10/05/2021  door Mark Daemen

The Hill We Climb.

Ode to my family. Aan dit nummer van The Cranberries moest ik denken net voordat ik aan deze blogpost begon te schrijven. Niet omwille van de herhaaldelijke ‘doo, doo, doo, do’ maar louter omwille van de titel.

Binnen Roularta gebruiken we te pas en ook wel eens te onpas ons credo ‘One Team, One Family’. Het is de rijkdom aan karakters, talenten, competenties en ambities van alle Roularta familieleden die ons maakt tot wat we samen zijn. Deze nederig makende vaststelling doe ik bij het lezen van de blogposts van mijn collega’s. Wat een rijkdom.

Laura Delabie die als jonge starter alle kansen kreeg binnen de HR afdeling en nu met het volle engagement en enthousiasme doorgroeit. Ze is gebeten door haar nieuwe uitdaging waarvoor ze ’s avonds de boeken in duikt. Intern evolueren versterkt ons DNA en geeft ons allemaal perspectief.

Nathalie Willems die net als ikzelf uitkijkt naar onze nieuwe werkplek in BMC, waarbij we hopelijk snel weer alle collega’s ‘in het echt’ kunnen zien en gewoon weer plannen kunnen smeden aan het koffie apparaat.

Broes Sanders die uitkijkt naar het ‘nieuwe normaal’ waar we gaan hernemen wat goed was in het verleden voor Covid maar ook niet kwijtraken wat we hebben ontdekt tijdens Covid. En ook hij kijkt met ons uit naar de toevallige ontmoetingen aan de koffiemachine. We zullen moeten zorgen dat we voldoende koffie in voorraad hebben.

Nele Vannobel die deelt hoe hartverwarmend het is om je verwezenlijkingen met je teamleden te kunnen delen en daarvoor appreciatie te krijgen. Het is even fijn te lezen hoe spannend het is om nieuwe competenties die je aanleert, vanuit de veelheid aan opleidingen die binnen Roularta worden aangeboden, met succes in praktijk om te zetten.

Dieter Verbeest die een heel persoonlijke inkijk geeft in een virus (niet Covid maar klierkoorts) die zijn gezondheid op de proef stelde in de periode dat hij en zijn team volop aan de slag gingen met de nieuwe drukpers (Lithoman 72/3). Hieruit spreekt veel respect voor de collega’s die dit allemaal vlot lieten verlopen en bewondering voor de nieuwe mogelijkheden die de nieuwe technologie ons biedt. Het blijft fijn om een pasgedrukt magazine als ‘een warm broodje’ in je handen te nemen. We blijven toch een heel tactiel medium.

Uitkijken doe ik alvast ook naar de langverwachte app waarin we onze magazines samenbrengen. Vanuit mijn vorige rol binnen Digital Hub houd ik fijne herinneringen over aan het missionariswerk samen met Peter Thiers en Stefan Seghers rond het ontsluiten van onze content, het promoten van aangemeld of ingelogd lezen, het aanzetten tot crosstitel lezen en het delen binnen het gezin. Hierbij wil ik natuurlijk niets afdoen van alle grote inspanningen die door heel veel mensen gedaan zijn sinds die eerste ‘missietochten’ en de grote uitdagingen die nog voor ons liggen.

Fier ben ik dan weer op de resultaten van het team waar ik vandaag deel van uitmaak, de nationale advertentieregie Roularta Media. De advertentiemarkt blijft uitdagend maar we slagen erin om de budgetten die we vooropstelden in grote mate te behalen in print en digitaal. Er stonden veel initiatieven op stapel die nu ook echt in de markt zitten. En via het Happie initiatief ontvang ik ook meer dan ooit complimenten en dat doet deugd. Een heel fijn initiatief van HR dat op een warme manier geanimeerd wordt door Veerle Hofman binnen de teams.

Tot slot. Elke keer dat ik aan een blogpost moet beginnen voelt het als het beklimmen van een heuvel. Niet die van Amanda Gorman bij de inauguratie van Joe Biden. Maar mijn persoonlijk gevecht met het lege blad als was het een onneembare heuvel waar ik voor sta.

Mag ik dan ook mijn grote bewondering en dank uitdrukken voor onze redacties die elke dag opnieuw starten met een wit blad en dit met tekst, beeld, geluid,… zo tot leven brengt dat onze miljoenen lezers dit willen lezen, bekijken en horen. Het is met hun inspiratie en transpiratie dat wij allemaal vervolgens verder aan de slag kunnen om abonnementen te verkopen, advertenties te verkopen,… Ik weet sinds mijn bijdrages aan de blog dat het verdomd hard werken is om een A4-tje uit je mouw te schudden.

Geniet van de lente, het leven en elkaar.

 30/04/2021  door Nele Vannobel

Spreken voor publiek 2.0

Enkele weken geleden kreeg ik de vraag om tijdens de volgende P&O-teammeeting een presentatie te geven over de migratie van de KW-website naar WordPress. Een leuke uitdaging, want op die manier kon ik het project, waar we vorig jaar toch enkele maanden intens op gewerkt hadden, even in de ‘spotlights’ zetten bij de collega’s en meteen ook de teamleden bedanken voor de geleverde inspanningen.
Toch bezorgde het me ook wel wat gezonde stress. Voor een groot publiek spreken is immers niet onmiddellijk iets wat ik vaak moet doen. En dus probeerde ik me de tips die ik kreeg tijdens de opleiding ‘Spreken voor publiek’ voor de geest te halen.

Al snel werd me echter duidelijk dat een presentatie geven via Zoom toch net iets anders is dan voor een live-publiek. Tips zoals oogcontact maken, of kijken naar de mimiek van je publiek is niet eenvoudig in een Zoom-sessie met 60 collega’s waarbij de meeste hun camera hebben uitgeschakeld om de sessie niet al te zwaar te belasten.

Maar gelukkig zaten in de opleiding nog meer interessante tips: een logische structuur, een duidelijke Powerpoint met niet teveel inhoud op 1 slide,….En aangezien beelden sneller opvallen dan tekst alleen, zorgen enkele sterke visuele elementen voor wat afwisseling.

Mijn presentatie zou ook halfweg even onderbroken worden door een collega die 1 onderwerp meer in detail zou toelichten, wat voor extra dynamiek zou zorgen.
Wat vanzelfsprekend ook onmisbaar en waardevol is, is input van collega’s die de presentatie vooraf al eens kunnen doornemen en feedback geven.

Afgaand op de reacties die ik achteraf kreeg van enkele collega’s is de presentatie uiteindelijk goed verlopen. Maar wie weet, kan binnenkort misschien ook een opleiding ‘Spreken voor een online publiek’ georganiseerd worden. Ik zou me alvast zeker inschrijven!

 14/04/2021  door Broes Sanders

Over halfvolle glazen en barbecues

Het is ondertussen al een tijdje geleden dat ik hier iets neerpende. Toen blikte ik achteruit, op een bewogen 2020. Maar tegelijk was ik ook hoopvol voor 2021.

Het glas is ofwel halfleeg of halfvol. Geef mij toch maar het tweede, want ik heb de helft al opgedronken 🙂 . Wat in die ene helft zat, smaakte verrassend maar lekker. Benieuwd naar wat nog volgt. Toegegeven, soms vind ik het ook jammer dat ik niet meer een vol glas voor me heb en krijg ik negatieve vibes en is dat glas dan toch weer halfleeg. Maar besef uiteindelijk: maak je zelf toch niet gek Broes, denk positief.

Dat blijft een evenwichtsoefening voor ons allemaal. Wat hadden we gehoopt nu al à volonté vrienden te kunnen zien, barbecues te houden, eindelijk Sting op Gent Jazz te zien na twee eerdere afgelastingen, op restaurant gaan, … Het zal nog even moeten wachten. Er is effectief licht aan het einde van de tunnel. En dat licht wordt zelfs vrij helder. Het piept nog wat onzeker, maar het valt niet meer te stoppen.

Benieuwd naar wat het “nieuwe normaal” wordt na corona! Veel zaken zullen echt als nieuw aanvoelen, die voorheen perfect normaal waren, ook in een werkomgeving. Het zal ons misschien leren relativeren en waarderen wat écht telt. Een goede werksfeer waarin we als van tijd tot tijd eens een grapje uithalen, een gekke brainstorm, een productieve meeting, een toevallige ontmoeting aan de koffiemachine, …

“Nieuw” voelt altijd een beetje onwennig aan, maar het is tegelijk ook spannend. Bring it on, dat “nieuwe normaal”! En benieuwd wat nog in dat halfvolle glas zit. Dan drink ik het wel leeg op één van die barbecues.

 08/03/2021  door Nathalie Willems

We lieten een stukje verleden achter, maar kijken vol spanning uit naar onze nieuwe werkplek. BMC, here we come!

Verhuizen. Een woord dat velen spontaan kippenvel bezorgt. Het doembeeld van opruimen en inpakken. Verhuizen mag dan wel klinken als iets heel praktisch, maar dat is het niet. Want bij een verhuizing kom je een stukje van je verleden tegen. Moet je beslissen welke herinneringen je meeneemt en welke nu definitief in de prullenbak mogen. En dat kan grappig, pijnlijk, emotioneel of net heel bevrijdend zijn…

Ik verhuisde zelf nog maar twee keer in mijn leven: van Limburg naar Brabant, en van Brabant naar Antwerpen. Best weinig, realiseer ik me, maar dat werd ruimschoots gecompenseerd door de vele verhuizingen die ik professioneel meemaakte. Mijn eerste werkplek lag in hartje Brussel, wat ik als jong provinciaaltje wel héél erg spannend vond. Werken vlakbij de chique Avenue Louise was een belevenis, de eeuwige zoektocht naar een parkeerplaats nam ik er graag bij. Na een paar jaren werd die plek ingeruild voor een kantoor aan de rand van Brussel, waar vliegtuigen zo laag overvlogen dat je de ramen moest sluiten om te kunnen telefoneren. Lang geleden dus, toen ramen in kantoren nog open gingen! Vervolgens werd het bedrijf overgenomen en ging het richting Antwerpen, naar de beroemde Jan Blockxstraat waar onder andere Flair gehuisvest was. En zo verhuisde ik nog een keer of zes tussen Antwerpen, Diegem, Herent en Mechelen, om tenslotte bij Roularta te belanden. Eerst in Zellik, binnenkort dus in Evere.

Aan elke verhuizing ging opruimen vooraf. Nu zijn de meeste mensen die in de media werken notoire jagers en verzamelaars. Opruimen betekende dus jarenlang opgestapeld papier, tijdschriften, persmappen, knipsels en andere documentatie doorploegen en labelen met een ‘keep’ of ‘go’. Voor creatieve geesten die goed gedijen in een ‘désordre organisé’, was dit telkens een ware beproeving. Toch was dat opruimen ook best plezant: er werd behoorlijk wat afgelachen, herinneringen opgehaald en leuke anecdotes verteld. Daarna werd in stijl afscheid genomen van de oude werkplek met een afscheidsdrink. De niet meer zo frisse restjes kwamen ooit weken later boven op onze nieuwe werkplek. Omdat er geen vuilnisbakken meer voorhanden waren, hadden we die ook maar ingepakt en met de verhuizers meegegeven.

En dan word je op een mooie maandagochtend in Zellik verwacht voor een nieuwe opruimdag. Door corona hebben we al een jaar geen toegang meer tot onze vergaarde schatten, en – toegegeven – dat maakte het opruimen een pak makkelijker. Gedateerd, niet meer relevant, onbruikbaar, letterlijk en figuurlijk bestoft? Gezwind vlogen mappen met afgesloten projecten, oude tijdschriften en andere rommel de vuilnisbak in. Mamoune kon ons tempo bijna niet bijhouden, en tegen de middag was de klus geklaard. We lieten een stukje verleden achter, maar kijken vol spanning uit naar onze nieuwe werkplek. BMC, here we come!

 16/02/2021  door Jan Gheysen

Verwarrende tijden

Het zijn verwarrende tijden. Altijd en overal. Dat heb ik nooit eerder meegemaakt. Door corona natuurlijk, maar niet alleen omwille van dat virus en de beperkende maatregelen. We zijn intussen al het een en het ander gewend: thuiswerken is volledig in zijn plooi gevallen, van een zoom-sessie meer of minder kijken we niet meer op en zelfs het opbergen van reisplannen is simpelweg een kwestie van een knop omdraaien.

Nee, het echt verwarrende overviel me vorige week. Bij een zoom-sessie met de cheffen van KW. Het was meer een bruis- dan een zoommeeting: er werden plannen gesmeed. Voor nieuwe initiatieven, nieuwe rubrieken, nieuwe aanpak… Een heerlijke, spuiende fontein aan ideeën. Buiten was het ijzig koud, binnen kregen we het warm en voelden we al de lente en de zomer in ons opwellen. In mei zouden we dat doen, na de zomervakantie iets totaal anders – we houden de plannen nog even onder de radar – en we wisten zeker, corona zal ons geen strobreed in de weg leggen.

Tot ik mij ineens realiseerde dat ik het overleggen en het uitwerken, het brainstormen en het op de rooster leggen en het uiteindelijke finaliseren ervan… dat ik dat alles niet meer van dichtbij zou meemaken, hoogstens als buitenstaander. Het besef bracht me in verwarring, ik voelde me er zelfs eventjes niet goed bij.

We grapten wel eens over het pensioen. Dat was heel lang iets voor later en toen werd het iets voor volgend jaar. Maar zover zijn we intussen. Het feest van de arbeid wordt de eerste dag van mijn pensioen en dat is verdomd dichtbij. De verjaardag van mijn zoon – hij is dan 33 – zal mijn laatste werkdag zijn.

Het wordt een vreemd afscheid, in een lege redactiezaal. Ik was van plan om de collega’s op een tuinfeest te trakteren, maar het ziet er naar uit dat we dat mogen uitstellen en uitgestelde feesten hebben altijd iets belegens nog voor ze losbreken.  Zover zijn we nog niet. Eerst duik ik nog eens in mijn archief en haal er voor onze krant de tien spannendste, pakkendste en meest onverwachte nieuwsmomenten uit. Soms is het verleden ook iets om naar uit te zien.

 16/02/2021  door Laura Delabie

Hier ben ik weer!

Mijn laatste blogpost dateert ondertussen al van een tijdje geleden. De tijd vliegt gewoon zo ongelooflijk snel. Zo snel dat ik bijna vergeet iedereen een gelukkig 2021 te wensen! Dat we elkaar snel terug mogen vastnemen, gezamenlijke uitstapjes plannen en mogen genieten van een goed concert of festival. Klinkt goed, niet?

Deze keer zullen we het niet opnieuw over Corona hebben. Nee, want daar hebben we onze buik al van vol. Ik toch in ieder geval. Deze keer wil ik het hebben over de reden waarom ik mijn blog eventjes heb uitgesteld: ik zat met mijn hoofd in de boeken. Begin september reikte Roularta mij een nieuwe uitdaging aan die ik enthousiast en met beide handen greep. Ik muteerde van HR Support Werving en Selectie naar de functie als Payroll Officer. Loonadministratie en sociale wetgeving… onderwerpen waar ik door mijn studies een beginnende kennis van had. Die kennis was helaas lang niet voldoende om alleen “mijn plan te trekken”. Extra opleidingen en ’s avonds vrijwillig de boeken induiken was tijdrovend maar ook noodzakelijk. Ondertussen zijn we een goede 5 maand verder en leer ik dankzij de fantastische hulp van mijn leidinggevende en dichte collega’s nog elke dag bij! Ik ben hen en Roularta dan ook dankbaar voor hun vertrouwen, geduld en uiteraard ook de kans.

Binnen Roularta ben ik lang niet de enige die intern verder evolueert. Zoals onze HR Talentcoördinator Kathy Corneillie in een eerdere blog (Evolueren in je job bij Roularta? Dat kan!) schreef, gaat zij bijna dagelijks in dialoog met collega’s om hun competenties in kaart te brengen en zo ook hun toekomst mee te helpen boetseren. Geweldig, toch?

 14/10/2020  door Jan Gheysen

Voorbij de dertig en nog nooit een bedrijf gezien

Het gebeurt elke keer opnieuw. Ik ben er intussen al vaak doorheen gelopen, maar telkens weer kijk ik mijn ogen uit mijn kop. En dat was niet anders toen ik voor kw.be de officiële opening van Open Bedrijvendag bij ons volgde. Met Vlaams minister van Economie Hilde Crevits voorop liepen we door de drukkerij om de nieuwe magazinepers in te huldigen. De minister was zichtbaar onder de indruk van de grootte van de hallen, van de complexiteit van de persen en van de orde en netheid die er heersten. Het was op zondag, er was geen bedrijvigheid in drukkerij en dat was jammer. Want dat had de minister ook nog eens kunnen zien hoe gestroomlijnd alles er doorgaans verloopt. Later op die zondag konden de mensen RMG virtueel bezoeken. Een fysiek bezoek was omwille van de coronamaatregelen niet mogelijk.

Zo’n Open Bedrijvendag kost ongetwijfeld aardig wat inspanningen voor de deelnemende bedrijven. Maar het is de moeite van het deelnemen waard. Er zijn beslist jonge mensen die pas bij zo’n Open Bedrijvendag voor het eerst een onderneming aan de binnenkant zien. Zelf was ik al een stuk in de dertig toen ik voor het eerst in een bedrijf binnenstapte. Ik vraag me af op basis waarvan we indertijd een studierichting en een job hebben gekozen. Breed was die basis in elk geval niet. Mijn vader was een ambtenaar en zijn kantoor zag er niet zo heel veel anders uit dan zijn bureaukamer thuis. Ook de vakantiejobs leidden indertijd niet naar een bedrijf maar brachten ons in de zomer niet verder dan de ‘boontjesakker’ van een boer in de buurt. We kozen een job voor een wereld die we kenden: het onderwijs en het duurde tot ik als medewerker van een krant een zaakvoerder interviewde voor ik daadwerkelijk een onderneming binnenstapte. Het was niet de minste onderneming en de zaakvoerder was een man met een missie én een visie. Het was Robert Dewulf van LVD in Gullegem. Ik had over de middag een uurtje de tijd, maar de man raakte niet uitgepraat terwijl we doorheen de fabriekshallen liepen en het was ruim over twee uur toen ik weer aan de poort stond. De ondernemer had me begeesterd met zijn visie over ‘lerend werken’ en over de troeven van West-Vlamingen om de wereld te veroveren. Ik kwam ruim een lesuur te laat op school, maar er was een wonderlijke wereld voor me opengegaan.

