Ben je net als ik een product van de jaren ’70? Dan heb je het begin van MTV meegemaakt en ken je iemand als Ray Cokes niet enkel van Belgium’s Got Talent. Non-stop videoclips, nadien aan elkaar gepraat door de zogenaamde VJ’s, waaronder zelfs onze Marcel Vanthilt. Languit op de bank naar muziek kijken. Muziek heeft me altijd geraakt. Waar ik echter het meest van onder de indruk was: de zogenaamde unplugged sessies die de populaire zender eind jaren ’80 lanceerde. Letterlijk betekent het ‘zonder stopcontact’. Bekende artiesten of groepen gaan daarbij de akoestische toer op en laten elektrische versterking achterwege. Tonen en vooral stemmen in hun puurste vorm, zonder welke kunstmatige correctie dan ook. Ik herinner me als gisteren hoe de haren op mijn armen de hoogte opzochten bij de krakende stem van Kurt Cobain. Denk aan de jonge Eddie Vedder van Pearl Jam en zoveel andere toppers.

Hun muziek lijkt daardoor wat te vertragen maar net daardoor ook echt helemaal binnen te komen. Ik denk dat ik het Natalia eens tijdens een interview heb horen zeggen: “Als je vertraagt, connecteer je beter”. Bij mij is het in ieder geval zo dat ik daarom bijna altijd voor akoestische versies van nummers kies. Of voor stukjes waarin muziek de vrije loop krijgt en je tot in je diepste vezels raakt als je jouw poriën helemaal opent.

Dat vertragen is ook in het leven een manier om beter te verbinden, met mensen om je heen, je biotoop en jezelf. Het staat haaks op de trend waarbij iedereen altijd maar sneller wil rennen tot ze zichzelf mentaal voorbij hollen of hun lichaam uiteindelijk stop zegt wanneer signalen te lang genegeerd worden. Bij een te hoge belasting nemen zwemmers of langeafstandlopers bijvoorbeeld onvoldoende zuurstof op. Dat geldt ook gewoon van dag tot dag en op je werk. Ik heb aan den lijve ondervonden wat mentale verzuring met een mens kan doen als je onvoldoende ventileert of unplugt. Er zijn mensen die hun overdreven tempo een heel jaar proberen vol te houden en tijdens de vakantie (over)compenseren. Je hebt er die daarin slagen en zich overeind houden. Anderen kraken net daardoor omdat een wet in de fysica stelt dat te plotse veranderingen in de omgevingsfactoren nefast kunnen zijn. Denk aan weekendmigraine.

Het is als een hardloper die spurtend zijn hartslag omlaag probeert te krijgen. Ik loop wel eens een rondje en heb eerder geprobeerd om mijn snelheid op eerder kortere afstanden te verhogen, bijvoorbeeld via intervaltraining. Het pompje achter mijn ribbenkast zoekt daarbij echter nog steeds altijd snel de hogere slagregionen op waardoor het meer weerstand dan uithouding is. Op langere afstanden is het dan weer net de bedoeling om tot een ritme te komen waarop je als het ware kunt blijven lopen. Daar is die befaamde kruissnelheid.

In die optiek heb ik slow running ontdekt, nadat ik tips kreeg van een echte atleet. Daarbij is het de bedoeling om lange afstanden te lopen maar altijd onder een bepaalde hartslag te blijven, ook wanneer je daardoor trager moet lopen. Ik geef toe dat het wennen is als je zo door het landschap lijkt te slenteren. Maar het aangename is dat je ademhaling zo gecontroleerd blijft dat je er zelf rustig van wordt. Dat je in plaats van hijgend vast te stellen hoe je in weerstand gaat de tijd hebt om eens goed naar links of rechts te kijken en te beseffen hoe mooi de bosrijke omgeving is. En vooral: dat je bij aankomst het gevoel hebt hetzelfde rondje gemakkelijk nog eens over te kunnen doen terwijl je sporthorloge aangeeft dat je goed hersteld bent. Na verloop van tijd zou je snelheid volgens hetzelfde advies automatisch hoger gaan liggen. Het loont trouwens de moeite om eventuele vaste routes eens in de omgekeerde richting te lopen en de weg (of dingen in je hoofd) rustig van een andere kant te bekijken.

