het duurde tot ik als medewerker van een krant een zaakvoerder interviewde voor ik daadwerkelijk een onderneming binnenstapte. Het was niet de minste onderneming en de zaakvoerder was een man met een missie én een visie. Het was Robert Dewulf van LVD in Gullegem. Ik had over de middag een uurtje de tijd, maar de man raakte niet uitgepraat terwijl we doorheen de fabriekshallen liepen en het was ruim over twee uur toen ik weer aan de poort stond. De ondernemer had me begeesterd met zijn visie over ‘lerend werken’ en over de troeven van West-Vlamingen om de wereld te veroveren. Ik kwam ruim een lesuur te laat op school, maar er was een wonderlijke wereld voor me opengegaan.

Dankzij zo’n Open Bedrijvendag hoeven jongeren niet meer te wachten tot het bijna te laat is om ondernemingen te leren kennen. Wereld en mensen zijn godzijdank flexibeler en toegankelijker dan ooit. En dat is een zegen, voor mens én bedrijf. Op naar de volgende Open Bedrijvendag. Maar dan liefst coronavrij.