Dankzij zo’n Open Bedrijvendag hoeven jongeren niet meer te wachten tot het bijna te laat is om ondernemingen te leren kennen. Wereld en mensen zijn godzijdank flexibeler en toegankelijker dan ooit. En dat is een zegen, voor mens én bedrijf. Op naar de volgende Open Bedrijvendag. Maar dan liefst coronavrij.

 20/01/2021  door Broes Sanders

2020, een jaar om nooit te vergeten

Dat we 2020 zo snel als mogelijk vergeten, hoor je vaak. Het is een beetje dubbel. Het feit dat we getroffen zijn door dat verschrikkelijke virus, ons normaal leven op zijn kop stond, we familie en vrienden misten, … Ja, dat vergeten we liefst zo snel als mogelijk.

Maar ik vergeet 2020 toch niet zo snel. Meer zelfs, ik ben het ook niet van plan.

Want dankzij of ondanks – schrap gerust wat past – de coronacrisis is er veel veranderd op de marketingafdeling van Local Brands. We kregen er maar liefst 6 collega’s bij. Een mix van jong talent en ervaring, maar vooral ook mooie mensen. Dat stelde ons in staat één of meerdere versnellingen hoger te schakelen.

Wat ons ook wat sneller deed fietsen dan verwacht, is lockdown 1. Dankzij / ondanks (ja, ook hier mag je schrappen hoor J) corona, werden wij genoodzaakt heel snel een digitale omschakeling te maken. In die eerste lockdown sloten veel bedrijven de deuren en laat dat nu net onze fantastische klanten zijn. Onze publicaties als Steps en De Zondag krijgen jullie gratis. En dat is dankzij de honderden bedrijven die wekelijks of maandelijks adverteren. Als zij de deuren sluiten, dan is het niet rendabel om Steps of De Zondag te printen. Dus kon je favoriete zondagse krant enkele weken niet verschijnen.

Dat werd noodgedwongen halsoverkop beslist, dus moesten we wel snel schakelen. En dat deden we ook. Met samenwerking van allerlei mensen maakten we op een week tijd een digitale omschakeling. Onze lezers kregen de krant nog steeds, maar dan op smartphone of desktop. De website werd grondig aangepast, we lanceerden een campagne via allerlei kanalen. Mét succes. Het aantal newsletter subscribers verdubbelde bijna en het aantal websitebezoekers nam een enorme sprong voorwaarts.

Dat momentum hebben we gegrepen, als team, en dat laten we niet los. Ook voor andere merken zijn we niet bij de pakken blijven zitten. Maar uiteraard missen we elkaar. Eens samen brainstormen, gek doen, het is niet hetzelfde in een zoom meeting.

Dus kijken we vooruit. Dit jaar gaan we verder op de ingeslagen weg, maar dan hopelijk wel binnenkort ook eens terug op kantoor. Oh ja, we zoeken trouwens nog een collega J. Misschien ben jij het wel? Solliciteer dan hier.

 13/01/2021  door Nele Vannobel

2020, wat een jaar!

Voor veel mensen is 2020 waarschijnlijk een jaar om snel te vergeten.

Zelf kijk ik er echter toch met een tevreden glimlach op terug. Op privévlak kon het jaar eigenlijk sowieso al niet stuk door de geboorte van ons zoontje in januari. Maar ook op werkvlak bracht het jaar tal van mooie verrassingen. Begin september werd de Digital Hub, de afdeling waarin ik werkte als Product Owner (PO), samengevoegd met onze IT-afdeling wat resulteerde in een nieuwe afdeling: P&O (Project & Ontwikkeling). De bedoeling is om binnen de P&O nieuwe initiatieven, afkomstig van andere afdelingen binnen Roularta, op een succesvolle manier te gaan ontwikkelen en implementeren.

Binnen de P&O werden in het najaar een aantal aparte scrumteams opgericht die onafhankelijk, maar volgens dezelfde methodiek, werken. Op die manier kan iemand, indien nodig, vlot van team veranderen.

Maar wat bezorgde me dan die glimlach, zie ik je denken. Wel, sinds begin november werd mijn takenpakket uitgebreid: naast PO binnen het WordPress migratie-team, werd ik Scrum Master van het content sites-team. Na jaren als PO te hebben gewerkt, krijg ik nu de kans om ook de skills van Scrum Master onder de knie te krijgen. Een mooie verrijking van mijn job en een welkome afwisseling ervan. In het begin was het even zoeken, mede doordat, net op hetzelfde moment, de nieuwe KW-site op WordPress in de steigers stond en bijna klaar was voor lancering, wat voor de nodige drukte zorgde. Maar ondertussen begin ik al aardig mijn weg te vinden in het Scrum Master-schap en kijk ik er naar uit om in 2021 mijn competenties erin nog verder te ontplooien.

Ik kijk dus hoopvol uit naar wat 2021 ons zal te bieden hebben! Het eerste deel van het jaar wordt waarschijnlijk nog een doorslagje van 2020, maar hopelijk kunnen we vanaf de tweede helft van het jaar terug naar een ‘normaler’ leven, waarbij we elkaar ook terug fysiek op de werkvloer kunnen ontmoeten! Ik kijk er alvast naar uit!

 12/01/2021  door Mark Daemen

Geniet van de winter, het leven en elkaar.

Ook al is het nog maar sinds oktober geleden dat ik een laatste bijdrage achterliet, opnieuw is er bijzonder veel gebeurd.

2020 is uitgezwaaid. Een jaar om nooit en tegelijkertijd snel te vergeten. Even achteruit maar vooral vooruit kijken. Met alle teams van de regie proostten we net voor de Kerstvakantie op het nieuwe jaar in onze maandelijkse e-apéro. Fijn om het ganse team ook nog eens te zien, als is het in een klein Zoom-venstertje.

 

In mijn nieuwe rol als Directeur Strategie en Innovatie staan er intussen meer dan 4 maanden op de teller. Ik ben daarbij opgetogen dat we sinds kort alle competenties die we voor ogen hadden bij de start in september hebben ingevuld. Sinds begin december is Els Michiels aan boord als Head of Product Management & Insights. Dit nadat ze bijna 5 jaar geleden ook al een eerste keer deel uitmaakte van de regie en tussendoor onder andere ook een passage bij Sanoma had. Met een rugzak vol ervaring verwelkomen we haar terug. We kunnen bijzonder fier zijn op wat er in deze korte periode in samenwerking met de verschillende teams binnen Roularta gerealiseerd werd. Waarbij ideeën uit alle hoeken van de organisatie komen en we het team van Els kunnen inzetten om ze te versterken en echt uit te dragen.

 

Met Magixx hebben we een samenwerking opgezet met de grootste nationale magazine-uitgevers: DPG, Rossel en uiteraard marktleider Roularta. We zetten hierbij de kracht van de magazines voluit in de verf. Wist je dat je met 3 inlassingen in een uitgelezen selectie van magazines de helft van alle Belgen bereikt en dit goedkoper dan met andere media. Als je dan ook nog eens weet dat onze magazines meer dan eens ter hand genomen worden. Het geloof en het enthousiasme is er. Zowel bij onze teams als bij onze klanten. De uitdaging voor dit jaar is om het mogelijk te maken om zo dicht mogelijk bij het verschijnen van het magazine je campagne te boeken en je advertentiemateriaal te leveren. Marketingbeslissingen worden immers meer dan ooit op heel korte termijn genomen. Een beslissing vandaag wil je morgen in de markt hebben.

 

Rond het uitblijven van het fysieke Autosalon innoveerden we ook verder. We kozen er immers voor om voor het eerst de ‘Special’ enkel te verdelen naar de relevante doelgroep voor auto’s, dit op basis van gegevens die we hebben over onze lezers, door hun registratie en leesgedrag. Dit liet toe om tegelijkertijd doelgericht te werken maar ook meer van onze merken te betrekken. Zo kregen de juiste lezers van Knack/Vif, Trends/Tendances, Sport/Voetbal/Foot en Plus Magazine het magazine in de bus. De resultaten op de advertentiemarkt overtroffen onze verwachtingen. Hier gaan we zeker verder mee aan de slag.

 

Het paradepaardje voor de luxemarkt, Trends Style ging ook onder de loupe. In nauw overleg met de redactie wordt er gesleuteld aan het product om de wensen van lezers en adverteerders nog dichter bij elkaar te brengen. Deze ambitie wordt alvast onderstreept met een nieuw nummer rond het thema ‘Kunst’ eind februari.

 

Ook met Research innoveren we verder onder de paraplu ‘Research as a service’, waarbij research deel uitmaakt van onze totaalpropositie. Meer dan ooit hebben marketeers nood aan inzichten van de consumenten over hun markt en producten. De salesteams zorgden voor een aantal bijzonder interessante trajecten om onze lezers producten te laten testen. De werkwijze en processen worden verder op punt gesteld om hier een echt speerpunt van te maken in ons aanbod. Het inzetten van het sterk engagement van onze lezers met onze merken levert absoluut op.

 

Sinds 4 januari kunnen we ook invulling geven aan een volledig nieuwe functie: Yield Manager. Ditmaal binnen het team van Philippe De Brabanter. Jari Evenepoel gaat voor ons op zoek naar de optimale verkoopprijs voor elke individuele advertentiepositie. Vergelijk het met een luchtvaartmaatschappij die hetzelfde doet met de zitjes in het vliegtuig die ook in prijs variëren over de tijd (omwille van schaarste,…). Dit is uiteraard een door data aangedreven functie die onmiddellijk resultaat kan opleveren. Starten doen we binnen onze digitale media waar de evolutie richting geautomatiseerde aankoop (of programmatic buying) zich altijd maar verder doorzet. De eerste uitdaging is het verder inzichtelijk maken van de berg data waarover we beschikken. Na één week zijn er al de eerste succesjes. Dat belooft.

 

Binnen ditzelfde team wordt er ook bijzonder hard gesleuteld aan het verder optimaliseren van alle digitale campagnes. Een tevreden klant omdat hij zelf tevreden klanten heeft ontdekt via campagnes bij Roularta is de absolute doelstelling. Daarnaast blijven we op zoek naar creatieve formaten die engagement creëren voor onze adverteerders. De komende weken zal je op de Roularta sites campagnes zien opduiken die door het stellen van vragen met de lezer een communicatie zal aangaan, via een zogenaamde ‘chatbot’.

 

In de afgelopen maanden namen we vanop afstand ook emotioneel afscheid van onze vaste stek in Zellik. Voor velen binnen het team jarenlang hun thuisbasis. We proefden tussen de lockdowns al voor het eerst van de kantoren in BMC. Voor het Product Management & Insights teams wordt dit eens we weer voluit van kantoren kunnen gebruik maken de thuisbasis. Voor het ACDY team (Ad Tech, Campaigning, Data & Yield) wordt de thuisbasis het centraal gelegen kantoor in Sint-Denijs-Westrem. Ik kijk er alvast naar uit om iedereen vaker in persoon te zien.

In de komende weken en maanden kijk ik zeker ook uit naar de lancering van de langverwachte Roularta App. Net voor de kerstvakantie toonden Stefan Seghers en Stijn Brysbaert een eerste glimp van deze App die de ambitie heeft om onze gewaardeerde content vaker en bij nog meer gezinnen en gezinsleden binnen te brengen. Een traject dat ik zowel uit mijn oude als nieuwe rol binnen Roularta van nabij gevolgd en meer vorm gegeven heb. Een traject waarbij Strategie en Innovatie ook echt samenkomen. Benieuwd wat je ervan zal vinden.

 

Om met de woorden van de vorige blog te spreken. Je ziet het waren bewogen maanden, in vele opzichten. De mensen en hun positivisme maakten het verschil.

 

Geniet van de winter, het leven en elkaar.

 08/01/2021  door Wendy Naesens

In 2021 is het enige wat we kunnen doen, onszelf zijn

Reflectie van een optimist welke 2021 instapte: “In 2021 is het enige wat we kunnen doen, onszelf zijn”

Voila, met deze titel ben ik uit de startblokken van mijn 1e blog in 2021. 2020 – mooi getal – vreemd jaar, héél bizar jaar! Ik kan er nog vele woorden op plakken, maar iedereen weet uiteraard wat ik bedoel. Iedereen zijn leven kreeg een twist, verloor soms de moed, het geduld, het begrip…  of werd in het slechtste geval ziek en verloor zijn greep op het leven. Iedereen werd verplicht na te denken over hoe hij zich voelde en wat hij ermee zou aanvangen. Wat mij opviel hoe onrustig ik werd door alle rust om me heen. Wat mij vooral hielp, waren de vele dates welke ik inplande. ‘Wandeldates’ met vrienden, buren, familie geven je een goede reden om buiten te komen. Frisse lucht , gezelschap, praten, luisteren, lachen,… je kan het allemaal tijdens een wandeling. Je verbrand er zelfs calorieën mee wat een extra’tje is uiteraard. Uitkijken, het beleven én nagenieten van elke wandeling Goede wandelschoenen bleken dus één van mijn beste investeringen te zijn. 🙂

 

Wat mij dus hielp?

Initiatief blijven nemen, want zo zat ik voor 2020 en zit ik nog steeds in elkaar. Mensen hadden snel door dat ik me altijd beschikbaar stelde voor een wandeling, and I love it! Wat hielp mij verder? Praten over wat er in mijn hoofd zat, elk zot idee, of bad feeling… tegen vriendinnen en ja ook tegen manlief die niet steeds wist wat te antwoorden, maar wel luisterde. “When it’s off your chest, you can breathe again” had ik ooit gelezen. Het is nog waar ook! Yip, ik ben fan van quotes, want ze helpen, voor mij toch! En daar gaat het nu toch wel echt over – WAT werkt er voor jou, maar echt?! Hoe klein het ook is, als het werkt, werkt het én moet je er aandacht aan geven.

 

Lessen voor 2021?

  • sta je gevoelens toe en laat ze er zijn, met hun hoogtes en hun laagtes. Ga ze niet uit de weg… voel ze gewoon en wees mild voor jezelf
  • Wees dankbaar voor wat er wel is, voor wie er wel is, en uit je dankbaarheid
  • GO out and GET BUSY !
  • En ja, eens bloed gaan geven bij het rode kruis is ook een perfecte tijdsbesteding!

 07/12/2020  door Dieter Verbeest

De overgang naar deze beauty motiveert onze volledige equipe!

Eind september: 39° koorts, doodmoe en een ellendig gevoel. Alle alarmbellen gaan af. Vlug naar de dokter voor een neuswisser en een bloedafname. Ik snap trouwens niet wat er zo bangelijk is aan die neuswisser? Even een kriebel in de neus en we zijn er vanaf. De volgende dag al resultaat: negatief op covid-19. Oef. Het bloedonderzoek brengt wel een infectie veroorzaakt door het Epstein-Barrvirus naar boven. Klierkoorts.

Het herstel kan weken tot maanden duren. Qua timing kan het niet slechter: net nu komen we in de laatste fase voor de nieuwe pers. Net nu komen ingenieurs van MAN-Goss uitleg geven en hun ervaring delen. Net nu had ik er zo graag bij geweest. Net nu moet ik in de zetel liggen en rusten. Gevloek.

Na 7 weken rust zijn we terug op de werkvloer. Ik loop rechtstreeks door naar de nieuwe lithoman. Wat een beauty, wat een beest! Ik zie het papier met een snelheid van 15m/sec door de drie verdiepingen tellende pers vliegen. De opstart is precies vlot verlopen.

Ik loop de controlekamer binnen. Alhoewel we reeds 2 lithoman persen hebben is er toch een groot verschil. Geen enkele fysieke knop meer. Alles gebeurt via touchscreens en een intuïtief besturingssysteem. De jongere generatie drukkers vinden al snel hun weg in deze nieuwe manier van werken. De oudere drukkers staan er nog wat onwennig bij. Ikzelf vind het fascinerend: meerdere camera’s bewaken verschillende parameters. Bijsturing gebeurt volautomatisch. In een heel korte starttijd hebben we goeie katernen. En de snelheid is fenomenaal. 50000 exemplaren per uur. En toch perfect geplooide katernen, stabiel kleur- en snijregister, en een exacte controle van de kleurdensiteiten !

Uiteraard is alles nog gloednieuw, en we draaien voorlopig ‘gemakkelijke’ standaardwerken. Maar de overgang van een 28 jaar oude pers naar deze beauty motiveert onze volledige 72/3 equipe! Leergierig zijn ze allemaal. Elke dag een spervuur van vragen. Met plezier beantwoord.

Half november: 40° graden koorts, doodmoe en een ellendig gevoel. Zou het…. Terug neuswisser. Volgende dag resultaat: negatief op covid-19. Maar een terugval door de klierkoorts. En een zware keelontsteking. Terug in zetel en rusten. Opnieuw gevloek.

Alle eer naar mijn collega’s Mario Derock, Tonny Buyck en Carl Demeulemeester voor het harde werk en bijgevolg de vlotte opstart van de Lithoman 72/3!

 30/09/2020  door Nele Vannobel

Zoom, zoom, zoom… Wat zouden we nu zonder jou doen?

Toen ik halfweg april de draad opnieuw oppikte na mijn moederschapsrust, werd ik op mijn eerste Zoom-meeting verwelkomd. Wist ik toen veel dat ik, net als mijn collega’s die het ondertussen al gewoon waren, in een nieuw tijdperk stapte.

Al snel kreeg ik een uitnodiging voor een korte, dagelijkse ochtendmeeting met mijn dichtste collega’s. Op deze meeting kan iedereen de status van lopende projecten meedelen en eventueel blokkerende punten aankaarten. Een ideale meeting voor mij dus om terug mee te zijn!

