04/07/2022  door Tommy Browaeys

Ben je net als ik een product van de jaren ’70? Dan heb je het begin van MTV meegemaakt en ken je iemand als Ray Cokes niet enkel van Belgium’s Got Talent. Non-stop videoclips, nadien aan elkaar gepraat door de zogenaamde VJ’s, waaronder zelfs onze Marcel Vanthilt. Languit op de bank naar muziek kijken. Muziek heeft me altijd geraakt. Waar ik echter het meest van onder de indruk was: de zogenaamde unplugged sessies die de populaire zender eind jaren ’80 lanceerde. Letterlijk betekent het ‘zonder stopcontact’. Bekende artiesten of groepen gaan daarbij de akoestische toer op en laten elektrische versterking achterwege. Tonen en vooral stemmen in hun puurste vorm, zonder welke kunstmatige correctie dan ook. Ik herinner me als gisteren hoe de haren op mijn armen de hoogte opzochten bij de krakende stem van Kurt Cobain. Denk aan de jonge Eddie Vedder van Pearl Jam en zoveel andere toppers.

Hun muziek lijkt daardoor wat te vertragen maar net daardoor ook echt helemaal binnen te komen. Ik denk dat ik het Natalia eens tijdens een interview heb horen zeggen: “Als je vertraagt, connecteer je beter”. Bij mij is het in ieder geval zo dat ik daarom bijna altijd voor akoestische versies van nummers kies. Of voor stukjes waarin muziek de vrije loop krijgt en je tot in je diepste vezels raakt als je jouw poriën helemaal opent.

Dat vertragen is ook in het leven een manier om beter te verbinden, met mensen om je heen, je biotoop en jezelf. Het staat haaks op de trend waarbij iedereen altijd maar sneller wil rennen tot ze zichzelf mentaal voorbij hollen of hun lichaam uiteindelijk stop zegt wanneer signalen te lang genegeerd worden. Bij een te hoge belasting nemen zwemmers of langeafstandlopers bijvoorbeeld onvoldoende zuurstof op. Dat geldt ook gewoon van dag tot dag en op je werk. Ik heb aan den lijve ondervonden wat mentale verzuring met een mens kan doen als je onvoldoende ventileert of unplugt. Er zijn mensen die hun overdreven tempo een heel jaar proberen vol te houden en tijdens de vakantie (over)compenseren. Je hebt er die daarin slagen en zich overeind houden. Anderen kraken net daardoor omdat een wet in de fysica stelt dat te plotse veranderingen in de omgevingsfactoren nefast kunnen zijn. Denk aan weekendmigraine.

Het is als een hardloper die spurtend zijn hartslag omlaag probeert te krijgen. Ik loop wel eens een rondje en heb eerder geprobeerd om mijn snelheid op eerder kortere afstanden te verhogen, bijvoorbeeld via intervaltraining. Het pompje achter mijn ribbenkast zoekt daarbij echter nog steeds altijd snel de hogere slagregionen op waardoor het meer weerstand dan uithouding is. Op langere afstanden is het dan weer net de bedoeling om tot een ritme te komen waarop je als het ware kunt blijven lopen. Daar is die befaamde kruissnelheid.

In die optiek heb ik slow running ontdekt, nadat ik tips kreeg van een echte atleet. Daarbij is het de bedoeling om lange afstanden te lopen maar altijd onder een bepaalde hartslag te blijven, ook wanneer je daardoor trager moet lopen. Ik geef toe dat het wennen is als je zo door het landschap lijkt te slenteren. Maar het aangename is dat je ademhaling zo gecontroleerd blijft dat je er zelf rustig van wordt. Dat je in plaats van hijgend vast te stellen hoe je in weerstand gaat de tijd hebt om eens goed naar links of rechts te kijken en te beseffen hoe mooi de bosrijke omgeving is. En vooral: dat je bij aankomst het gevoel hebt hetzelfde rondje gemakkelijk nog eens over te kunnen doen terwijl je sporthorloge aangeeft dat je goed hersteld bent. Na verloop van tijd zou je snelheid volgens hetzelfde advies automatisch hoger gaan liggen. Het loont trouwens de moeite om eventuele vaste routes eens in de omgekeerde richting te lopen en de weg (of dingen in je hoofd) rustig van een andere kant te bekijken.