Het spreekt voor zich dat niet iedereen dezelfde drempel heeft om al dan niet in het rood te gaan. Iedereen heeft zijn eigen omslagpunt. Je hebt spurters, specialisten van de middellange afstand, marathonlopers en joggers. Usain Bolt liep bij zijn wereldrecord van 9,58 seconden op de 100 meter gemiddeld 38 kilometer per uur, met een topsnelheid van ruim 44. Wetenschappers spreken elkaar trouwens tegen hoe hard een mens zou kunnen lopen. Sommigen beweren dat de limiet op 65 ligt. Op de marathon, waarbij ik altijd versteld sta van het tempo dat die sierlijke lopers aanhouden, is de magische grens van twee uur doorbroken.
Als die atleten van discipline wisselen, kan het wel eens slecht aflopen. Daarom hebben zij respect voor elkaars prestaties. En dat horen ook wij in het dagelijkse leven te doen. Het is niet omdat iemand bewust beslist om wat trager – en daardoor eigenlijk net harder – te leven dat ook anderen dat moeten doen. Ik hoop dat we elkaars kruissnelheid aanvaarden. Leg niemand jouw tempo op en laat anderen jou dat van hen niet opdringen. Wederzijds begrip is een mooie deugd.

Bepaal daarom zelf in welke mate je de stekker er tijdens de vakantie uittrekt. Doe het in ieder geval bewust. Eén langere akoestische sessie per jaar of verspreid in een aantal kortere varianten. Kies je daarbij voor connectie met jezelf of de buitenwereld, wat sociale media betreft? Wordt het uptempo, vertragen, unplugged of geef je jezelf op een bepaald moment volledig over aan de stilte? Misschien houd je net als ik ergens onderweg wel eens halt, sluit je terwijl je bewust ademt volledig de ogen om blootvoets of op je rug liggend te aarden. Laat je de omgeving je ziel kietelen. Je bewustzijn prikkelen. Je hartslag rusten. En voel je hoe je werkelijk bent waar je bent.

Tommy Browaeys (Trends Business Information) schrijft rond mentaal welzijn en hoogsensitiviteit – Meer van zijn gedachtekronkels op waarjewerkelijkademt.be.

Niet iedereen is fan van celebrity-kok Jamie Oliver, maar persoonlijk kan ik me helemaal vinden in zijn no nonsense kijk op koken. Lekker makkelijk en nog gezond ook! In augustus vorig jaar pakte Jamie uit met een nieuw kookboek ‘Samen eten’ – een ‘overheerlijke ode aan superlekkere maaltijden om met z’n allen van te genieten’, aldus de achterflap. Misschien vond hij het wel slim om dit boek net na corona uit te brengen, of misschien wilde hij gewoon een punt maken: met familie of vrienden van een maaltijd genieten is belangrijk!

Dat laatste kan ik alleen maar kan onderschrijven. Ook in ons gezin wordt het ritme bepaald door drukke agenda’s. Geen tijd voor een gezellig ochtendritueel: man en zoon waaien na elkaar de keuken binnen en vliegen even snel de deur weer uit. Lunchen doen we ook apart, want de ene zit op school, de andere op kantoor en de laatste heeft een call met de andere kant van de wereld.

Het avondmaal is het rustpunt aan het einde van de dag. Dan sta ik erop om samen rond de tafel te zitten. Eindelijk de kans om even bij te praten. Te checken of het een leuke of een baaldag was. Te voelen hoe het nu eigenlijk écht met je huisgenoten gaat. Feit is: niets werkt beter dan een pasta of een ovenschotel om te connecteren met elkaar.