Ook de meetings met ons scrum-team waren vlotjes omgetoverd van fysieke naar digitale meetings. Bij de backlog refinement, waarbij stories of projecten toegelicht worden, of tijdens de sprint review, kan je gemakkelijk (nu ja, soms toch , je scherm delen met de collega’s. En ook de sprint retrospectief, waarbij we traditioneel onze opmerkingen op Post-its schrijven en erop stemmen, werd vervangen door een waardig alternatief in Google Docs.

Het was even wennen om vanuit mijn woonkamer binnen te gluren in de privé-werkomgeving van mijn collega’s, maar ondertussen ken ik al goed iedereen zijn werkstek. Al zorgen sommige collega’s af en toe nog eens voor een nieuw decor, soms zelfs tijdens een meeting, wat voor de nodige hilariteit zorgt. Net zoals we ook al eens werkmannen zien passeren op de achtergrond om ze daarna ook effectief aan het werk te horen.

En ik vermoed dat iedereen wel al eens vergeten is zijn micro terug te activeren wanneer hij of zij net aan het woord is. Waardoor de anderen je als een vis zien babbelen in beeld. Of misschien dacht je ook al eens dat je micro uitgeschakeld stond wanneer een huisgenoot even iets kwam zeggen, maar dat dat net niet het geval bleek te zijn. Gênante momenten loeren dus ook in een virtuele wereld snel om de hoek.

Er zijn nog meer gelijkenissen met fysieke meetings. Zoals collega’s die te laat komen, of die in een verkeerde “vergaderzaal” zitten, of meetings die uitlopen waardoor je plots ongewild binnendringt in een andere meeting.

Je ziet het, alles went. En al bij al is het een heel goeie oplossing om op een veilige manier de afstand tussen de collega’s kleiner te maken zodat ons werk toch ongehinderd kan worden verder gezet. En af en toe een vrolijke babykreet of een verstrooid gezinslid in beeld kan, in de meeste gevallen, voor die extra kruiding zorgen en de band tussen de collega’s verder versterken.

 25/06/2020  door Nathalie Willems

‘Er ontbreekt iets belangrijks: de koffiepauze’

Misschien ligt het aan mijn Italiaanse roots of aan mijn jeugd in het verre Limburg, maar ik ben verzot op koffie. Meer nog: ik ben een coffee addict – there, I said it. Espresso, cappuccino, latte macchiato? Ik lust het, en graag! ’s Ochtends word ik het liefst wakker met het aroma van verse koffie in mijn neus en ben ik pas écht aanspreekbaar na mijn eerste kop koffie. Althans, dat beweert mijn wederhelft. En daarna heb ik nog een aantal cafeïneshots nodig om me vlotjes doorheen mijn werkdag te loodsen. Mijn motto? ‘Keep caffeinated and carry on’.

Toch wil ik koffie niet reduceren tot de brandstof die mijn motor doet draaien. Nee, koffie is veel meer dan dat. Koffie is krachtig, maar ook zachtmoedig en gezellig. Koffie nodigt uit voor een goede babbel, maar geeft het ook een extra dimensie. Iets wat reclamemakers al lang begrepen hebben. Merkwaardig toch hoe een eenvoudig kopje dampende koffie mensen samenbrengt, vertrouwen schept, dat moeilijke gesprek nét iets makkelijker maakt…

De afgelopen maanden heb ik de voordelen van thuiswerken ontdekt. Geen tijdverlies in de file, minder verplaatsingen, meer efficiëntie – om er maar een paar te noemen. Maar één ding mis ik enorm: de koffiepauzes met de collega’s. Geen enkele zoommeeting kan tippen aan die – al dan niet toevallige – ontmoetingen aan het koffieautomaat. Laat staan ze vervangen. Even samen koffie halen heeft namelijk een functie. Meerdere functies zelfs. Het biedt je de kans om je benen te strekken. Om even te ontspannen. Om sappige verhalen en nieuwtjes te delen. Maar ook: de kans om je collega’s écht te leren kennen. Om informeel iets uit te leggen of te nuanceren. Om te ontdekken waar iemand mee worstelt of mee bezig is. En vooral: het biedt je een uitgelezen kans om ideeën uit te wisselen. Want de koffiepauze is de perfecte voedingsbodem voor spontaneïteit en creativiteit. Het moment waarop zaadjes geplant worden. Het moment waarop je mekaar voedt met inzichten en ‘besmet’ met ideeën. Nieuwe, misschien gekke ideeën, waar je in je eentje nooit zou opkomen en die – wie weet – zouden kunnen leiden tot iets moois.

Het is precies zoals de Bulgaarse filosoof Ivan Krastev het afgelopen zomer zo mooi verwoordde in Knack: “Er ontbreekt iets belangrijks: de koffiepauze. De toevallige gesprekken. De intensiteit van intellectuele contacten is weg. Ideeën zijn als virussen die elkaar besmetten. Online krijg je geen infecties.” Tot binnenkort aan het koffieautomaat?

 01/09/2020  door Mark Daemen

Mijn God, wat is er veel gebeurd intussen

Het is nog maar sinds eind juni geleden dat ik hier een bijdrage achterliet. Maar mijn God, wat is er veel gebeurd intussen.

Vorige keer haalde ik nog een bloemlezing uit ons intern magazine van wat we tijdens de eerste coronagolf allemaal samen hebben verwezenlijkt. Nu kan ik me ‘trots’ een covermodel noemen van ons intern blad. Ik werd niet ‘gecast’ omwille van mijn looks, of dat denk ik toch, maar omdat de Directeur Regie – Philippe Belpaire – en ikzelf samen met de nationale advertentieregie volop willen inzetten op ‘Strategie & Innovatie’.

Begin juli staken CEO Xavier Bouckaert, Philippe Belpaire en ikzelf de koppen bij elkaar om de krijtlijnen uit te tekenen voor een nog meer performante nationale advertentieregie. ‘Blijven doen wat we goed doen en inzetten op waar het beter kan’ is het motto. Ik zal pas tevreden zijn als adverteerders uit zichzelf denken aan Roularta, wanneer het gaat over het challengen en helpen bij hun strategie en over het invullen van nieuwe behoeften met innovatieve oplossingen. En niet alleen aan ons denken, maar ook naar ons bellen, mailen, zoomen, teamsen,… Tussendoor even vakantie genomen en op 1 september aan de slag.

Ik leerde in de afgelopen 8 weken, want zo vers is dus mijn nieuwe uitdaging als Directeur Strategie en Innovatie, alvast een groep fijne en competente mensen kennen die ik mijn team mag noemen.

Sta mij toe ze even voor te stellen.

Echt vernieuwen doen we met het team Product Management & Insights. Ineke Uyttersprot vindt, als Product Manager, volop haar weg binnen de organisatie om zowel in print als online de meest relevante advertentieproducten op te bouwen met de juiste argumenten, de juiste prijs en de juiste inschatting van het potentieel. Het is fijn om haar na drie jaar bij Roularta in dit domein te zien evolueren in deze nieuwe rol, voor haar maar ook voor de regie.

In dit team kom je nog twee oude getrouwen tegen : de Research Managers Linda Scheerlinck en Jean-Paul Navaux. Naast research ter ondersteuning van de regie, de redacties en de marketing willen we verder inzetten op ‘Research as a Service’. Hierbij nemen we de rol over van een research instituut en zetten we onze geëngageerde lezers in om de nodige inzichten voor onze adverteerder te verzamelen. De resultaten kunnen dan weer opgenomen worden in een (native) campagne. We denken ook verder aan formules waarbij onze lezers producten testen of deel uitmaken van een expertpanel voor een bepaalde markt, zoals bijvoorbeeld schoonheidsproducten. Ik heb alvast geleerd dat oud en getrouw absoluut te rijmen is met flexibel, enthousiast en ondernemend.

Bij HR zit Katrien De Nolf zat al een goede week te wachten op deze blogpost. Door, in alle drukte, dit even achteruit te hebben geschoven, kan ik ook een primeur delen. Op 1 december start Els Michiels in ons team als Head of Product Management & Insights. Zij zal dit team dus met haar ervaring en stralende persoonlijkheid leiding geven. Ik kijk er alvast naar uit. Velen kennen haar al. Ze heeft dan ook een verleden bij zowel Roularta (in de regie) als Sanoma en voert op dit moment nog een missie uit binnen het team van Ann Debaere, voor Shedeals.

De weg van de vernieuwing slaan we verder in met ons team Ad Tech/Campaigning/Data/Yield. Philippe De Brabanter is nu bijna een jaar aan boord om dit team te leiden. Kaat Cossey ondersteunt met haar expertise in Ad Tech (zij staat nog mee aan de wieg van onze eerste sites) en campaigning. Tiziana Troisy kwam na de geboorte van haar tweede kindje onmiddellijk terug in het team terecht. Zij bekommert zich om het zo performant mogelijk uitleveren van onze campagnes. Filip De Neef en Kelly Meert zorgen dan weer dat de sterke aangroei van digitale native campagnes (advertenties in de vorm en met de toon van een redactionele bijdrage) hun weg vindt naar onze sites en vervolgens onze lezers. We zijn voor dit team nog op zoek naar een Yield Manager. Hij of zij zal ervoor zorgen dat we voor elke positie op elke site de juiste (en voor ons hoogste) prijs kunnen vragen en vervolgens ontvangen. Vergelijk het met de zetels in een vliegtuig (waarin we hopelijk snel terug kunnen plaatsnemen) waarbij de prijs en de waarde fluctueert met de tijd.
De kers op de taart is een one woman team: communicatie. Isabelle Van Iseghem zet haar jarenlange ervaring en haar enorm netwerk binnen en buiten Roularta in om de goede verhalen die we met alle teams binnen de regie schrijven, ook met de wereld te delen. Wij werken samen aan een nieuwe ‘smoel’ en ‘toon’ voor onze regie. Snel meer daarover.

Mijn team, schoon team zeker?

Ik wil ook niet vergeten het team van Philippe Belpaire in de bloemetjes te zetten. Mireille De Braekeleer, Veerle Neyens en Sandra Seghers vormen samen een geoliede machine. Ook zij zullen meer dan ooit inzetten op ‘Strategie & Innovatie’. Er werd hiervoor ook een bijkomend team opgezet van Strategic Advisors die op het hoogste niveau bij de grootste adverteerders en prospects de deuren gaan openen om samen te werken, verder en dieper dan alleen met advertenties.

Niet te vergeten is dat we dit ook nog eens allemaal doen vanuit ons thuiskantoor, maar ook vanuit BMC in Evere, het kantoor in Sint-Denijs-Westrem en in Roeselare. We voelen ons bijzonder welkom in deze voor velen onder ons nieuwe omgeving. Je voelt duidelijk dat de ‘oorspronkelijke bewoners’ voor onze komst hebben gezegd ‘Wir schaffen das’. Dikke merci.
Ondertussen ook nog tijd kunnen maken om nieuwe collega’s te leren kennen. Fijne en inspirerende gesprekken met Stefan Renders (onze nieuwe directeur Printing & Premedia), Sofie De Wilde (onze internal auditor) en Wim Verhoeven (onze nieuwe directeur Trends en KanaalZ/CanalZ). Onmiddellijk een frisse dynamiek en bruisende ideeën. Ook daar gaan jullie nog wel meer van horen.

En dan vergeet ik haast de belangrijke wijzigingen binnen het departement Projecten & Ontwikkeling, dat intussen geleid wordt door mijn vorige ‘leidinggevende’, Stefan Seghers. We houden eraan vast om elkaar ’s morgens of ’s avonds in de wagen of aan de keukentafel nog telefonisch te horen.

Het waren dus bewogen maanden, in vele opzichten. De mensen en hun positivisme maakten het verschil. Ook al mogen we even niet op restaurant. Moeten steeds vaker de maskers op. Mogen we niet meer iedereen knuffelen… Geniet van de herfst, het leven en elkaar.

 21/09/2020  door Wendy Naesens

Het is duidelijk; we hebben perspectieven nodig als persoon én als werknemer.

Vorige week las ik dat de geluksbarometer van werknemers beneden alle pijl staat.

Onze veerkracht en flexibiliteit worden aangesproken.

Ik denk niet dat dit bij alle bedrijven zo is maar stel wel vast dat velen elkaars gezelschap missen, het leven is killer geworden als je geen knuffels kan geven of ontvangen, dat met de opening van de scholen we terug wat meer structuur krijgen in ons leven… en ook politiekers corona kunnen krijgen!

 

Het is duidelijk; we hebben perspectieven nodig als persoon én als werknemer.

Zo startte er in mijn team – in volle corona tijd – een nieuwe sales collega op. Op afstand bleek er veel te kunnen én te werken. Uiteraard keken we uit naar de eerste fysieke meeting om elkaar in het ‘echt’ te kunnen spreken!

 

Laat ons samen ervoor gaan om het opnieuw warmer te maken: in onze familie, vriendenkring en op het werk.

Laten we daar terug wat meer initiatief voor nemen!

Er kan weinig, juist, maar er kan nog altijd véél, als je er een portie creativiteit én zelfs humor aan toevoegt!

 

Ik investeerde in deze bijzondere tijd sterk in mezelf om te groeien en selecteerde hiervoor enkele boeken. Ben zo content te zien dat er mensen uit mijn omgeving dit ook doen, man & dochterlief inbegrepen.

Buiten komen, lekker eten én sporten krijgen hierbij prioriteit!

 

Want alleen zo komen we deze uitzonderlijke periode door, en kunnen we groeien en bloeien in werk én privésfeer. Wat kan er nog belangrijker zijn?

 

#let’sstayconnected

#veerkracht

#nogsteedssamenerdoor

 

PS oh ja, én de warmste week komt er weer aan J

 16/07/2020  door Dieter Verbeest

Testresultaten

Hoewel de corona-epidemie nog steeds ons dagelijks leven bepaalt, moeten we terug naar de orde van de dag: kwaliteitsdrukwerk afleveren. Sinds enkele weken testen we een nieuwe inktreeks op de magazinepersen. Deze nieuwe inktreeks is milieuvriendelijker, maakt de kwaliteit van het gerecycleerd materiaal beter en voldoet aan de normen opgelegd door de Franse overheid. Dit is belangrijk voor onze Franse markt; onze klanten vragen terecht regelmatig naar de milieuvriendelijkheid van ons drukwerk: FSC- papier, drukinkt, enz.

 

Omdat wij de grootste offsetdrukkerij zijn van België, met honderden papiersoorten kunnen we heel breed gaan testen. Wat theoretisch vaak beschreven staat als ‘perfect’, blijkt in de praktijk soms ‘onhaalbaar’.

 

We starten met enkele test-emmers inkt. De collega’s aan de pers zorgen dat we proper te werk gaan. Alles is gereinigd voor een optimale start. Een goede opstart en op het eerste zicht geen  problemen. So far so good. Met een vaste regelmaat worden enkele voorbeeldkaternen opzij gelegd. Deze worden bewaard en later besproken op de kwaliteitsvergadering.  Intussen kijken we naar onze inktwaterbalans. Dit is van groot belang voor een stabiele drukkwaliteit. We merken op dat we iets hogere waardes hebben dan vroeger, maar voorlopig geeft dit geen problemen. Na afloop van de test worden alle gegevens genoteerd, foto’s genomen en voorbeeldkaternen verzameld. 

Na een positieve evaluatie wordt er beslist om meerdere testen in te plannen, enkele grote inktcontainers worden aangesloten, verschillende papiersoorten worden bedrukt en…. de eerste kleine opmerkingen komen bovendrijven.

Gelukkig hebben we een goede verstandhouding met onze inktleveranciers en kunnen we problemen aankaarten. Bijkomend blijkt dat – door de coronacrisis – de levering van alcohol ernstig verstoord want alle voorraad en productie gaat naar de aanmaak van ontsmettingsalcohol voor de zorg. Waar de eerste testen bijna feilloos verliepen, ervaren we nu meer problemen. Is het wegvallen van de alcoholtoevoeging de boosdoener? Is er een te grote aanpassing gebeurt door de inktleverancier of is er meer aan de hand ? De komende weken testen we verder, tot we 100% tevreden zijn. Dit wordt dus vervolgd….

 26/06/2020  door Mark Daemen

Aan de vooravond van de zomermaanden juli en augustus is het goed om de balans te maken van de periode die achter ons ligt.

Ik moet niemand uitleggen hoe uitzonderlijk deze tijden waren en ik hoop met jullie dat we ze ook als uitzonderlijk kunnen blijven catalogeren. Ik zie alvast in de verschillende vestigingen waar ik af en toe terug binnenstap bijzonder veel respect voor de regels en daardoor ook voor elkaar. Duidelijk ‘one family’ die om elkaar geeft.

 

Maar ook van thuis blijft Roularta ons een venster geven op ‘onze grote familie’. Afgelopen week viel de juni editie van Insight Magazine bij mij in de bus. In een van mijn vorige jobs heb ik het mantra overgehouden “beter goed gestolen, dan slecht uitgevonden”. Daarom dat ik met jullie grasduin door de artikels die we deze maand samen mogen ontdekken.

Ik ben bijzonder fier dat de teams waarmee ik zelf intensief samenwerk de afgelopen Corona-maanden voor enorm veel realisaties hebben gezorgd. Blij dat mensen in mijn team en ikzelf van ver en dichtbij in minieme en grote mate een steen kunnen bijdragen.

 

We beleefden uitzonderlijk goede maanden met onze abonnementsverkoop met maar liefst 13.279 nieuwe volwaardige abonnees.

 

Daarnaast was er ook het geslaagde project, mijnmagazines.be/mesmagazines.be waarbij we meer dan 6.000 nieuwe lezers op korte tijd overtuigden om vier weken lang één van onze grote magazinetitels in de bus te krijgen en alle andere magazines digitaal te kunnen lezen. Dat voor net geen 10 euro. Een bijzonder waardevolle groep die ons leerde kennen en waar we alles aan doen om ze aan boord te houden.