Het spreekt voor zich dat niet iedereen dezelfde drempel heeft om al dan niet in het rood te gaan. Iedereen heeft zijn eigen omslagpunt. Je hebt spurters, specialisten van de middellange afstand, marathonlopers en joggers. Usain Bolt liep bij zijn wereldrecord van 9,58 seconden op de 100 meter gemiddeld 38 kilometer per uur, met een topsnelheid van ruim 44. Wetenschappers spreken elkaar trouwens tegen hoe hard een mens zou kunnen lopen. Sommigen beweren dat de limiet op 65 ligt. Op de marathon, waarbij ik altijd versteld sta van het tempo dat die sierlijke lopers aanhouden, is de magische grens van twee uur doorbroken.
Als die atleten van discipline wisselen, kan het wel eens slecht aflopen. Daarom hebben zij respect voor elkaars prestaties. En dat horen ook wij in het dagelijkse leven te doen. Het is niet omdat iemand bewust beslist om wat trager – en daardoor eigenlijk net harder – te leven dat ook anderen dat moeten doen. Ik hoop dat we elkaars kruissnelheid aanvaarden. Leg niemand jouw tempo op en laat anderen jou dat van hen niet opdringen. Wederzijds begrip is een mooie deugd.

Bepaal daarom zelf in welke mate je de stekker er tijdens de vakantie uittrekt. Doe het in ieder geval bewust. Eén langere akoestische sessie per jaar of verspreid in een aantal kortere varianten. Kies je daarbij voor connectie met jezelf of de buitenwereld, wat sociale media betreft? Wordt het uptempo, vertragen, unplugged of geef je jezelf op een bepaald moment volledig over aan de stilte? Misschien houd je net als ik ergens onderweg wel eens halt, sluit je terwijl je bewust ademt volledig de ogen om blootvoets of op je rug liggend te aarden. Laat je de omgeving je ziel kietelen. Je bewustzijn prikkelen. Je hartslag rusten. En voel je hoe je werkelijk bent waar je bent.

Tommy Browaeys (Trends Business Information) schrijft rond mentaal welzijn en hoogsensitiviteit – Meer van zijn gedachtekronkels op waarjewerkelijkademt.be.

 01/07/2022  door Nathalie Willems

Niet iedereen is fan van celebrity-kok Jamie Oliver, maar persoonlijk kan ik me helemaal vinden in zijn no nonsense kijk op koken. Lekker makkelijk en nog gezond ook! In augustus vorig jaar pakte Jamie uit met een nieuw kookboek ‘Samen eten’ – een ‘overheerlijke ode aan superlekkere maaltijden om met z’n allen van te genieten’, aldus de achterflap. Misschien vond hij het wel slim om dit boek net na corona uit te brengen, of misschien wilde hij gewoon een punt maken: met familie of vrienden van een maaltijd genieten is belangrijk!

Dat laatste kan ik alleen maar kan onderschrijven. Ook in ons gezin wordt het ritme bepaald door drukke agenda’s. Geen tijd voor een gezellig ochtendritueel: man en zoon waaien na elkaar de keuken binnen en vliegen even snel de deur weer uit. Lunchen doen we ook apart, want de ene zit op school, de andere op kantoor en de laatste heeft een call met de andere kant van de wereld.

Het avondmaal is het rustpunt aan het einde van de dag. Dan sta ik erop om samen rond de tafel te zitten. Eindelijk de kans om even bij te praten. Te checken of het een leuke of een baaldag was. Te voelen hoe het nu eigenlijk écht met je huisgenoten gaat. Feit is: niets werkt beter dan een pasta of een ovenschotel om te connecteren met elkaar.

En dat geldt natuurlijk ook op het werk. Ik was jarenlang omringd met supercreatieve collega’s die graag en goed konden koken. Het leuke was dat we daar met z’n allen van mochten meegenieten. Elke gelegenheid was goed om zelfgemaakte hapjes en lekkernijen mee te brengen. Heerlijk! Toch ging het een aantal jaren geleden bijna helemaal mis toen collega E. ons wilde trakteren op een lekkere Italiaanse bruschetta. Hiervoor had ze een broodrooster en zelfgekweekte tomaatjes van thuis meegebracht. Tijdens de lunchpauze ging ze in ons keukentje aan de slag, tot we opgeschrikt werden door de oorverdovende sirene van het brandalarm. Het hele bedrijf werd stante pede geëvacueerd, iedereen stond met zijn plateau of boterhammetjes op straat. Bleek dat de broodrooster net onder het brandalarm stond, en dat de hitte van het toestel het alarm had geactiveerd! Onze toenmalige leidinggevenden schudden hun hoofd over zoveel gebrek aan gezond verstand, maar waren uiteindelijk toch vooral opgelucht dat het gebouw niet écht in brand stond.

Samen eten met je collega’s zorgt voor ‘togetherness’, een soort verbondenheid die je met mekaar deelt tijdens een drukke werkdag. En het mooie is dat Roularta dat ook erg stimuleert door hier fijne ruimtes voor te creëren, zoals Bar Jos in Evere bijvoorbeeld. Je kan er lekker eten, bij mooi weer bijpraten op het terras en nieuwe mensen ontmoeten. Spannende experimenten met broodroosters? Die behoren definitief tot het verleden!