En dat geldt natuurlijk ook op het werk. Ik was jarenlang omringd met supercreatieve collega’s die graag en goed konden koken. Het leuke was dat we daar met z’n allen van mochten meegenieten. Elke gelegenheid was goed om zelfgemaakte hapjes en lekkernijen mee te brengen. Heerlijk! Toch ging het een aantal jaren geleden bijna helemaal mis toen collega E. ons wilde trakteren op een lekkere Italiaanse bruschetta. Hiervoor had ze een broodrooster en zelfgekweekte tomaatjes van thuis meegebracht. Tijdens de lunchpauze ging ze in ons keukentje aan de slag, tot we opgeschrikt werden door de oorverdovende sirene van het brandalarm. Het hele bedrijf werd stante pede geëvacueerd, iedereen stond met zijn plateau of boterhammetjes op straat. Bleek dat de broodrooster net onder het brandalarm stond, en dat de hitte van het toestel het alarm had geactiveerd! Onze toenmalige leidinggevenden schudden hun hoofd over zoveel gebrek aan gezond verstand, maar waren uiteindelijk toch vooral opgelucht dat het gebouw niet écht in brand stond.

Samen eten met je collega’s zorgt voor ‘togetherness’, een soort verbondenheid die je met mekaar deelt tijdens een drukke werkdag. En het mooie is dat Roularta dat ook erg stimuleert door hier fijne ruimtes voor te creëren, zoals Bar Jos in Evere bijvoorbeeld. Je kan er lekker eten, bij mooi weer bijpraten op het terras en nieuwe mensen ontmoeten. Spannende experimenten met broodroosters? Die behoren definitief tot het verleden!

Op maandag 2 mei was het eindelijk zover. Na maanden van analyse, ontwikkeling, testen en set-up werden de nieuwe websites van Knack, LeVif, Knack Weekend, LeVif Weekend, Knack Focus en LeVif Focus op WordPress gelanceerd!

Zo’n ‘big bang’ vraagt natuurlijk om een extra inspanning, dus trokken we die dag met een aantal Product Owners (PO’s) en ontwikkelaars al vroeg – om 4u30 – in de ochtend naar Evere. Ook 2 Nederlandse ontwikkelaars waarmee we samenwerken, waren speciaal voor de gelegenheid de avond ervoor al afgezakt naar België.

Na een laatste testronde om de pre-productieomgeving door de redacties en door de PO’s om 6u, was het rond 7u eindelijk zover: de ‘GO’ button kon worden ingedrukt! Driewerf hoera, de nieuwe sites stonden er!

Nu kwam het spannendste moment: hoeveel vragen zouden er komen van de redacties? Zouden er zaken op de site fout gaan? Zouden de nieuwsbrieven nog goed uitgestuurd kunnen worden? Hopelijk was er geen rollback nodig?

Gelukkig werd al snel duidelijk dat er geen grote issues naar boven kwamen. De kleinere vragen die er van de redacties kwamen, konden snel oplossen of laten bekijken door een ontwikkelaar.

Ondertussen zijn we enkele weken verder en is de nazorg al heel wat minder. Dat zorgt ervoor dat we ons kunnen focussen op de volgende sites die gemigreerd moeten worden naar WordPress: Sportmagazine en Trends. Gewapend met een flink pak ervaring uit het verleden, hebben we het project met veel enthousiasme omarmd en kijken we uit naar de volgende vroege afspraak. Koffiekoeken zijn altijd welkom!

Never a dull moment.

We zijn met zijn allen het jaar goed gestart en dat is fijn. Nog maar net las ik het persbericht naar aanleiding van onze algemene vergadering.

“Het beursgenoteerde Roularta Media Group (RMG) heeft naar aanleiding van de jaarvergadering bericht omtrent de gang van zaken in de eerste 4 maanden van 2022. Het jaar kende een goede start met (tot en met april) vooral groei op het vlak van de reclame-inkomsten en van de drukkerij-activiteiten. Zowel de Belgische als de Nederlandse mediamerken deden het beter dan verleden jaar. De focus op De Zondag, digitale reclame en het Mijn Stad televisienetwerk, is een succes wat de ‘local media’ betreft. De recente acquisitie van New Skool Media met o.a. EW, voorheen Elsevier Weekblad, het newsmagazine van Nederland, zorgt meteen voor een positieve bijdrage in de lijn van de verwachtingen.”