 

De Zomer van KW staat voor de deur met meer West-Vlaanderen dan ooit als plaats waar de rest van Vlaanderen graag naartoe wil en waarbij we voor het eerst ook alle weken zullen verschijnen. Iets om naar uit te kijken. Ook de banden met dé West-Vlaming zelf worden versterkt, want als ze zich op onze site registreren gaan we ze ook verder persoonlijk kunnen aanspreken. ‘How seg’ (pardon my West Vlaams).

 

Ook verschillende podcasts zagen het levenslicht  voor zowel Trends, Trends-Tendances als Libelle.

 

Naast pannenkoeken en bananenbrood bakken keken we ook met Libelle Lekker naar mogelijkheden om de sterke positie van ons culinair merk verder te ondersteunen. Het was duidelijk goed weer de laatste maanden want onze pagina’s rond barbecueën stegen met maar liefst 1.150%.

 

Bij onze advertentieregie zag een nieuwe formule ‘Content to Commerce (ctc)’ het levenslicht. Adverteerders kunnen de campagnes die ze inzetten op de sociale media makkelijk kopiëren naar onze kwaliteitscontexten. Ze betalen enkel indien een surfer ook werkelijk clickt op zijn aanbod. Onze regie pakt dan ook uit met #Roulartacares. Wij geven om onze adverteerders. Daarom dat ze ook enkel betalen als we surfers ook werkelijk tot bij hen brengen. Blijf dus zeker ook zelf trouw aan #kooplokaal. We hebben elkaar hard nodig.

 

In het magazine, fijn hè zo’n gedrukt exemplaar dat je verschillende keer ter hand kan nemen, ontdekte ik ook het aangrijpende verhaal van collega Wim Van Cauwenberghs over hoe zijn gezin en voornamelijk zijn echtgenote getroffen werd door Corona. Dit gaf mij alvast opnieuw het signaal om de voorzorgsmaatregelen die we ook nemen op kantoor blijvend ernstig te nemen.

 

Mag ik het eens zijn met collega Nina Tack bij Steps Magazine dat ‘de beste ideeën komen tijdens een crisis’. Ook ik kruip wel eens in mijn mail, sms, Slack,… om een ideetje bij één van de collega’s te pitchen. Van sommigen gaan we nog meer horen.

 

De afgelopen maanden zag ik bovendien veel wendbaarheid. Hoe Jacques Sys met zijn team en zijn merk Sport/Voetbalmagazine in deze sportluwe periode snel schakelde en van deze periode gebruik maakte om zijn site en digitale kanalen te verrijken verdient veel respect.

 

Ook onze startersdagen gaan terug door. Ik had het genoegen om een grote groep nieuwe gezichten kennis te laten maken met Digital Hub. Fantastisch dat we blijven investeren in talenten die ons allemaal aanvullen en verrijken.

 

Er werd ook naarstig gewerkt aan de nieuwe drukpers, maar daar heb ik werkelijk geen enkele verdienste aan. Ik zal echter even fier zijn met de positie die we met deze pers zullen innemen in het uitgeverslandschap.

 

En zo kan ik nog een tijdje doorgaan. Beschouw deze blog gerust als een filmtrailer. Waarbij er nog zoveel te ontdekken valt in Insight Magazine zelf.

 

Om te eindigen steel ik ook nog een laatste quote/tip van Benedikt Beun (Developer Roularta Digital Hub) “Deze zomer wordt het waarschijnlijk een vakantie in eigen huis, maar laat je niet weerhouden toch vakantiekaartjes te sturen naar wie je lief hebt”.

 

Geniet van de zomer, het leven en elkaar.

 25/06/2020  door Jan Gheysen

De zomer van 20, een avontuur als geen ander

Het wordt geen avontuur, het is er een, die zomer van ’20. Alles is anders dan het ooit was. Niet alleen thuis, maar niet het minst ook op de redactie. We komen er nog wel eens, maar het lijkt een eeuwigheid geleden dat we er iedereen aan het werk zagen. De vaste werkplek werd een passage, de redactie een doorgangshuis. We werken immers nog altijd van thuis uit en wat aanvankelijk best wel aangenaam was – het was iets nieuws, het was anders, we zouden minder gestoord en meer geconcentreerd kunnen werken – verloor gaandeweg zijn aantrekkelijkheid. We missen het gekeuvel, de discussies, de spanning en de spanningen, het spontane brainstormen, de krachtmetingen, het gezeur en gekibbel, het gevloek en het gelach…

 

En toch wordt het een op en top krantenzomer zoals we die nog nooit hebben meegemaakt op onze redactie. De Krant van West-Vlaanderen verschijnt voor het eerst in zijn bestaan een zomer lang, op papier, in de bus en in de winkel. Op zich al een tour-de-force, maar er is meer. Als we de zomerreeksen vergelijken met de zomerfestivals, dan pakten wij vroeger uit met verdienstelijke kermisconcerten van lokale vedetten, maar van de zomer timmert De Krant van West-Vlaanderen de grote podia en stelt ze een affiche samen met namen van nationaal belang. We zeiden het al, die zomer van ’20 is een avontuur. Een dat we niet licht zullen vergeten. En daar dienen zomers voor, om ze niet te willen en niet te kunnen vergeten.

 

Pas op, we zeiden een tour-de-force – en zoals je merkt, heeft het daar alles van – maar onze ploeg onder de leiding van Pascal en Bart, gaan voor nog meer avontuur nog wat verder van huis, naar de andere kant van het land. Want de redacties van Het Belang van Limburg en De Krant van West-Vlaanderen werken in het hart van de vakantie samen en wisselen redactie uit. De Krant wordt heel even Het Belang en omgekeerd. Als dat al geen avontuur is.

 

Alles is anders, alles kan anders, weten we intussen. Vanuit de werkkamer thuis zag ik hier voor het eerst de zwartkop en de kneu voorbij fladderen. En kan ik zien hoe pa en ma pimpelmees hun jongen tot bij de vijver brengen om er pootje te baden en te drinken. Tot de groene specht zijn dorst komt laven… Het thuiswerk heeft per slot van rekening ook zijn voordelen, ware het niet dat het gezang van de roodborst, het lied van de lijster en vooral dat enerverende gejiftjaf van juist, van de tjiftjaf mij wel eens uit mijn concentratie halen.

 25/06/2020  door Nathalie Willems

Maar mevrouw, wat weet ú nu van Instagram?

‘Lesgeven? Da’s niks voor mij, hoor’ beweerde ik als kersvers afgestudeerde met de grootste stelligheid. Ik vond namelijk dat het welletjes was geweest. Na 16 jaar op de schoolbanken nog eens 40 jaar vόόr de schoolbanken? Neen, dat vooruitzicht trok me helemaal niet aan. Ik was jong en had andere plannen, zoals ‘iets in de media’ doen.

Maar jaren gaan voorbij, meningen evolueren, inzichten veranderen. Bij mij was dat niet anders. En na meer dan 30 jaar in de media, leek het onderwijs opeens wél aantrekkelijk. Meer nog: relevant. Tot mijn eigen, stomme verbazing had ik ‘goesting’ om opgedane kennis te delen, ervaringen uit te wisselen, kritisch denken te stimuleren. En zo startte ik als deeltijds lesgever communicatiemanagement. Een heel fijne aanvulling op mijn huidige job als content strategist bij Roularta Brand Studio.

 

Is lesgeven nu anders dan vroeger? Absoluut! De klassieke lesmethode heeft – zeker in mijn geval – plaats gemaakt voor het meer interactieve coachen. Samen met collega’s begeleid ik studenten bij een aantal praktijkvakken waarvoor ze eerst theoretische kennis opgedaan hebben. Welke vakken dat precies zijn, verschilt van jaar tot jaar. Mijn studenten moesten dit jaar een gloednieuwe campagne uittekenen voor een fictieve opdrachtgever, de eerste stappen als freelancer n de communicatiewereld zetten én een nieuw product of dienst met dito salesplan bedenken voor een jonge doelgroep. Een boeiend en gevarieerd programma!

Het jaar kende een rustig begin en een bewogen einde. Fysieke lessen en samenkomsten werden geschrapt. Coachingmomenten, examens en evaluatiemomenten werden virtueel. Net zoals ‘zoomen’ bij Roularta, werd ‘joinen in MS Teams’ een vervoegbaar werkwoord voor lesgevers en studenten.  Het platform gaf zijn onvermoede features beetje bij beetje prijs en werd onze steun en toeverlaat.

 

Wat ik het leukst vind aan lesgeven? Zonder enige twijfel het contact met de studenten. Ik hou van hun verfrissende, soms aparte, altijd pragmatische kijk op het leven. Van hun twijfels en onzekerheden. Van hun zelfverzekerdheid en vastberadenheid. Ik hou ervan hun ideeën te challengen, hun keuzes in vraag te stellen. En de studenten zelf? Die houden me alert en bij de les. De groep die een nieuw product moest bedenken, gunde me een blik in hun leefwereld en bleek verrassend vindingrijk. Zo kwam een uitsluitend vrouwelijk team op het idee een trendy collectie juwelen te ontwerpen met een onzichtbaar, ingebouwd alarm, zodat jonge vrouwen (en mannen) zich ten allen tijde veiliger zouden voelen op straat, ook zonder hun smartphone. En bedacht een ander werkgroepje ‘Fixagram’, een fictieve app om je instagram account instant te ‘fixen’. Want dit social media kanaal bepaalt voor een groot stuk je identiteit, wie je bent en hoe je overkomt, en daar kan elke jongere wel wat hulp bij gebruiken, toch?

Eén ding weet ik wel zeker: de jonge generatie studenten is leergierig, kritisch ingesteld en zeker niet op hun mondje gevallen. ‘‘Maar mevrouw, wat weet ú nu van Instagram?” Waarschijnlijk nog lang niet genoeg, maar ik leer elke dag bij!

 30/04/2020  door Nele Vannobel

Zwangerschapslockdown

Toen op 13 maart de ‘lock-down’ werd afgekondigd, zat ik eigenlijk al enkele weken in quarantaine. Met een baby’tje van enkele weken oud, dat regelmatig een hongertje heeft en nog heel veel dutjes doet, blijf je sowieso liever ‘in je kot’. Eens de nieuwigheid had plaatsgemaakt voor wat meer routine was het tijd om uit het coconnetje te breken, maar daar heeft corona anders over beslist. Ons veilig nestje kreeg plots een andere betekenis. Gelukkig was Moeder Natuur ons allemaal gunstig gezind en zorgde ze voor enkele zonnige weken, waardoor we de zorgvuldig uitgekozen kinderwagen volop konden inzetten tijdens een wandeling naar de bakker, beenhouwer of kruidenier. Of gewoon, om eens de beentjes te strekken en wat zon mee te pikken in de buurt.

Thuis had ik overdag onverwacht ook meer gezelschap. Mijn man moest al snel thuis te werken en ook de oudere kinderen ruilden noodgedwongen de schoolbank in klas voor de zitbank in de living. Gezellig met z’n allen. Leven in de brouwerij. En enkele extra handen om Viktor te animeren en te soigneren. Extra volk in huis betekende dat ik tussen twee borstvoedingen door ook mijn koksmuts mocht aantrekken, gelukkig met de hulp van een aan huis geleverde maaltijdbox. Mama’s little helper.

 

Ondertussen ben ik ook terug aan de slag en zag ik mijn zwangerschapsverlof overgaan in thuiswerken. Net als veel collega’s moest ik op zoek gaan naar de beste plaats om mijn thuisbureau in te richten. Het was even wennen, maar de zoom-meetings en ons Slack-kanaal verkleinen de huidige fysieke afstand met m’n collega’s. Mijn projecten werden goed opgevolgd door mijn collega’s tijdens mijn afwezigheid, waardoor ik ook op dat vlak ook vlot de draad terug kon oppikken. Dat mijn zoontje voorlopig nog niet naar de crèche hoeft is misschien wel een extra belasting, maar tegelijk is het bijzonder leuk dat we nog wat meer van hem kunnen genieten!

 

Every cloud has a silver lining.

 30/04/2020  door Dieter Verbeest

'Een ver, Chinees probleem’ plots ook ons probleem

Begin maart

 

Na de gebruikelijk opstart na het weekend en het klaarzetten van de drukpers, verwacht ik Chris om 8u. Chris komt als klant een ‘goed-voor-druk' geven voor een kledingfolder. Dit is handig omdat Chris ons exact kan vertellen welk kleur hij wil voor bepaalde kledingstukken. 8u Stipt is hij er, na een gemoedelijke welkomsbabbel en een snelle koffie kunnen we naar de drukpers. Intussen hangt Chris aan de telefoon, dus ik wandel wat sneller en geef hem de nodige privacy. Aangekomen in de controleruimte geef ik mijn collega’s toelating de drukpers te starten. Nog enkele checks en…. “ Stop!” zegt Chris terwijl hij zijn telefoon afduwt. "Het order gaat niet door.” Ik kijk Chris verwonderd aan, waarop hij antwoordt: “Corona”. Die maandagmorgen was een wake-up call. Die dag kwam plots het besef dat 'een ver, Chinees probleem’ plots ook ons probleem was.

 

Begin April

 

Geen koffie, wel ontsmettingsalcohol. Geen handdruk, wel een knikje naar de collega’s. Het is aanpassen, nog steeds. Heel wat drukorders zijn intussen geannuleerd. Van een goed gevuld orderboekje is geen sprake meer. Maar we zijn blijven produceren, ook tijdens de_ lockdown_. En straks – als de economie aantrekt – zijn we er klaar voor. Want in de drukkerij zien we – letterlijk – de toekomst: de opbouw van de nieuwe Lithoman drukpers.

 27/04/2020  door Laura Delabie

Stay safe en take care!

Een blanco blad. Dat is wat heel wat scholen, bedrijven en gezinnen voor zich hadden aan het begin van deze ‘Corona-crisis’. Hoe pakken we dit in godsnaam aan? Ik kan mij voorstellen dat al heel wat mensen het gevoel hadden dat ze aan het verdrinken waren, spartelend boven water, happend naar adem… Scholen zonder fysiek aanwezige leerlingen met een compleet nieuwe manier van lesgeven tot gevolg. Bedrijven die een topjaar plots zien veranderen in een financiële nachtmerrie en thuiswerk van de ene op de andere dag praktisch mogelijk moeten maken. Gezinnen die hierdoor plots op z’n kop staan. Ik heb geen kinderen, maar ik wil het mij niet inbeelden dat er hier ne kleinen op mijn appartement rondrent terwijl ik in meeting zit.

We kunnen niet ontkennen dat de situatie vaak frustrerend is.

 

Zowel voor kinderen die niet meer naar een verjaardagsfeestje of voetbaltraining mogen, als voor grootouders en zwakkeren die hun kinderen en kleinkinderen niet meer kunnen zien, als ook voor de mensen in de zorg die dag in dag uit hun botten afdraaien.

 

We kunnen ook niet ontkennen dat situatie ook het creatiefste in de mensen naar boven haalt. Ik denk maar aan mijn lagere school die dagelijks originele knutselideeën en bezigheidsactiviteiten deelt. Zaken die ik, zelf als twintiger, eens wil uittesten. Ik denk maar aan dit artikel uit De Krant Van West-Vlaanderen waar een bedrijf zijn ganse productie omsmijt om mondmaskers te produceren en daarmee terug werknemers laat opstarten. Ik denk aan online drinks, games, glaasjes wijn… met vrienden en collega’s of aan alle nieuwe (of oude) hobbies die mensen (terug) oppikken. Tuinieren en bakken zijn plots helemaal in al heb ik het helaas nog niet helemaal in de vingers J. Ik denk tot slot ook aan e-peritief, balkoncert, coronababy… en alle andere woorden die we aan ons woordenboek kunnen toevoegen. Aan creativiteit is er in ieder geval geen gebrek!

 

Laten we dus nog even volhouden zodat we deze inventiviteit ook na het corona-tijdperk kunnen verderzetten. Met een beetje geluk hopelijk samen.

 

Stay safe en take care!

 06/04/2020  door Nathalie Willems

Elk nadeel heb se voordeel

In deze onzekere tijden is alvast één ding duidelijk: het woord van het jaar 2020 is al bekend. Onwaarschijnlijk toch hoe een tot voor kort volslagen onbekend virus de wereld in sneltempo op zijn kop zet. Onze levens compleet overhoop haalt. Corona is nieuw, verrassend, beangstigend. Elke dag houdt een niet aflatende stroom van lifeblogs en grafieken ons op de hoogte van het aantal besmettingen, ziekenhuisopnames, te betreuren overlijdens. In België en in het buitenland. We kijken en vergelijken, wikken en wegen. Intussen heb ik de nieuwsjunk in mezelf op een strikt informatiedieet gezet. Doseren is altijd al een kunst, maar in deze coronatijden een must.  

 

Blijf in uw kot. Onwillekeurig denk ik terug aan de verhalen van mijn grootouders. Over de Spaanse griep. De moeilijke oorlogsjaren. Rampen zijn nu eenmaal van alle tijden, en de enige relevante vraag die je je dan kan stellen is: hoe ga je ermee om? Filosofen hebben er al boeken over vol geschreven, maar uiteindelijk blijkt een stoïcijnse houding misschien nog het meest doeltreffend. Die stelt dat je je enkel moet richten op wat binnen je macht ligt, omdat je aan de rest toch niks kan veranderen. Een crisis of ramp is dus wat je er zelf van maakt. In coronatijden betekent dit: laat los wat je eigenlijk had willen doen, richt je op wat je wél kan doen. Kijk, daar heb ik wat aan, nu ik tot nader order ‘off duty’ thuiszit…

 

Blijf in uw kot, dus. In mijn geval met man en zoon van 14, die beiden – gelukkig maar – goed gedijen in onze verplichte quarantaine. We genieten nu noodgedwongen van de kleine dingen. Samen wakker worden en ontbijten – waar anders geen tijd voor is. Een blokje rond wandelen. Een spelletje badminton in ons stadstuintje (en maar hopen dat het pluimpje niet bij de buren terecht komt). Het is opvallend hoe we beter om ons heen kijken, meer horen, intenser voelen. Er zit letterlijk en figuurlijk minder ruis op dit quarantaine-leven. En dus vind ik opeens ook weer tijd om te lezen, wat piano te spelen, op te ruimen. En om na te denken. Over mijn en ons leven voor corona, en hoe het mogelijks zal zijn na corona. Wordt dit virus een gamechanger? Gaan dingen daadwerkelijk veranderen? Wordt het terug business as usual na de lockdown? Of is het überhaupt niet realistisch om te denken dat het business as usual wordt? 