 30/05/2022  door Nele Vannobel

Op maandag 2 mei was het eindelijk zover. Na maanden van analyse, ontwikkeling, testen en set-up werden de nieuwe websites van Knack, LeVif, Knack Weekend, LeVif Weekend, Knack Focus en LeVif Focus op WordPress gelanceerd!

Zo’n ‘big bang’ vraagt natuurlijk om een extra inspanning, dus trokken we die dag met een aantal Product Owners (PO’s) en ontwikkelaars al vroeg – om 4u30 – in de ochtend naar Evere. Ook 2 Nederlandse ontwikkelaars waarmee we samenwerken, waren speciaal voor de gelegenheid de avond ervoor al afgezakt naar België.

Na een laatste testronde om de pre-productieomgeving door de redacties en door de PO’s om 6u, was het rond 7u eindelijk zover: de ‘GO’ button kon worden ingedrukt! Driewerf hoera, de nieuwe sites stonden er!

Nu kwam het spannendste moment: hoeveel vragen zouden er komen van de redacties? Zouden er zaken op de site fout gaan? Zouden de nieuwsbrieven nog goed uitgestuurd kunnen worden? Hopelijk was er geen rollback nodig?

Gelukkig werd al snel duidelijk dat er geen grote issues naar boven kwamen. De kleinere vragen die er van de redacties kwamen, konden snel oplossen of laten bekijken door een ontwikkelaar.

Ondertussen zijn we enkele weken verder en is de nazorg al heel wat minder. Dat zorgt ervoor dat we ons kunnen focussen op de volgende sites die gemigreerd moeten worden naar WordPress: Sportmagazine en Trends. Gewapend met een flink pak ervaring uit het verleden, hebben we het project met veel enthousiasme omarmd en kijken we uit naar de volgende vroege afspraak. Koffiekoeken zijn altijd welkom!

 18/05/2022  door Mark Daemen

Never a dull moment.

We zijn met zijn allen het jaar goed gestart en dat is fijn. Nog maar net las ik het persbericht naar aanleiding van onze algemene vergadering.

“Het beursgenoteerde Roularta Media Group (RMG) heeft naar aanleiding van de jaarvergadering bericht omtrent de gang van zaken in de eerste 4 maanden van 2022. Het jaar kende een goede start met (tot en met april) vooral groei op het vlak van de reclame-inkomsten en van de drukkerij-activiteiten. Zowel de Belgische als de Nederlandse mediamerken deden het beter dan verleden jaar. De focus op De Zondag, digitale reclame en het Mijn Stad televisienetwerk, is een succes wat de ‘local media’ betreft. De recente acquisitie van New Skool Media met o.a. EW, voorheen Elsevier Weekblad, het newsmagazine van Nederland, zorgt meteen voor een positieve bijdrage in de lijn van de verwachtingen.”

Dat, naast de zon die nu al een paar dagen onze huid streelt, maakt een mens gelukkig. We zijn erin gevlogen en dat heeft geloond.

Het is nu kwestie van de inspanningen aan te houden en ons blijven heruit te vinden want we moeten natuurlijk rekening gehouden met het effect van de oorlog, de vrees van de consument en de adverteerder voor prijsstijgingen. Het blijft afwachten welke invloed dat zal hebben op de verkoop van abonnementen en reclame. Maar aan onze teams zal het alvast niet gelegen hebben.

De afgelopen maanden waren ook maanden van kennismaking. Een aantal onder ons hadden verkennende en verdiepende gesprekken. Brainstorms over hoe Roularta Nederland, New Skool en onze teams door samen te werken en ideeën, strategieën en tactieken samen te leggen tot nog betere resultaten te komen. Het is de clash van ideeën en ervaringen die tot nieuwe inzichten leidt en dat is fijn. Als ik nog eens een nieuwe quote moet leveren ga ik voor ‘ik leer alle dagen bij’.

Ook recent sloten we het team van Gezondheid.be/Passionsanté.be in onze armen. Zij zijn een welkome aanvulling in ons portfolio waarbij we al een sterke printpositie hadden in de gezondheidsmarkt met titels als Libelle/Femmes en Plus Magazine. We zien heel veel opportuniteiten en voelen het enthousiasme van het team om deel uit te maken van onze ‘one family’. Vernieuwend aan onze aanpak is dat we de sturing leggen bij de teams waar ze het meest positieve hefbomen heeft. Het inhoudelijke (content, techniek en marketing) wordt mee aangestuurd vanuit het team bij Roularta Nederland dat ook al met succes gezondheidsnet.nl beheert. Het commerciële gebeurt dan weer in aansturing bij de regie binnen het team van Philippe Belpaire, Mireille De Braekeleer en Lara Chammah. Op korte termijn werden er al veel plannen gesmeed en synergiën gezocht en gevonden. Dit wordt iets moois.