Dat, naast de zon die nu al een paar dagen onze huid streelt, maakt een mens gelukkig. We zijn erin gevlogen en dat heeft geloond.

Het is nu kwestie van de inspanningen aan te houden en ons blijven heruit te vinden want we moeten natuurlijk rekening gehouden met het effect van de oorlog, de vrees van de consument en de adverteerder voor prijsstijgingen. Het blijft afwachten welke invloed dat zal hebben op de verkoop van abonnementen en reclame. Maar aan onze teams zal het alvast niet gelegen hebben.

De afgelopen maanden waren ook maanden van kennismaking. Een aantal onder ons hadden verkennende en verdiepende gesprekken. Brainstorms over hoe Roularta Nederland, New Skool en onze teams door samen te werken en ideeën, strategieën en tactieken samen te leggen tot nog betere resultaten te komen. Het is de clash van ideeën en ervaringen die tot nieuwe inzichten leidt en dat is fijn. Als ik nog eens een nieuwe quote moet leveren ga ik voor ‘ik leer alle dagen bij’.

Ook recent sloten we het team van Gezondheid.be/Passionsanté.be in onze armen. Zij zijn een welkome aanvulling in ons portfolio waarbij we al een sterke printpositie hadden in de gezondheidsmarkt met titels als Libelle/Femmes en Plus Magazine. We zien heel veel opportuniteiten en voelen het enthousiasme van het team om deel uit te maken van onze ‘one family’. Vernieuwend aan onze aanpak is dat we de sturing leggen bij de teams waar ze het meest positieve hefbomen heeft. Het inhoudelijke (content, techniek en marketing) wordt mee aangestuurd vanuit het team bij Roularta Nederland dat ook al met succes gezondheidsnet.nl beheert. Het commerciële gebeurt dan weer in aansturing bij de regie binnen het team van Philippe Belpaire, Mireille De Braekeleer en Lara Chammah. Op korte termijn werden er al veel plannen gesmeed en synergiën gezocht en gevonden. Dit wordt iets moois.

Bijleren doen we natuurlijk ook door nieuwe collega’s in onze teams te verwelkomen. Specifiek binnen het Insights en Product Management team van Els Michiels, startte Joris De Ryck als Product Manager. Hij werkte hiervoor als Digitale Expert bij één van onze klanten, het media-agentschap Publicis. Tot waarschijnlijk intussen zijn ergernis heb ik al heel vaak gevraagd ‘hoe zou je hiernaar kijken vanuit je oude job’. Het is onwaarschijnlijk verrijkend om dit bijkomend perspectief gewoon in het team te hebben. Daarnaast is Joris ook gewoon een heel fijne, humorvolle collega.

We blijven trouwens op zoek naar nieuwe collega’s. Heel specifiek in het team van Els Michiels gaat het over een doorgewinterde researcher. Deze maar ook andere vacatures vind je gemakkelijk terug op https://mijntoekomstbijroularta.be/vacatures/

Je ziet, heel veel om blij en fier over te zijn. Het meest fier ben ik misschien dan nog dat één van onze teamleden, Philippe De Brabanter, doorgroeide binnen de organisatie. En we hem ook snel deze nieuwe uitdaging hebben kunnen laten oppakken omdat andere teamleden in de bres sprongen om delen van zijn verantwoordelijkheden op te pikken. Philippe koos voor een uitdaging als Project Manager binnen het team van Stefan Seghers. Wij geloven erg in hem, het toenemend belang van het activeren van de data van Roularta en vooral dat Philippe en onze data het samen goed gaan doen.