 

Blijf in uw kot?  Voor mij mag het nog even duren. Maar liever niet te lang. Want ik popel toch ook weer om aan de slag te gaan, dat is nu eenmaal de aard van het beestje. En als dat stoïcijns zijn even niet lukt, denk ik aan voetballegende Johan Cruijff. Elk nadeel heb se voordeel, zei hij, en zo is het maar net!

 

Hang in there allemaal, en stay safe!

 06/04/2020  door Jan Gheysen

Thuiswerk, hoera?

We vonden het gek en we namen foto’s van mekaar. Dat moest het thuisfront zien, vonden we. Wij – mijn vrouw en ik – met mondmasker. We vonden dat ze overdreven en dachten dat het wel iets typisch voor Aziaten was. We hadden er zelfs weinig begrip voor en zodra de gids ons bij het hotel uitzwaaide, ging het mondmasker in de rugzak. Dat was halfweg februari in Hanoi in Vietnam. Twee weken later in Ho Che Min-stad (Saigon) waren we al blij dat we overal – in elk restaurant, in de auto, in de hotellift – onze handen konden wassen met ontsmettingsalcohol en we prijsden ons gelukkig dat we vlot onze terugvlucht haalden. 

Amper twee weken daarna ging ons land op slot, sloegen mensen bij ons aan het hamsteren en werd er in plaats van gelachen met gebedeld om mondmaskers en ontsmettingsmiddelen. Wie van thuis uit kon werken, moest dat ineens. Zo snel is het gegaan. 

Thuiswerk, hoera?

Een probleem zou dat niet worden, dachten we, dat thuiswerk. Geen over en weer gerij meer, maar van de ontbijttafel per direct naar het bureau, waar we doorgaans helemaal in ons sas zijn. Pauzes konden we meteen delen met de vrouw voor zij voor haar late dienst naar het werk vertrok.

Maar zo liep het niet. Het overleg met de collega’s, het brainstormen dat anders vanzelf en spontaan gebeurde aan de grote redactietafel, het figuurlijke maar vooral ook het letterlijke gepingpong: het bestond allemaal ineens niet meer.

In een andere plooi

Intussen zijn we aan het eind van de tweede week van dat thuiswerken en is alles zo min of meer in een plooi gevallen. Andere plooien dan weleer – vergaderen heet nu vooral zoomen – maar toch maar in de plooi. En het lijkt nu nog meer een wonder van techniek dat al die inspanningen van een over heel West-Vlaanderen en Gent ‘verstrooid team’ zich vertalen in een papieren krant. Een andere krant ook dan voorheen, maar een die zo te zien bijzonder gewaardeerd wordt door meer lezers dan ooit.

Dat doet deugd en dat is ook nodig. Want elke dag opnieuw blijkt hoe venijnig en vals dat virus zijn strijd voert. We houden ons koest want we zijn er niet gerust in, nu het almaar duidelijker wordt dat we tot een risicogroep behoren.

Bondy Beach

We ontdekken alle mogelijkheden van ons gsm en skypen en facetimen dat het een lust is.  Met onze dochter en haar man die niet zonder trots een filmpje doorsturen van de kleine Georges die zijn eerste stappen zet. We kijken niet een keer, maar wel tien, twintig keer naar het filmpje. De kleinzoon weet intussen hoe het zit met die schermpjes en zwaait duchtig mee als we het skypen afsluiten. 
Onze zoon blijft in Australië. Noodgedwongen. Toen wij hier al een week op slot zaten, stuurde hij een foto van Bondy Beach waar de mensen haast rug tegen rug aan het zonnebaden waren. Hij vreest dat de gevolgen niet zullen uitblijven. Het populaire strand is sinds vorig weekend gesloten en het ziekenhuis waar hij werkt, bereidt zich volop voor. Van de week, liet hij weten, was er een overleg met verloskundigen en gynaecologen over de hele wereld over de gevolgen van covid-19 voor vrouwen die moeten bevallen. Een unieke vdieoconferentie, zei hij, waar onder meer Milanese artsen getuigden. We manen hem aan voorzichtig te zijn . Er is voldoende beschermingsmateriaal, zegt hij. Maar misschien wil hij ons alleen geruststellen. De kans dat we hem van de zomer terugzien, is klein.
Vreemd hoe van het ene ogenblik op het andere de wereld ineens heel klein lijkt en een half uur later ontoegankelijk groot. Als bijvoorbeeld blijft dat de inkt van de printer is opgebruikt en de gebruikelijke winkel op slot is. En nu? Lokaal kopen lukt niet meer, online dan maar? Het is anders, maar dat was het altijd al. Elke dag is een andere dag, beseffen we nu.
 

 06/04/2020  door Mark Daemen

L’union fait la force.

Ik weet niet welk woord de laatste weken het best zou omschrijven. In de context van Roularta wil ik uiteindelijk kiezen voor fier.
 
We zaten nog maar een paar dagen thuis en nieuwe initiatieven als mijnmagazines.be/mesmagazines.be en de digitale versie van De Zondag zagen het levenslicht. Het eerste speelt in op het “Blijf in uw kot” momentum. Iedereen zoekt duiding en/of ontspanning. Wat beter dan vier weken lang het magazine van je keuze op je deurmat en de overige 15 magazines digitaal ‘doorbladerbaar’ in een speciaal hiervoor tegen een strakke deadline gebouwde kiosk. De Zondag van zijn kant werd in een even uitdagende korte tijdspanne omgezet tot een digitale versie, voor de vijf weken dat ze niet bij de bakker wordt verdeeld. Velen vonden vanaf de eerste zondag hun weg naar deze nieuwe digitale versie bij het genot van hun croissant. Dit kon natuurlijk enkel doordat in alle mogelijke divisies iedereen zijn verantwoordelijkheid opneemt en samenwerkt. Elk vanuit, in dit geval letterlijk, zijn hoek (van het land).  Een mooi staaltje van ondernemerschap waarbij we samen enorm veel geleerd hebben. We nemen dit mee voor de ontwikkelingen die verder nog in de pijplijn zitten.
Door deze twee initiatieven te noemen, vergeet ik waarschijnlijk nog vele grote en kleine initiatieven in elk van onze teams. Ze maken ons sterker en wijzer voor de toekomst.
 
Ook bij #kooplokaal sluiten we met plezier aan. Net zoals onze winkels en restaurants lokale steun en clientèle hard zullen kunnen gebruiken roepen we de adverteerders op om aan hun lokale media te denken.
 
Uiteraard kunnen we niet dankbaar genoeg zijn voor de collega’s die nog elke dag de verplaatsing naar kantoor maken en onder andere in de drukkerij zorgen dat onze media nog steeds van de drukpers rollen. Onze magazines en kranten blijven de hoeksteen van onze activiteit. De woorden in de blogpost van onze kwaliteitsverantwoordelijke in de drukkerij, Dieter Verbeest, eind januari bleken profetisch. ‘Geloof mij, 2020 word super boeiend. 2020 wordt het jaar van de drukkerij!’
 
Bepaalde bedrijfsonderdelen kwamen al snel onder druk door onder andere het snel terugvallen van reclamecampagnes waardoor tijdelijke werkloosheid zich opdrong. Naast veel begrip, merk ik dat collega’s de fierheid over hun bijdrage aan het groter geheel trouw blijven en hun relatie met de collega’s maar ook de klanten en adverteerders blijven onderhouden.
 
In deze periode maakten we kennis met elk denkbare video-conferencing systeem. Zoom, Hangout, Teams, Bluejeans,… hebben geen geheimen meer voor ons. Getuige ook de mozaïekbeelden op de Roularta Facebook pagina.
De videobeelden geven ons ook een intieme inkijk in de woonkamers van onze collega’s en externe partners. Of in mijn geval de keuken. Uitzonderlijk zelfs de tuin. Een potentiële Nederlandse leverancier stond op een koude ochtend met skipak in zijn tuin. Zijn kinderen waren ‘nogal druk in huis’. We zien wel vaker in de achtergrond en op de voorgrond partners en kinderen door het beeld lopen. Fantastisch hoe gefocust werken gecombineerd wordt met het entertainen van kleine en minder kleine kinderen of met het hen letterlijk bij de les houden.
 
Wij zijn klaar voor de periode na Corona. Bij mij thuis staan de tulpen van 65 jaar Roularta intussen in bloei. Laat de toekomst maar komen.
 
Toch op de valreep nog een tweede woord. Dankjewel.
Dankjewel collega’s. Dankjewel postbodes en winkelbedienden. Dankjewel zorgpersoneel. Dankjewel iedereen. Fier!
 
En nu weer aan de slag.

 06/04/2020  door Wendy Naesens

kleine gelukjes, meer moet dat nu niet zijn

Wat nu? Ging er door mijn hoofd bij de aankondiging van technische werkloosheid.

Het startte op mijn verjaardag, de dag waarop ik me traditioneel trakteer op een dagje verlof en leuke activiteiten inplan. Ik besloot – ik ga er toch van genieten! En genoten heb ik, ondanks alles, van de vele spontane en creatieve initiatieven van mensen. Elke gebaart telde dubbel! 

 

Technisch werkloos zijn in ‘normale’ omstandigheden geeft je de kans om toch nog veel te kunnen doen want de wereld draait gewoon door. In tegenstelling met deze Corona periode, wat een mondiaal probleem is… het doet wat met een mens. 

 

Maar we zitten allemaal in dezelfde boot! 

En we kunnen ons enkel richten op de dingen waar we nog invloed op hebben. Het grootste cadeau dat we onszelf kunnen geven in deze fase van ons leven is een bepaalde vorm van mildheid, niet te streng zijn voor onszelf én onze huisgenoten. Waardeer je kroost en je ‘thuis’. En humor, o ja, heel belangrijk om deze te behouden.
Even van dag tot dag leven, en vertrouwen hebben dat er terug een nieuwe tijd komt waarin we de ‘normale’ dingen terug kunnen (her)ontdekken! 

We moeten dus ‘vertragen’, meer rust nemen want nu krijgen we er de tijd voor, of we er nu klaar voor waren al dan niet.

Het 2e Coronaweekend staat voor de deur en het belooft warm weer te worden, dus manlief gaat zijn BBQ uithalen. JUIJ! Iets om naar uit te kijken! 

Benieuwd wat mijn collega’s van plan zijn dit weekend… ik kijk al uit naar hun antwoorden in ons whatsapp groepje

 

 ‘kleine gelukjes, meer moet dat nu niet zijn’

 06/02/2020  door Laura Delabie

Vandaag, ongeveer een jaar geleden...

Vandaag, ongeveer een jaar geleden: december 2018. Het einde van de boeiendste en – naar mijn mening – meest leerrijke stage kwam in zicht. Twaalf weken lang had ik bij HR op de Werving- en Selectieafdeling het beste van mezelf gegeven. Daar stond ik dan. Mijn diploma Office Management, Human Resources Management, binnen handbereik. Al dromend over wat de toekomst zou brengen, kreeg ik plots het nieuws dat elke enthousiaste stagiaire misschien wil horen: “Er komt een vacature vrij en we willen je graag in het team!”. Ik sprong, gelukkig figuurlijk, een gat in de lucht. Mij hoorde je in ieder geval niet twijfelen.

 

Vandaag, ongeveer een jaar geleden: januari 2019. Ik begon opgewonden en misschien ook een tikkeltje angstig aan een nieuwe job, een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Als pasafgestudeerde kreeg ik fantastische kansen om bestaande competenties en vaardigheden uit te bouwen, nieuwe te ontwikkelen en er ondertussen met veel goesting voor te gaan. In die tijd leerde ik Roularta in al haar vormen kennen. Daarmee bedoel ik niet enkel waar Roularta voor staat, maar ook wie voor Roularta staat: de familie, de collega’s, als één team recht op hun doel af.

 

Vandaag: januari 2020. We zijn ondertussen een jaar verder. Een jaar dat voorbij lijkt te zijn gevolgen. Time flies when you’re having fun zeggen ze zeker? Dat lijkt hier wel toepasselijk. Als ik bedenk wat ik bij Roularta in een jaar mocht meemaken, ben ik benieuwd naar alle verhalen van de collega’s die dit jaar 10, 20 of 30 jaar in dienst zijn en kijk ik reikhalzend uit naar het moment dat ook ik die kaarsjes mag uitblazen. Op naar nog een jaar!

 23/01/2020  door Dieter Verbeest

2020 het jaar van ….

Op mijn bureau liggen de planningsnota’s, veel planningsnota’s. Het wordt druk in de drukkerij.
De komende maanden zitten de rotaties bomvol en er staat nog heel wat in de wachtrij. Hoog tijd voor die nieuwe pers! En die komt er eindelijk. Onze laatste 'oude tante' – drukpers BT1-S – zit op haar tandvlees. Tientallen jaren heeft ze duizenden tonnen papier bedrukt. Een echt beest was ze, niet kapot te krijgen. Maar de technologie heeft haar ingehaald. De 'oude dame' mag met pensioen.

 

Onze nieuwe Lithoman – een 72 pagina pers – is het sluitstuk van de grote vernieuwingsoperatie. Curieus zijn we. Wat brengt MANROLAND GOSS als vernieuwing of is alles hetzelfde gebleven? Vanaf 22 juli 2020 weten we meer want dan begint de opbouw van die pers. Het wordt een periode van keihard werken, van kennisoverdracht, van uitleggen met handen en voeten, van mislukken en van opnieuw proberen. Tot we de eerste, perfecte katern kunnen afleveren! De collega’s hunkeren naar deze nieuwe uitdaging.

 

Geloof mij, 2020 wordt super boeiend, 2020 wordt het jaar van de drukkerij!

 20/01/2020  door Mark Daemen

Het is opendeurdag in de grot van Ali Baba

Geen verhaal over een Chinese e-commerce gigant maar wel degelijk over het sprookje uit Duizend-en-een nacht waarbij ‘Sesam, open u’ de grot naar de goudschat opent.

 

We beschikken bij Roularta immers over een rijke schat aan goudklompjes. Sinds Digital Hub, samen met mijzelf, nu een goed jaar geleden van start ging in september 2018 ontdekte ik een berg aan sterke persoonlijkheden met tonnen ervaring en specifieke competenties. Samen met onze sterke merken kan het niet anders dan dat we met dit ‘menselijk kapitaal’ onze bestaande initiatieven versterken en nieuwe successen uit de grond stampen. Deze initiatieven hoeven trouwens niet enkel digitaal te zijn, in weerwil van onze divisienaam Digital Hub. Onze printmedia spelen nog steeds een belangrijke rol in veel van onze projecten, zowel door hun kwaliteit als de inzet van hun kwantiteit.

 

Peter Hinssen schreef in 2014 al een boek met als centrale boodschap dat ‘het netwerk altijd wint’. Als Digital Hub willen we deze handschoen oppikken door bruggen te bouwen met alle afdelingen binnen onze organisatie tot een efficiënt netwerk. We brengen de talenten uit onze teams, zo nodig aangevuld met externe specialisten, aan tafel om elke businessuitdaging te tackelen. Geen persoon te weinig noch teveel. Snelheid en wendbaarheid zijn dan ook een formele opdracht voor Digital Hub. We zijn op deze korte tijd ook verder geëvolueerd, waarbij er bijvoorbeeld een PMO Manager, in de persoon van Thomas Lepouttre aan de organisatie werd toegevoegd. Waarbij PMO staat voor Project Management Office. Onze trajecten worden hierdoor nog tastbaarder, beter gedocumenteerd en met kennis van zaken afgestemd. Soms verliezen we nog iemand (tijdelijk) uit het oog binnen de uitgebreide organisatie op onze drie locaties. Het is altijd fijn als je merkt dat projectleden hun teamleden en het management van dichtbij op de hoogte houden zodat ‘iedereen mee is’.

 

Eerder liet ik voor onze HR al volgende persoonlijke quote optekenen ‘Een goed idee is zilver. De uiteindelijke uitvoering met het team is goud.’ Opnieuw een verwijzing naar de schatten die we samen uitbouwen als ‘One Family, One Team’.

 

Ik kan uit persoonlijke overtuiging niet genoeg benadrukken dat de academy’s die doorgaan in al onze vestigingen een ware schat aan informatie bieden die je niet aan jezelf mag laten voorbijgaan. De uitdagingen van je collega’s leren kennen en externe specialisten die hun expertise komen delen zijn een prachtig geschenk voor je eigen professionele en persoonlijke ontplooiing.

 

Sesam, open u.

We spreken meer dan ooit met onze collega’s, lezers (direct of via onderzoeken), adverteerders, agentschappen, concurrenten en leveranciers. We schrikken er hierbij niet voor terug om onze eigen strategieën openlijk te delen. We geloven er immers in dat indien alle betrokken partijen beter begrijpen waar wij als bedrijf naartoe willen, ze ons met diezelfde openheid tegemoetkomen om hun visie en ideeën te delen. Collega’s uit verschillende divisies kunnen getuigen over de rijkdom die we uit dergelijke recente gesprekken halen. We willen niet op onze schat blijven zitten. Voor ons dus geen geheime boodschap als ‘Sesam, open u’ om toegang tot onze kennis en plannen te krijgen. Ons doel is en blijft het creëren van waarde voor onze partners en onszelf op korte én lange termijn.

 

Een van de grote uitdagingen voor de komende tijd is alvast het verhogen van het engagement voor onze mediamerken. Hoe laten we onze gebruikers vaker en diepgaander hun toegang tot onze rijke content gebruiken? Dit gebruik is immers de basis voor veel van onze (nieuwe) initiatieven.

 

Laten we de deuren van onze grot wagenwijd openzetten. Mijn deur staat alvast open voor dat idee waarop jij allang broedt. 2020 wordt een fantastisch jaar.

 13/01/2020  door Nathalie Willems

Werk zoeken is een beetje als zwanger zijn: je krijgt ongevraagd veel goedbedoeld advies, en je weet niet altijd wat je ermee moet aanvangen.

‘Sanoma schrapt 96 banen’ kopten de kranten begin 2018.  Voor de buitenwereld was dit misschien een fait divers – dagelijks gaat er wel ergens een bedrijf over kop of  verliezen mensen hun job – maar voor mezelf en 95 collega’s was het de harde realiteit.

 

Laten we eerlijk zijn, het was geen complete verrassing. Het bedrijf stond te koop en de anciens – waartoe ik behoorde – hadden inmiddels al een aantal herstructureringen met de vreemdste namen achter de rug. Maar laten we vooral eerlijk zijn: ontslagen worden doet wat met een mens.

 

Na de eerste schok en onder het motto ‘as one chapter closes, a new one begins’, nam mijn pragmatische en strijdlustige kant het vrij snel over.  Ervaring? Check! Vlot tweetalig? Check! Redactionele en commerciële background? Dubbelcheck! Leeftijd? Euh, een flukse 50+, niet meer piep dus, maar dat zou mijn motivatie ruimschoots goedmaken. Toch?

 

Aangemoedigd door familie en vrienden, begon mijn zoektocht naar werk langs mediabedrijven, agencies en scholen. De ervaringen waren op zijn zachtst uitgedrukt uiteenlopend. Ik vond het hilarisch, toen ik mezelf in drie catchy zinnen moest aanprijzen bij een hip bedrijf. Als was ik een wasproduct. Pijnlijk, toen ik in een bezemhok in een middelbare school tegen de klok IQ-testen moest afleggen en daarna de job niet kreeg. Onthutsend, toen ik niet voldeed aan het gezochte profiel dat eigenlijk op mijn lijf geschreven was. Vermoeiend, toen ik weer een vacature voor een junior digital native in mijn mailbox vond.

 

De achterban bleef erin geloven, tips spuien, motiveren, raad geven. Werk zoeken is een beetje als zwanger zijn: je krijgt ongevraagd veel goedbedoeld advies, en je weet niet altijd wat je ermee moet aanvangen.

 

Hoe vreemd ook, achteraf bekeken was het best nuttig bestede tijd. Maanden waarin ik mezelf in vraag stelde. Wat doe ik graag? Waar krijg ik energie van?  Waar kan ik mijn ei nog kwijt? Bij Sanoma had ik actief meegebouwd aan het native verhaal, volgens mij lag daar de toekomst – en ook de mijne.

 

En zo kwam ik op gesprek bij Roularta. In Zellik. In Roeselare. Native advertising stond ook bij Roularta hoog op de agenda. Ik bracht mijn ervaring met de vrouwenbladen, mijn drive én mijn leeftijd mee. Maar ook de goesting om bij te leren, nieuwe titels te leren kennen. Een match was in de maak, en als 50+ mocht ik aan de slag in Zellik. Ex-collega’s werden weer collega’s, nieuwe collega’s kwamen erbij. Ik was klaar voor een nieuw hoofdstuk!

 20/01/2020  door Jan Gheysen

We zagen haar voor het eerst, die ochtend, in de drukkerij

Hoewel we flink doorstapten, was het een lange wandeling, die ochtend. Het was donderdag 9 januari, iets over halfnegen. We zouden haar voor het eerst zien, live bij wijze van spreken. We wisten hoe ze eruit zag op het scherm en we waren – en anderen gaven ons geen ongelijk –enthousiast over haar. Of zeg maar dat we dan al goed gek van haar waren. Maar om ze écht te zien, moet je van dat scherm weg en moet je ze kunnen voelen. Om haar van top tot teen te leren kennen, moet je ze niet alleen met je ogen maar ook met je handen lezen. Niets menselijk is een krant vreemd. En al zeker niet De Krant van West-Vlaanderen.

En zo waren wij, onze directeur redactie Pascal en ikzelf, die ochtend op weg van de redactie naar de drukkerij om die nieuwe krant voor het eerst echt in handen te krijgen. Een date, herinnerde ik mij uit vervlogen tijden, loopt nooit zoals je je die vooraf hebt gepland, gedroomd of ingebeeld. De omstandigheden zijn altijd net anders dan je had verwacht. Dat was die donderdagochtend precies zo. We waren langer onderweg dan we hadden ingeschat en toen we in de drukkerij kwamen, zagen we dat de pers stillag. Er was ook niemand in de ‘cockpit’ aan wie we een nieuwe krant konden vragen. Er lagen wel al proefexemplaren in de container. We hadden geen tijd te verliezen en haalden zo’n licht verfrommelde, wat beduimelde krant uit de afvalbak en gingen er meteen doorheen. En ja, ze zag er anders uit dan op het scherm. Beter. Veel beter. En zo voelde ze ook. We hoorden en zagen niets meer om ons heen, zij hield ons volledig in haar greep.

Toen liep er iemand van de drukkerij binnen en die gaf ons een keurig exemplaar van de nieuwe krant. Nog beter, zeiden we, ze ziet er nog beter uit en we namen haar onder de arm en liepen – vermoeden wij, want we zagen onszelf natuurlijk niet lopen – glunderend naar de redactie. De weg terug leek ineens veel korter. En dat is precies wat een geslaagde krant doet: ze doet je afstanden vergeten. Tussen mensen en gebeurtenissen, tussen mensen onderling.

 09/12/2019  door Nick Dutry

Het Innovation Lab viert zijn 1 jarig bestaan!

Wat vliegt de tijd razendsnel. In september 2018 werd binnen Roularta het Innovation Lab opgericht dat ten dienste staat van alle businessunits. Hoogtijd voor mij om terug te blikken op het voorbije jaar maar vooral ook om een vooruitblik te werpen naar de toekomst. Waarop lag onze focus op het afgelopen jaar? Het Innovation Lab is een afdeling waar technologische innovatie hoog in het vaandel wordt gedragen. Een van onze ambities is de digitale transformatie doorheen de verschillende interne businessunits helpen te versnellen en te transformeren, dit in samenwerking met de Digital Hub. De concrete noden werden gecapteerd en een veelvoud aan projecten opgestart. Als ik een oplijsting maak van de grote onderwerpen/thema’s die aan bod kwamen, schrik ik even:

 

Artificiële Intelligentie (AI): Misschien is ‘AI’ wel het meest overhypte woord van 2019 maar het werd dus ook nog breder ingebed in onze organisatie. In onze customer service afdeling bijvoorbeeld hebben we een AI-toepassing geïntroduceerd met als doel deze afdeling verder te professionaliseren waardoor er efficiënter en klantgerichter gecommuniceerd kan worden. Voor onze digitale kanalen werd er gewerkt aan een personalisatie engine die in staat is slimme, en datagedreven nieuwsaanbevelingen te ontsluiten naar onze lezers. We verwachten begin 2020 een introductie op onze digitale kanalen die zal zorgen voor hoger engagement en retentie op deze kanalen.

 

Chatbots: Hoewel de hype rond chatbots ondertussen wat gaan liggen is, bleken er toch een aantal concrete cases waar chatbots een effectieve meerwaarde leveren binnen onze organisatie. Het Innovation Lab werkte aan een chatbot voor lezers en adverteerders van De Streekkrant/Deze Week die opmerkingen omtrent de distributie zo efficiënt mogelijk zal verzamelen en doorgeven aan onze distributiepartner BD. Daarnaast werkt onze abonnementendienst aan een chatbot die de vele vragen van abonnees automatisch beantwoordt.

 

Text2speech: Deze technologie laat ons toe onze artikels naar audiobestanden om te zetten via kwalitatieve Vlaamse en Franse botgedreven stemmen. Op die manier worden de artikels van Knack, Trends, Le Vif en Tendances nu ook reeds als audio aangeboden worden in onze Apps en websites.

 

Voice: Eén van de vele onderzoeksprojecten van het Innovation Lab is de toekomst van Smart Speakers en Home Assistants. Speakers zoals de Google Home, Google Nest of Amazon Echo raken steeds meer ingeburgerd in onze huiskamers, maar hier zijn ook voor Roularta veel uitdagingen aan verbonden. Hoe zorg je er als uitgever bv. voor dat onze artikels of recepten op deze devices als eerste aangeboden worden? Een aantal van deze technologietrends zijn matuur genoeg en slaagden we er dus ook in mooie resultaten te boeken. Andere technologieën vergen verdere maturiteit en zoeken we momenteel naar alternatieve tussenoplossingen.

 

Voor welke uitdagingen sta ik komende jaren?

 

Eerst en vooral wil ik graag de uitgevoerde investeringen in tools en technologie van het afgelopen jaar verder verfijnen om zodoende de ROI op deze technologische investeringen te maximaliseren. Als ik de globale trends binnen de media sector bekijk, staan wij de komende jaren voor een aantal grote uitdagingen. Blockchain (als betaaloplossing voor lezers en adverteerders), Internet of Things, Conversational marketing, Loyalty, Robotjournalistiek, Robotic Process Automation, de introductie van 5G … het zijn maar enkele van de trends die tal van nieuwe mogelijkheden zullen bieden voor onze sector. Leuk, vind ik dat, al die toekomstmuziek! Samen met mijn collega’s kijk ik er dan ook naar uit om deze nieuwe trends en technologieën verder onder de loep te nemen en potentiële use cases te identificeren en uit te werken samen met onze business units. 

 

Met oprechte fierheid blazen we dus dit jaar ons eerste kaarsje uit en kijk ik alvast uit naar de verdere evoluties binnen onze boeiende sector.

 26/11/2019  door Nele Vannobel

Terugblikken en aftellen

Binnenkort tellen we de laatste seconden van 2019 weer af, maar tot het zover is worden we in kranten en magazines, op websites en op televisie weer bestookt met jaaroverzichten. De terugblik van wat het voorbije jaar heeft gebracht, schetst slechts zelden een opbeurend plaatje. Alsof wel enkel slecht nieuws willen of mogen onthouden.

 

Niet zo op onze afdeling, al werd het wel een bewogen jaar. Na maanden van voorbereiden, ontwikkelen, configureren en testen werd eind maart de gerestylede versie van onze nieuwssites eindelijk uitgerold. De sites kregen een nieuwe lay-out en werden meteen ook responsive, wat zoveel wil zeggen als dat ze op om het even welk toestel onmiddellijk het juiste formaat van website aannemen. Geen aparte mobiele site meer om te onderhouden dus, wat voor een mooie tijdswinst zorgde!

 

Daarnaast werd dit jaar flink wat aandacht gegeven aan de architectuurkeuze voor onze nieuws-, lifestyle- en regionale sites. En nu de keuze gemaakt is, kunnen we weer volop vooruit. De nodige technische voorbereidingen zijn al bezig, en ook functioneel kunnen we uit de startblokken schieten. Het worden dus zeker boeiende maanden, want er zal overleg nodig zijn met de redacties van al onze sites vooraleer er effectief gestart zal kunnen worden met het opbouwen van de nieuwe sites, in een nieuw CMS-systeem.

 

Ondertussen werden ook tal van kleine en middelgrote projecten gelanceerd, of zitten ze nog in een voorbereidende fase (geen spoilers, sorry J). We deden dit jaar ook beroep op externe professionele testers, en externe designers, wat ervoor zorgde dat we nieuwe inzichten kregen en onze manier van werken konden optimaliseren. We namen afscheid van enkele collega’s die ofwel intern van job veranderden ofwel nieuwe horizonten opzochten buiten Roularta. Gelukkig mochten we ook enkele nieuwe collega’s verwelkomen, die ondertussen al de nodige opleidingen kregen en ingewerkt zijn in hun job.

 

Tot slot zullen we het jaar hoogstwaarschijnlijk nog afsluiten met een verhuis naar een nieuw kantoor, zodat we nog nauwer kunnen samenwerken met onze collega’s van DH Webdesign. Altijd leuk om een nieuwe werkplek te krijgen en collega’s uit andere afdelingen (nog) beter te leren kennen!

 

En hoewel er dus boeiende tijden zitten aan te komen met veel uitdagingen, tel ik nu ook echt af naar de kick-off van mijn persoonlijk project :-). We zijn er alvast klaar voor en ik kijk er naar uit om in een volgend blogbericht terug te kijken op mijn eerste maandjes als kersverse mama. Dan zal het al 2020 zijn en staan er ongetwijfeld weer een pak nieuwe projecten in de steigers!

 07/10/2019  door Dieter Verbeest

Hier zijn wij geen machines, maar mensen die machines doen draaien.

245 dagen, of 1960 uren per jaar. Zoveel uren ben ik te vinden op de werkvloer in de drukkerij. Onze slogan One team, one family is hier echt van toepassing. Ik zie sommige collega’s meer dan mijn partner. En die collega’s zijn er in alle soorten en maten: de jeugd, de veertigers, de bijna gepensioneerden, Belgen en niet-Bbelgen, hetero of holebi, moslim of atheïst, blank of gekleurd. De multiculturele werkvloer is voor ons een realiteit. Natuurlijk zijn er soms problemen, strubbelingen en onenigheden. Toch slagen wij erin om het te doen werken. Hier wordt nog gepraat met elkaar. Een vriendelijke “Goede morgen”, “Hoe was het weekend?”, “En met de kindjes, alles goed?” Daarmee begint de dag.

 

Het is momenteel ontzettend druk in de drukkerij, de planning zit goed vol. Stressmomenten en deadlines. Het vraagt het uiterste van de collega’s en mezelf. Maar we slagen erin om alles af te leveren zoals het hoort. De hiërarchie in de drukkerij draagt daartoe bij. Iedereen zijn taken, elk zijn verantwoordelijkheid. Toch gaat het soms mis. Een individuele fout zet een alarm in werking… en plots staat een volledig team klaar om te helpen. Dit is de kracht van de drukkerij. Dit is one team, one family.

 

Werken in een ploegenstelsel met een kleurrijke bende collega's en mij toch goed voelen in mijn vel? Hier lukt dat! Omdat ik hier een zekere vrijheid ervaar. Een vrijheid om te kunnen praten met een collega of om ’s nachts even een koffie te kunnen drinken. De vrijheid om te overleggen en ieders mening te horen. De vrijheid om eens een fout te kunnen maken. De vrijheid om te zijn wie ik ben. 

 

Hier zijn wij geen machines, maar mensen die machines doen draaien.

 20/09/2019  door

Campagnemanagers

 02/09/2019  door Jeroen Mouton

No Sweat, No Glory

Deze titel is alom bekent vanuit de voetbal. Club Brugge draagt dit al jaren in zijn vaandel. Sterker nog, Club Brugge heeft dit reeds diep in zijn DNA gestopt. Ook als voetbal niets is voor jou, voel je onmiddellijk bij het lezen van deze titel: “Euhm, gaat het over wat ik denk?” Iedereen die van dicht of ver bij Club Brugge betrokken is, weet dat er gewerkt moet worden om te slagen.

 

Of is het meer dan dat? Is het meer dan slagen? Is het meer dan werken? Ik heb nooit een voetbalniveau gehaald, maar meermaals heb ik mogen (even letten op de woordkeuze: ‘mogen’ & geen ‘moeten’) ervaren wat het is om iets te proeven van ‘zweet’ dat voelde als ‘gelukt’.

 

Als lezer kan je zo’n moment herbeleven? Denk even kort na: in de sport, lagere school, misschien wel tijdens verdere studies of binnen je studentenjob? Dus iedereen weet, dat mensen zo’n momenten koesteren, er trots op zijn. Afhankelijk van jouw persoonlijkheid, kent niemand jouw ‘moments de gloire’. Maar ze delen met je naaste omgeving geven die momenten toch wel iets extra.

 

Binnen mijn job als CFO bij Roularta was ik al meermaals getuige van collega’s, kleine groepen van medewerkers of afdelingen die slagen & mij hun ‘moment de gloire’ vertellen. Dan geniet ik echt mee en ben ik trots. Trots op die medewerkers, trots op de omgeving die dat mogelijk maakt. Het zorgt voor veel energie en goesting binnen Roularta. Goesting om samen en goesting om verder te gaan.

 26/08/2019  door Nick Dutry

Personalisation, trust and sustainable media

Volgens de recentste resultaten gepubliceerd in het Digital News Report – een jaarlijks onderzoek uitgevoerd door Reuters Institute for the Study of Journalism – is het vertrouwen in Belgische nieuwsmerken gedaald ten opzicht van het vorige rapport. Uitgevers hebben moeite om duurzame verdienmodellen te exploiteren. Het onderzoek geeft ook aan dat de consument behoefte heeft naar meer attractievere media bundels door toegang te krijgen tot meerdere nieuwsmerken via één enkel abonnement.

 

Dat maakt mij gelukkig want daarop spelen wij dus in. En hoe!

 

Een voorbeeld is onze New Deal. Hierbij krijg je als Knack-abonnee volledige digitale toegang krijgen tot de inhoud van de 6 Belgische nieuwsmagazines (Knack, Trends, Sport/Voetbalmagazine, Le Vif/L’Express, Trends-Tendances & Sport/Foot Magazine) op pc, tablet en smartphone, inclusief de +zone op de website en de archieven). Hoe straf is dat?

 

Een ander initiatief, namelijk NewsButler dat kadert binnen een VLAIO innovatietraject zet volop in op intelligente en gepersonaliseerde nieuwsaanbevelingen op onze bestaande kanalen zoals websites, app’s enz. en nieuwe communicatiekanalen. Als deelonderzoek van dit project ga ik o.a. ook na of er specifieke lezersbehoeften bestaan rond thematische contentbundels.