Mag ik ook een blijvende oproep doen om te profiteren van alle kennis die bij Roularta gedeeld wordt. Een greep uit het webinar-aanbod van de laatste maanden, dat je gewoon online via Insights kan inhalen: ‘Digitale Marketing’, ‘Wat beweegt er in onze mobiliteit’, ‘Leerstoel Roularta & VUB: Personalisation, trust and sustainable media’ en ‘Maai mei niet’. Aan dit laatste doe ik ook volop mee. Nu al 30 cm hoog op sommige plekken in mijn stadstuintje.

Geniet van de lente, het leven en elkaar.

Young Mediaholic Programme

Mijn avontuur bij Roularta startte als pas afgestudeerde economiste begin 2022. Na mijn studies was het tijd om mijn geliefde Gent achter te laten en de wijde bedrijfswereld in te trekken. Na een korte passage bij Mijn Stad Native, kwam er al snel een nieuwe uitdaging op mij af; het Young Mediaholic Program. Als eerste jonkie binnen Roularta ben ik met dit nieuwe traject gestart en zal ik gedurende 18 maanden als media marketing trainee roteren binnen vier marketing afdelingen in het bedrijf. Ik zal kunnen proeven van digitale marketing, brand management en direct marketing, zowel in Roeselare als in Evere. Gaandeweg zal ik in een functie terechtkomen die het beste matcht met mijn talenten en interesses. Een heel mooie kans om skills aan te leren en nieuwe mensen te leren kennen, die ik uiteraard ten volle zal benutten. Ook Roularta kan zich op die manier als een mediabedrijf profileren, waar jong geweld met open armen wordt ontvangen, wat in deze huidige arbeidsmarkt zeker geen overbodige luxe is. Over een win-win situatie gesproken! Daarnaast hoop ik uiteraard ten sterkste dat ik een meerwaarde kan bieden voor elke afdeling en dat ik mooie projecten kan afleveren op het einde van de rit.

Eerste stop? Online campagne management bij Roularta Digital. Een jonge en hippe afdeling binnen het bedrijf vol top-collega’s die zich dagelijks bezighouden met de (digitale) groei van KMO’s. Allemaal even gepassioneerd toveren ze met search, display & social campagnes alsof het niets is. Hier valt een heleboel te leren; dat is zeker! Ik weet nu al dat ik de teamsfeer, die zich typeert door een ongelooflijke dosis humor en teamwork, zal missen. Misschien vragen jullie zich ook af waar ik specifiek mee bezig ben? In deze afdeling leer ik niet enkel hoe je verschillende online campagnes kan opzetten en optimaliseren, maar voer ik ook bepaalde projecten uit om de brand Roularta Digital verder uit te werken. Van de nieuwe website onder handen nemen, tot een opleidingsevent organiseren, tot zelfs een social media plan uitwerken. Daarin kan ik mijn creativiteit de vrije loop laten en een stempel drukken op Roularta Digital. Zalig, niet waar? De digitale inzichten over Google & co zullen alvast van pas komen in toekomstige functies.

De eerste maand zit erop, maar ik kan niet wachten om nog meer te ontdekken, bij te leren en verwonderd te zijn over wat er in (digitale) marketing allemaal mogelijk is. De wereld van magazines, kranten en media heeft me van jongs af aan al geboeid, waardoor ik me hier heel erg op mijn plaats voel. Ook alle lieve en gepassioneerde collega’s die ik al tegen het lijf ben gelopen, hebben me tot op vandaag positief verrast. Ik ben erg benieuwd hoe dit testproject zal vorderen. Ongetwijfeld zal ik vroeg of laat op enkele uitdagingen en moeilijkheden stoten, maar dan richt ik me tot mijn behulpzame coach, die wel raad zal weten. Zo kan ik over de inhoud van het traject alvast mijn inzichten kwijt en wordt die feedback ook geapprecieerd en opgevolgd. Een unieke kans om de spits af te bijten en toekomstig marketing- en mediatalent te inspireren om hetzelfde te doen. Het vervolg van mijn media-avontuur volgt binnenkort; hopelijk tot dan!