 

Het recentste initiatief is een samenwerking met de Vrije Universiteit Brussel waarbij wij een leerstoel hebben gelanceerd rond Personalisation, trust and sustainable media. Binnen dit initiatief onderzoeken wij manieren waarop nieuwsmediabedrijven in de toekomst duurzaam kunnen innoveren met een positieve impact op rendabiliteit. Deze leerstoel duurt 4 jaar en is in nauwe samenwerking met VUB. Het uitgangspunt van de leerstoel is een doelgerichte aanpak rond  innovatie in positionering (merkenstrategie), mindset (redactionele focus, vertrouwensband met publiek) en maatschappelijke impact (onderzoeksjournalistiek, factchecking).

 

Het doet mij ontzettend veel deugd dat Roularta dergelijke initiatieven ondersteund en ik hieraan kan mee werken. Zo zijn wij klaar voor de toekomst. Een toekomst waar gediversifieerde inkomstenstromen en slimme strategieën van cruciaal belang zijn om te overleven. 

 23/08/2019  door Nele Vannobel

Een nieuw begin

Sinds enkele maanden hebben we een aantal nieuwe collega’s in ons team. 
Da’s vooraf altijd een beetje spannend afwachten: hoe ziet de nieuwkomer eruit (al hoef je daarvoor niet langer te wachten tot hun eerste werkdag. Lang leve Facebook en LinkedIn om vooraf al even te spieken naar de profielfoto van de persoon in kwestie)? Zal hij of zij snel hun weg vinden in onze manier van werken? Zal het klikken om er mee samen te werken?

 

Bij Roularta zorgen we er altijd voor dat nieuwe collega’s een warme ontvangst krijgen, zodat ze zich snel thuis voelen. Ze krijgen een peter of een meter toegewezen die hen, zeker de eerste dagen, op sleeptouw neemt en ervoor zorgt dat ze snel hun “draai” vinden. Elke nieuwe collega krijgt ook een introductieplan. Dit plan houdt in dat de nieuwe collega tijdens de eerste weken in het bedrijf een kennismakingsgesprek heeft met alle collega’s waarmee hij of vaak zal samenwerken. Ideaal om elkaar beter te leren kennen!

 

Nieuwe collega’s zijn niet altijd van buiten het bedrijf afkomstig. Ook intern is een wissel van job en afdeling mogelijk. Een peter of meter is voor hen niet echt nodig. Maar ook zij krijgen een goede begeleiding door de nieuwe collega’s waar hij of zij bij terecht komt, zodat ze snel hun weg vinden in hun nieuwe job.

 

Ondertussen zijn onze nieuwe collega’s al enkele weken of maanden bij ons aan de slag, en het is duidelijk dat ze zich al goed geïntegreerd hebben in onze afdeling en onze manier van werken. Het blijken bovendien ook allemaal aangename collega’s om mee samen te werken.

 

En van nieuwkomers gesproken. Binnenkort mag ik er ook eentje verwachten. Geen Facebook of LinkedIn deze keer om al even te piepen hoe hij eruit zal zien, al kom je met de echo’s ook al een heel eind. Peter en meter zijn ook al gekozen. En ik zal vast en zeker ook enkele “kennismakingsgesprekken” inplannen. Afspraak vanaf midden januari volgend jaar : )!

 09/04/2019  door Nick Dutry

Impact genereren bij onze lezers: ik ben trots om hiervan deel te mogen uitmaken!

Het is een maand geleden dat ik bericht kreeg dat het NewsTAPAS -project werd geselecteerd door Google Digital News Innovation Fund. Dit project is geïnitieerd door ons team van Roularta Innovation en zal tools en technologieën ontwikkelen die zullen toelaten de weergave van content automatisch aan te passen aan de noden en de context van de gebruiker. Door hierop in te spelen,  willen wij hun digitale leeservaring verder optimaliseren en de aandacht tot onze digitale nieuwsmerken maximaliseren.

 

Trots dat ik ben met deze selectie! Dit project is een unieke samenwerking met VRT, AI service provider ML2Grow en de IMEC onderzoeksgroepen SMIT en IDLab.

 

Deel uitmaken van dit soort projecten vind ik een geweldige kans die ik niet laat liggen. Ik sta te popelen om samen met dit multidisciplinair team van start te gaan! Zoals Steve Jobs ooit zei: “We’ve hired only people who want to make the best things in the world.”. Ik ben er dan ook rotsvast van overtuigd dat we met dit team de juiste skills samenbrengen die impact kunnen genereren en ook onze doelen realiseren.

 

De basis voor de toekomst is met NewsTAPAS hier en nu gemaakt.

 13/03/2019  door Nele Vannobel

Nooit te oud om te leren

Da’s een leuze die Roularta hoog in het vaandel draagt.

Als nieuwe collega kreeg ik destijds tijdens één van de m’n eerste weken een introductiedag. Via getuigenissen van enkele collega’s uit de verschillende afdelingen leerde ik bij die gelegenheid de werking van het bedrijf kennen. Ook een uitgebreide rondleiding in de drukkerij stond op de agenda. En natuurlijk maak je ook kennis met collega’s die ongeveer op hetzelfde moment gestart zijn.

 

Maar daarmee is het niet gestopt. Door je in te schrijven voor de aangeboden taallessen Frans of Engels krijg je elk jaar de kans om je taalkennis aan te scherpen. Die kans liet ik niet liggen en volgde reeds een aantal sessies Frans waardoor ik me vandaag vlotter uit kan drukken tijdens de contacten met de Franstalige redacties. En opnieuw is het een gelegenheid om collega’s uit andere afdelingen beter te leren, wat de vlotte samenwerking alleen maar ten goede komt.

 

Daarnaast kan je in Roeselare op regelmatige tijdstippen een Meiboom Academy bijwonen. Tijdens zo’n sessie lichten één of meerdere collega’s over de middag een bepaald onderwerp toe. Zelf pikte ik al enkele interessante sessies mee over onder meer de werking van nieuwe afdelingen, of nieuwe concepten die gelanceerd werden binnen Roularta.

 

Binnen de recent opgerichte Roularta Digital Hub worden eveneens regelmatig academies georganiseerd zodat de onderlinge teams elkaar kunnen informeren en we van elkaar kunnen bijleren. Online is er ook een chatkanaal waarbij iedereen interessante info kan ‘sharen’. Heel handig om op de hoogte te blijven van de recentste digitale ontwikkelingen in het medialandschap.

 

Tot slot kreeg ik de voorbije jaren ook al meermaals de kans om externe opleidingen of seminaries bij te wonen, die zowel je vaardigheden als je kennis verrijken. Zo nam ik deel aan een cursus ‘Spreken voor publiek’ die me nodige tips bijbracht die me nog steeds helpen bij presentaties.

 

Je ziet het, bij Roularta krijg je uitgebreid de kans om je kennis(kring) en je talenten te verrijken!

 14/01/2019  door Dieter Verbeest

Punten scoren op donderdag

The Economist, het invloedrijke Britse magazine, rolt op donderdag van de persen. Er hangt een gezonde stressy sfeer. Niet alleen hebben we een heel strakke deadline, ook qua kwaliteit moet het onberispelijk zijn. Iets vóór 14 uur worden de drukplaten aan alle persen verwacht. De volledige ploeg staat klaar om de pers zo snel mogelijk te laten draaien. Het voorbije uur werden de nodige voorbereidingen uitgevoerd. De transportrollen, de geleidingsstukken, oven, koelwalsen, vouwmachine… Alles werd gereinigd zodat, eens in productie, we de pers niet moeten stilliggen voor zichtbare vervuiling in het drukbeeld. 

Om 14.15 uur draaien de persen. Goede opstart! De eerste hindernis is genomen. Nu gaat het om kwaliteit. De eisen van The Economist liggen hoog. Er zijn heel strikte voorgeschreven kleurdensiteiten. Daarvan mag alleen in noodgevallen worden afgeweken. Ook het kleurregister moet perfect liggen. De controle van het magazine gebeurt elke week, tot in het kleinste detail, door een medewerker van The Economist. Daarna stelt hij een rapport op en geeft hij ons een score. 

De persen draaien intussen op volle snelheid. Mijn eerste werk: controle van het magazine aan de hand van de blauwdruk. Niet één, niet twee, maar drie keer controleer ik blad per blad op fouten of imperfecties. De voorbereidingen hebben hun doel bewezen: ik zie geen vervuiling, krassen, plooien… Tijd voor het echte drukwerk! Met de densitometer in de hand meet ik pagina per pagina uit. Zwart, blauw, magenta en geel moeten op de voorgeschreven densiteit gedrukt worden. Het is zoeken naar de goede balans tussen water en inkt om stabiel te kunnen drukken. Hier wat meer blauw, daar wat minder geel, even de aanpassing afwachten en opnieuw beginnen. Terug aanpassen, en terug controle. Tussenin bekijk ik de aangeleverd kleurproef. Die ziet er goed uit, weinig afwijking in kleur. Even de conducteur stimuleren om het kleurregister beter te krijgen, hier en daar zie ik nog een foto die uit register ligt. Opnieuw controle, bijsturing… De tijd vliegt, we zijn al een uur in druk. Over de kleurdensiteiten ben ik tevreden. Ik zie weinig schommelingen en ook de foto's benaderen de kleurproeven. Tijd om de bewijsnummers te nemen. Deze exemplaren worden gecontroleerd door The Economist. Nog even focus houden dus! Bewijsnummers 1ste katern zijn klaar. Vlug naar de andere pers voor het tweede katern. Hier begin ik opnieuw: controle , bijsturen, densiteit uitmeten en bewijsnummers nemen. Klaar! Alle katernen worden nu naar de verzamel machines gebracht. Als ze daar even gefocust zijn als aan de pers komt er zeker weer een goede score. 

Een week later, donderdagvoormiddag komt ons puntenrapport binnen. 
Applaus op alle banken, alweer een topscore van 20 op 20! Een score die we al zeven weken na elkaar behalen! Daarmee staan we eenzaam op kop en laten we drukkerijen in Singapore, Duitsland en New York achter ons…

20 op 20… Het geeft ons een goed gevoel!!

 09/12/2018  door Jeroen Mouton

Budgetten maken, meer dan cijfers

Je zou het bijna niet geloven, maar het is echt waar. Duizenden cijfers vormen een geheel. Al die cijfers komen van onze mensen. Onze mensen die weten hoe onze producten waarde brengen aan lezers. Onze mensen die talenten hebben om ons bedrijf naar voor te stuwen.

 

Ja hoor, het gaat hier nog steeds over ons budget 2019. Het ideale moment om te overleggen “hoe zie jij onze toekomst?”. Dus kijk in de cijfers, kijk rond de cijfers en vooral, kijk door de cijfers.

 

Onze toekomst wordt erin voorspeld. Al zal het nooit exact zo verlopen zoals voorspeld. Daarvoor is onze sector te dansend, steeds in beweging. Maar dat is niet belangrijk, als we maar mee zijn op de maat.

 

Het is niet een oefening van één dienst, maar van alle diensten samen. Daarom is de budgetperiode een moment van overleg, reflectie en toekomst. En vooral, een periode van onze mensen samenbrengen. Nu deze oefening bijna af is, kunnen we stellen:

Ja, we zijn een bedrijf met een dansende toekomst!

 06/12/2018  door Nick Dutry

Exciting weeks – wonderful teams – amazing projects

Eén van de pijlers binnen ons Innovation Lab heeft als doelstelling digitale innovatie te stimuleren door partnerships te sluiten tussen technologische leveranciers en onderzoeksgroepen van universiteiten of hogescholen. Samen vormen we een triple helix (samenwerking tussen overheid, ondernemingen en onderwijs) om zo technologische vooruitstrevende oplossingen in de markt te zetten waar gebruikers echt op zitten te wachten. 

 

Dergelijke partnerships zijn mogelijk door initiatieven zoals Google Digital News Initiative (DNI) Funding of Agentschap Innoveren & Ondernemen (VLAIO).

 

Een aantal weken geleden hebben we beslist om deze keer niet één maar wel twee projectvoorstellen in te dienen tijdens de laatste ronde van Google DNI Funding. Ik hield dit in eerste instantie niet voor mogelijk, er moesten toen nog bergen werk worden verzet.

 

Ik ben niet het type dat graag zijn hoofd laat hangen en vlieg er dan ook graag meteen in. We zijn er dan ook in geslaagd om twee verschillende projectteams samen te stellen, elk geschikt voor de inhoud van deze dossiers. Ditmaal werken we samen met KULAK en NUNKI, een Franse Scale-up. Voor het andere team werken we samen met VRT, VUB, Universiteit Gent (IDLab) en ML2grow (een spin-off van de UGent gespecialiseerd in Machine Learning).

 

3, 2, 1,… actie…  Tijdens verschillende overlegmomenten werden beide projectideeën geëvalueerd en bijgestuurd. Dat leidt vaak tot interessante discussies aangezien elke partij zijn persoonlijke visie heeft op bepaalde inhoudelijke aspecten. Eens alle partijen op dezelfde lijn zaten, konden we van start gaan met het definiëren van het gewenste resultaat alsook de totale omvang van het project. Het is voor mij een topervaring om dag na dag het dossier verder te zien evolueren net zoals een polijstmachine die een ruwe diamant tot een mooi juweel omtovert. Een scherpe focus, een portie gezond verstand en een goede drive in het team zijn naar mijn persoonlijke mening de ingrediënten om dit soort dossiers met een typisch zeer korte doorlooptijd tot een goed eind te brengen.

 

3 december 2018, deadline day. Beide projecten werden opgeleverd ter beoordeling bij Google DNI Funding. Het is nu in spanning afwachten tot begin 2019. Wie weet krijgt ons Innovation Lab een mooi nieuwsjaarcadeau en kunnen we vooruitblikken op de kick-off met onze projectteams. Eerst gaan we even van de gezellige kerstperiode genieten samen met collega’s, vrienden en familie. Ik wens iedereen alvast een gezond en gelukkig 2019!

 28/06/2018  door Nick Dutry

Customers… the day after tomorrow

Kennen jullie het recentste boek van Steven van Belleghem? Als expert op vlak van digitale transformatie en klantgerichte ondernemingen kijkt hij naar diverse prangende onderwerpen van de toekomst zoals artificiële intelligentie, voice controlled assistants, chatbots,… Een nieuwe technologische wave dient zich aan. Als lid van Roularta’s Innovation Lab boet boeit het mij mateloos.

 

Heel gelukkig ben ik ook dat Roularta inversteert in klanttevredenheid 2.0. Wereldwijd lopen mediabedrijven massaal de benen van onder hun lijf om deze technologieën te volgen. Het doel? “Faster then real-time customer serivce” waarbij de relatie met de klant centraal staat en alle mogelijke touchpoints maximaal geoptimaliseerd worden. Op dat vlak scoort Roularta hoge ogen dankzij het langetermijnproject “The Customer Journey”.

 

Ik heb een gezonde honger naar de toekomst en daarom zit ik op mijn plaats in het Innovation Lab. Dit is de technologische accelerator van onze organisatie. Met een slimme nuchterheid realiseren we oplossingen voor interne business units, lezers en adverteerders. Als Coördinator Technologie & Multimedia gids ik je graag door de technologie van overmorgen. Door deze samen te ontrafelen en verder in onze organisatie te ontplooien is er een gezonde honger naar de toekomst. De meerwaarde van ons Innovation Lab leer je pas echt kennen in mijn volgende blogpost.

 27/06/2018  door Dieter Verbeest

Voorbereid op elke noodsituatie

Brand, een gevaar in de drukkerij. Hier staan tonnen papier. Er wordt gewerkt met solventen, oliën… Allemaal hoogst brandbaar materiaal. Natuurlijk nemen we allemaal altijd en overal alle mogelijke voorzorgsmaatregelen. Maar dan nog moeten we voorbereid zijn op een noodsituatie.
 

Vandaag krijgt de interne brandweerploeg een herhalingsles. Preventieadviseur Danny Desmet legt in zijn bevlogen stijl uit waar, wanneer en hoe we dan moeten reageren. Drama, ramp, catastrofe, nachtmerrie: Danny schuwt de grote woorden niet om te beschrijven wat een brand zou teweeg brengen.
 

Tijdens de les worden de algemene zaken nogmaals opgefrist. Wat te doen bij een brandalarm? Wie heeft welke taak? Kunnen we de situatie snel onder controle krijgen  of is een interventie van de brandweer noodzakelijk? En in dat laatste geval, hoe kunnen we de brandweer ondersteunen? Zo'n herhalingssessie is zeker nuttig. Bij een echte situatie heerst er chaos en stress, terwijl een snelle reactie toch zeer belangrijk, misschien wel levensbelangrijk is. Op die momenten moeten we op routine kunnen terugvallen.

Na het theoretisch gedeelte trekken we de drukkerij in. Wie daar even de tijd neemt om rond te kijken, bespeurt overal vormen van brandpreventie. Boven ons hoofd houden honderden sprinklers de wacht, aan de machines staan blusapparaten, aan de muren hangen blusslangen. Er zijn noodmelders, automatisch detectiesystemen, enzovoort.

 

Danny neemt ons nog even mee naar buiten. Daar toont hij hoe we de brandweer zo snel mogelijk toegang tot ons bedrijf kunnen verschaffen. Het belangrijkste: de toegangspoorten openen en watertoevoer voorzien.  

Eindigen doen we in het pomplokaal waar drie zware dieselpompen staan opgesteld. De technische dienst is net bezig met de wekelijkse test van de dieselpompen, die zorgen voor een constante toevoer van water vanuit onze eigen blusvijver. Met die blusvijver en de ondergrondse hydranten (aansluitingen op de waterleiding) heeft Roularta bij een brand een tsunami van water ter beschikking.

Laten we hopen dat het nooit gebeurt, maar in een noodsituatie kunnen Roularta, Danny en alle collega’s rekenen op de interne brandweerploeg!

 13/02/2018  door Dieter Verbeest

Kwaliteit is geen routineklus

Een modern machinepark, daar kan toch enkel maar mooi drukwerk van de persen rollen? Helaas pindakaas, zo werkt het niet. Een conducteur, drukker, bobineur en een uitpakker. Elk zijn taak en specifieke functie, en samen laten zij de pers rollen.

We werken met moderne drukpersen, ondersteund door automatisch systemen voor kleurdensiteit, kleur- en baanregister enzo… Maar automatisatie heeft ook zijn beperkingen en een menselijke fout is snel gebeurt…

 

Waar pas ik dan in als kwaliteitsverantwoordelijke? Overal.

Ik check en dubbelcheck. 80% van mijn tijd bestaat uit controle.

Gebruiken we het correct papier? Gebruiken we de correcte specificaties? Drukken we de juiste editie, en wordt deze correct aangeduid? Het lijkt allemaal routine, maar net dan gebeuren er fouten.

De pers draait, tijd om een goed-voor-druk te geven.

Samen met de drukker overlopen we pagina per pagina. We controleren of de kleuren op het papier de kleurechte drukproef zo goed mogelijk benadert. Ik stuur bij waar nodig. Indien de kwaliteit niet voldoet leg ik de pers stil. Ik beslis welke veranderingen aan de pers moeten gebeuren om de vereiste kwaliteit te halen. Hierbij spelen mijn jaren ervaring een grote rol. Bijna altijd halen we een hogere kwaliteit na de interventies.

Toch is het soms wikken en wegen: Een deadline halen, een te grote kost voor een minieme toename aan kwaliteit, een te grote persstilstand….

 

Gelukkig krijgen we heel wat steun vanuit de directie: periodieke kwaliteitsvergaderingen, nieuwe producten, test momenten… Alles om de kwaliteit steeds op hoog niveau te houden. En dat maakt de job boeiend, en geeft veel voldoening. …

 

Oja, wat met de overige 20% van mijn tijd?

Een preventieve controle van de drukpers tijdens een onderhoudsperiode, tijdig vervangen van inktrollen, het fijn afstellen van de machine… Kwaliteit komt niet vanzelfsprekend.

 14/11/2017  door Dieter Verbeest

Ga maar werken bij een degelijk bedrijf

In 2002 was ik 20 jaar en pas afgestudeerd. "Ga maar werken bij een degelijk bedrijf" – ik hoor het mijn ma nog altijd zeggen. Roularta stond bovenaan mijn lijstje, want Roularta is een klinkende naam in Roeselare. Er volgde een sollicitatiegesprek, waarin bleek dat mijn technische opleiding voldoende was om de dag erna al te kunnen beginnen.  Ik garandeer je, de eerste kennismaking met de drukkerij is ronduit indrukwekkend en overweldigend. Gigantische drukpersen, ellenlange papierbanen, het op en af rijden van vorkliften met papier, kranten die langs transportkettingen boven je hoofd worden getransporteerd en een ploeg productiemedewerkers die alles in goede banen leiden. Ik dacht bij mezelf: " Waar ben ik nu aan begonnen?" 

 

Ik startte als oproller aan de krantenpers. Ik kreeg de nodige opleidingen en draaide al heel snel mee in het ploegenstelsel. Bij de uitbreiding van de drukkerij en de aankoop van nieuwe drukpersen kon ik telkens meegroeien: van oproller over bobineur en drukker naar tenslotte conducteur, de voorman van de drukpers. Omdat ik als  floater/vlinderwerd ingezet,  deed ik ervaring op aan alle drukpersen. In september 2016 resulteerde dit in een nieuwe functie: kwaliteitsverantwoordelijke. Met de  collega’s Carl en Tony zijn wij 24/7 beschikbaar. We zorgen voor de correcte afstelling  van de drukpersen, lossen druktechnische problemen op en assisteren de collega's aan de drukpers om kwalitatief hoogstaand drukwerk af te leveren. Het is een boeiende job die veel samenwerking vereist. Maar het geeft mij voldoening om een mooi magazine af te leveren en te kunnen zeggen: "Dit hebben wij gemaakt." 

 21/05/2018  door Jeroen Mouton

Synergieën, daar steunt onze toekomst op

In mijn laatste blog, beloofden we een spannend druk 2018. Toen wisten de ex-Sanoma medewerkers nog niet hoe ze enthousiast zouden kunnen aansluiten bij de Roularta familie. Binnen enkele weken zal het waarschijnlijk zover zijn. Mooie bladen die een versterking zijn voor de Roularta business. En die versterking mag je breed zien: synergieën! Zowel bij de redacties, als de commerciëlen en zeker ook bij de ondersteunende diensten. Wat hebben we nu een mooie brede portefeuille aan sterke magazines! We zullen veel kunnen leren van elkaar. Maar eerst is het mekaar leren begrijpen, verstaan & luisteren. Daarna ontstaat het beste van twee werelden. Dus synergieën is niet enkel een financieel gegeven, ook een cultureel. Als we er in slagen om alle synergiën te plukken, ziet de toekomst er goed uit

 02/01/2018  door Jeroen Mouton

Volle kracht vooruit

2018. Hoe zullen we daarop terugkijken binnen 365 dagen? Eén ding is alvast zeker: Roularta zal er sterk anders uitzien. Roularta neemt in 2018 afscheid van Medialaan en verwelkomt een nieuw familielid, Mediafin! Iedereen kan zich dit andere Roularta voorstellen vanuit zijn of haar invalshoek, ervaring of job. Ik neem je even mee in de financiële aspecten hiervan. Onze resultatenrekening zal er hierdoor helemaal anders uitzien doordat de omzet- en kostenstructuur in TV, radio en telecom nu eenmaal verschillend is dan die van een financiële dagkrant. Dit wil ook zeggen dat we meer zullen moeten uitgaan van onze eigen Roulartaproducten en -sterktes naast een fantastisch De Tijd/L’Echo. Ook de financiële balans van Roularta zal substantieel wijzigen. Als alles loopt zoals verwacht, zal Roularta een cash-overschot hebben, wat een sterke, maar ook onontbeerlijke, positie is binnen de sterk transformerende mediasector. Dus ja, 2018 zal er sterk anders uitzien dan vorig jaar. En we hebben het nog niet gehad over alle zaken die we nog niet weten. Kortom, het wordt een spannend druk 2018!

 14/09/2017  door Jeroen Mouton

Eén jaar in de Roularta familie

Bij iedere verjaardag sta je even stil. Kijk je even achteruit en evalueer je. Wat valt het meest op na één jaar in de Roularta familie? Focus op de klant, focus op de kwaliteit, focus op de lange termijn. Dat DNA van Roularta sijpelt binnen in alles wat ondernomen wordt. Tijdens het voorbije jaar, is de wereld aan een heel snel tempo veranderd. Ook zo binnen Roularta. Als familielid van Roularta, word je meegenomen in het transformatie verhaal van de Mediasector. Nieuwe producten ontstaan, bestaande worden aangepast. En dit met de continue vraag: zit het product goed, wilt de klant dit, hoe kan de uitvoering beter, … Dit brengt zoveel boeiende uitdagingen met zich mee, dat er geen seconde verloren gaat. En iedereen, vanuit zijn of haar job en talenten, kan een steentje bijdragen in de toekomst van Roularta ! Oh ja, nu ik erover nadenk, het is eigenlijk bijna anderhalf jaar in de Roularta Familie: Tempus Fugit…

 29/11/2018  door

Sales Regionaal

 21/11/2018  door

Regionale journalisten

 12/06/2017  door Jeroen Mouton

Bij Roularta moet je eerst je plaats verdienen.

Je mag hier met een berg diploma's binnenkomen, als je niet zelf kunt aantonen wat belangrijk is, bekijken mensen die diploma's niet eens. Terecht, denk ik. In andere bedrijven kom je binnen met een titel en dan ben je die titel en functioneer je vanuit die titel. Roularta gelooft daar niet in. Je moet hier eerst bewijzen wie je bent. Pas als je dat hebt bewezen, wordt er naar je geluisterd. Ik vind dat goed. Wat Roularta nog sterk maakt: de redeneringen zitten er allemaal voor lange termijn. Je ziet hier mensen die al heel lang met onverminderd enthousiasme voor Roularta werken. Dat is slechts mogelijk als je als bedrijf voor die mensen langetermijnperspectieven uitzet. Die langetermijnvisie is belangrijk voor de mensen, voor het bedrijf, voor de producten, voor de klanten. Een derde grote troef van Roularta is de focus op de klanten. Dat vind ik zelf ook belangrijk. De cijfers ondersteunen de mensen en de producten en niet omgekeerd. Maar de cijfers dienen wel om te sturen. Cijfers zijn noodzakelijk. Daar kan je niet van loskomen. 

 16/11/2018  door Nele Vannobel

3, 2, 1… start!

Nog enkele weken en het is zover: dan start onze 100ste sprint! Voor je begint te denken dat we met z’n allen onze loopschoenen aantrekken tijdens de werkuren, kan ik je geruststellen. We zijn niet letterlijk aan het ‘lopen’.

 

Ongeveer 4 jaar geleden zijn we binnen ons team beginnen te werken volgens het scrum-principe. Scrum is een agile manier van werken die er voor zorgt dat projecten binnen een team op een vlottere manier opgeleverd worden tijdens een vooraf gedefinieerde tijdspanne. Zo duurt bij ons een sprint telkens 2 weken.

 

Het scrum-team bestaat traditioneel uit een ontwikkelteam, een scrum master en één of meerdere product owners. Zelf vervul ik de laatste rol. Als product owner ben ik de tussenschakel tussen enerzijds de business (= de redacties, de regie,…) die een bepaalde vraag heeft, en anderzijds het ontwikkelteam dat de vraag uitwerkt.

 

Mijn taak bestaat er in om zo goed mogelijk te luisteren naar de wensen van de business en ze vervolgens te vertalen naar concrete vragen of ‘user stories’ die uitgevoerd kunnen worden door de ontwikkelaars.

Alle openstaande user stories komen terecht in onze backlog. Vooraleer we ze kunnen uitwerken tijdens een sprint moeten de vragen eerst ingeschat worden door de ontwikkelaars. Dat gebeurt tijdens de backlog refinement. Tijdens die meeting licht ik mondeling de user stories toe aan de ontwikkelaars. Niet altijd eenvoudig, want de vragen van de business kunnen soms zeer complex zijn of blijken niet zo eenvoudig realiseerbaar volgens de ontwikkelaars wat er voor zorgt dat ik vaak als een ‘politieke onderhandelaar’ terug moet gaan naar de business met een alternatieve oplossing voor hun vraag.

 

Eens alle stories ingeschat zijn, geef ik ze een specifieke volgorde in de backlog, waarbij de vragen met de hoogste prioriteit bovenaan staan en het zo duidelijk is wat er in de volgende sprint ontwikkeld moet worden.

 

Na bijna 100 sprints of 200 weken, ben ik nog steeds enthousiast over deze manier van werken, ook al zorgde ze al voor vele vergaderuren met de ontwikkelaars en overleg met de business. Het zorgt ervoor dat projecten duidelijk gedefinieerd en ingeschat worden, zodat iedereen concreet weet wat er moet gebeuren en in welke tijdspanne. En door het toekennen van prioriteiten kunnen we ook aan de business duidelijk maken welke projecten voor ons belangrijk zijn.

 

Bijna 100 sprints… Dat verdient toch een applausje, niet?

 24/08/2018  door Nele Vannobel

Let the tests begin…

Na een intensieve periode van projectdefiniëring, functionele en technische analyse en ontwikkeling, is het als Online Product Manager steeds spannend wachten naar het moment waarop de testfase is aangebroken. Het is het moment waarop de Sherlock Holmes in mij naar boven komt, en ik als een echte speurneus op zoek ga naar eventuele fouten die nog aanwezig zijn in de ontwikkeling.

 

Afhankelijk van de grootte van het project en het aantal fouten, kan de testfase enkele uren tot dagen in beslag nemen. Soms beperkt het testteam zich tot mezelf of nog een extra persoon binnen onze afdeling. Maar bij grote projecten, waar meerdere afdelingen bij betrokken zijn, kunnen dit er 6 of meer personen zijn. Bij dergelijke grote projecten organiseren we doorgaans enkele testdagen waarbij we samen in een vergaderzaal alles grondig testen.

 

Onze leidraad bij het testen is een testplan waarbij alle mogelijk testscenario’s uitgeschreven worden. In het uitwerken van dit plan steken we de nodige tijd om er zeker van te zijn dat geen enkele stap of functionaliteit vergeten wordt bij het testen.

 

En hoe graag ik ook als Sherlock Holmes met m’n vergrootglas op zoek ga naar mogelijke bugs, toch stemt de testronde me het meest tevreden wanneer na afloop alles blijkt te werken zoals ik het had uitgeschreven in de voorbereidende functionele analyse. Of om het als Hannibal Smith uit the A-Team te zeggen: ‘I love it when a plan comes together’. Dat houdt meteen ook in dat het project naar z’n einde loopt en er al kan uitgekeken worden naar een nieuw project mét bijhorende testperiode.

 24/05/2018  door Nele Vannobel

Time flies when you’re having fun

LinkedIn herinnerde me er vorige week aan dat ik mijn 11e werkjubileum bij Roularta mocht vieren.
11 jaar al! Time flies when you’re having fun…

Even een flashback naar de periode toen ik hier begon. De nieuwe drukkerij was nog in volle opbouw toen ik hier startte. Je kon de gebouwen van Roularta in Roeselare in die periode van ver herkennen door de vele kranen op de bouwwerf. Handig om niet verkeerd te rijden die eerste dagen.

 

In die 11 jaar is mijn jobinhoud al een paar keer gewijzigd: ik startte bij de promotie- en marketingafdeling van de magazines waar ik na enkele maanden het online luik verder kon helpen uitbouwen, zowel op het vlak van wedstrijden, mailings, als voor de uitbouw van een online shop. Na een korte tussenstop bij Line Extensions kwam ik in mei 2010 op mijn huidige job van Online Product Manager terecht.

 

Ook binnen mijn huidige functie blijft het nieuwe uitdagingen regenen. Niet in het minst na de overname van de Sanoma-titels die ook online de nodige aandacht vragen en vergen. Een nieuwe blik op de wereld dus en zo behoud ik meteen ook een frisse kijk op mijn job. En ondertussen weet ik al blindelings de weg naar mijn werkplek…

 12/02/2018  door Nele Vannobel

Een boeiend jaar vol veranderingen

2018 wordt sowieso een mijlpaal in de geschiedenis van Roularta.
Het wordt het jaar waarin afscheid wordt genomen van de jarenlange partner Medialaan, maar ook het jaar waarin twee nieuwkomers worden verwelkomd: Mediafin en de overgenomen titels van Sanoma België.

 

Voor onze afdeling Nieuwe Media zal vooral die laatste voor de nodige uitdagingen zorgen: tegen het einde van het jaar moeten de 12 websites van deze titels in ons CMS systeem geïntegreerd worden. Ik heb alvast veel zin in het ontdekken van deze nieuwe sites met hun eigen structuur en functionaliteiten. Daarnaast kijk ik al uit naar de contacten met de nieuwe redacties.

 

Binnen onze afdeling zelf zijn er ook enkele veranderingen: een aantal collega’s zochten (of zoeken binnenkort) nieuwe horizonten op en worden vervangen door nieuwe collega’s. Benieuwd hoe vlot zij zich zullen kunnen integreren in onze afdeling en systemen…

 15/09/2017  door Nele Vannobel

Het najaar wordt gezellig druk

Nu de dagen terug korter worden, de bomen hun zomerbladeren beginnen te verliezen en de ochtenden frisser worden, verlang ik stiekem al naar de gezelligheid van de eindejaarsperiode.

Toch staat er bij ons, Nieuwe Media, nog veel op de planning, vooraleer we afscheid kunnen nemen van het voorbije jaar.

 

Zo kijken we op regionaal vlak uit naar de lancering van KWestie, een online kanaal dat regionaal nieuws zal aanbieden op maat van de abonnee. Na een jaar van ontwikkelen en testen, waarbij ik instond voor de goede wisselwerking tussen de aanvragers en de ontwikkelaars, wordt deze nieuwe Roularta-telg begin november te water gelaten. Ik wens hem alvast een goede start en een mooie groei toe!

 

Ondertussen zijn we ook druk aan het sleutelen aan onze nieuwssites, zodat we ons nieuws op een nóg aantrekkelijkere manier kunnen aanbieden aan onze surfers. Op die manier willen we ze vaker naar onze sites loodsen, ze er langer houden en op die manier een lange relatie met hen opbouwen. Eerst via een proefabonnement, daarna via een abonnement.

 

Tussendoor zal het nieuwe registratieplatform ook nog toegevoegd worden aan onze sites, wat voor de nodige contacten en testen zal zorgen met onze collega’s van Lezersmarkt en IT Ontwikkeling.

En vast en zeker komen er ook nog een aantal nieuwe projecten op ons af, waar we nu nog geen zicht op hebben, maar waar we met ons team met graagte onze tanden zullen inzetten om ze tot een goed einde te brengen.

 

Je leest het, het najaar wordt nog gezellig druk met veel afwisseling en strakke deadlines, maar daar hou ik van. Want dan smaakt de eindejaarsperiode des te zoeter!

 22/05/2017  door Nele Vannobel

Mijn job is erg afwisselend, uitdagend en ik kom in contact met heel veel collega’s.

Een ideale mix voor mij, waardoor ik een goed zicht heb op wat er allemaal beweegt en leeft in de groep. Door het groeiende belang van digital in de mediasector, heb ik in mijn huidige functie echt wel het gevoel mee te werken aan de toekomst  van het bedrijf. Zo stond ik onder andere mee aan de wieg van de betalende content die we toevoegden aan onze websites.

 

De afgelopen 10 jaar zijn voorbij gevlogen en nog steeds sta ik versteld hoe groot Roularta is en hoeveel mensen er werken. Heel vaak krijg ik de vraag of ik die of die persoon die bij Roularta werkt, ook ken. Het creëert wel een samenhorigheidsgevoel, het deel uitmaken van de grote Roularta familie.Da’s niet toevallig, want ook al is Roularta uitgegroeid tot één van de belangrijkste uitgevers, het blijft een familiaal bedrijf waarbinnen ik me thuis voel en de kansen krijg om te groeien en ontwikkelen. Op naar meer van dat!

 03/09/2020  door schrijver

Titel Nl