Bijleren doen we natuurlijk ook door nieuwe collega’s in onze teams te verwelkomen. Specifiek binnen het Insights en Product Management team van Els Michiels, startte Joris De Ryck als Product Manager. Hij werkte hiervoor als Digitale Expert bij één van onze klanten, het media-agentschap Publicis. Tot waarschijnlijk intussen zijn ergernis heb ik al heel vaak gevraagd ‘hoe zou je hiernaar kijken vanuit je oude job’. Het is onwaarschijnlijk verrijkend om dit bijkomend perspectief gewoon in het team te hebben. Daarnaast is Joris ook gewoon een heel fijne, humorvolle collega.

We blijven trouwens op zoek naar nieuwe collega’s. Heel specifiek in het team van Els Michiels gaat het over een doorgewinterde researcher. Deze maar ook andere vacatures vind je gemakkelijk terug op https://mijntoekomstbijroularta.be/vacatures/

Je ziet, heel veel om blij en fier over te zijn. Het meest fier ben ik misschien dan nog dat één van onze teamleden, Philippe De Brabanter, doorgroeide binnen de organisatie. En we hem ook snel deze nieuwe uitdaging hebben kunnen laten oppakken omdat andere teamleden in de bres sprongen om delen van zijn verantwoordelijkheden op te pikken. Philippe koos voor een uitdaging als Project Manager binnen het team van Stefan Seghers. Wij geloven erg in hem, het toenemend belang van het activeren van de data van Roularta en vooral dat Philippe en onze data het samen goed gaan doen.

Mag ik ook een blijvende oproep doen om te profiteren van alle kennis die bij Roularta gedeeld wordt. Een greep uit het webinar-aanbod van de laatste maanden, dat je gewoon online via Insights kan inhalen: ‘Digitale Marketing’, ‘Wat beweegt er in onze mobiliteit’, ‘Leerstoel Roularta & VUB: Personalisation, trust and sustainable media’ en ‘Maai mei niet’. Aan dit laatste doe ik ook volop mee. Nu al 30 cm hoog op sommige plekken in mijn stadstuintje.

Geniet van de lente, het leven en elkaar.

 13/05/2022  door Stefanie Mattelin

Young Mediaholic Programme

Mijn avontuur bij Roularta startte als pas afgestudeerde economiste begin 2022. Na mijn studies was het tijd om mijn geliefde Gent achter te laten en de wijde bedrijfswereld in te trekken. Na een korte passage bij Mijn Stad Native, kwam er al snel een nieuwe uitdaging op mij af; het Young Mediaholic Program. Als eerste jonkie binnen Roularta ben ik met dit nieuwe traject gestart en zal ik gedurende 18 maanden als media marketing trainee roteren binnen vier marketing afdelingen in het bedrijf. Ik zal kunnen proeven van digitale marketing, brand management en direct marketing, zowel in Roeselare als in Evere. Gaandeweg zal ik in een functie terechtkomen die het beste matcht met mijn talenten en interesses. Een heel mooie kans om skills aan te leren en nieuwe mensen te leren kennen, die ik uiteraard ten volle zal benutten. Ook Roularta kan zich op die manier als een mediabedrijf profileren, waar jong geweld met open armen wordt ontvangen, wat in deze huidige arbeidsmarkt zeker geen overbodige luxe is. Over een win-win situatie gesproken! Daarnaast hoop ik uiteraard ten sterkste dat ik een meerwaarde kan bieden voor elke afdeling en dat ik mooie projecten kan afleveren op het einde van de rit.

Eerste stop? Online campagne management bij Roularta Digital. Een jonge en hippe afdeling binnen het bedrijf vol top-collega’s die zich dagelijks bezighouden met de (digitale) groei van KMO’s. Allemaal even gepassioneerd toveren ze met search, display & social campagnes alsof het niets is. Hier valt een heleboel te leren; dat is zeker! Ik weet nu al dat ik de teamsfeer, die zich typeert door een ongelooflijke dosis humor en teamwork, zal missen. Misschien vragen jullie zich ook af waar ik specifiek mee bezig ben? In deze afdeling leer ik niet enkel hoe je verschillende online campagnes kan opzetten en optimaliseren, maar voer ik ook bepaalde projecten uit om de brand Roularta Digital verder uit te werken. Van de nieuwe website onder handen nemen, tot een opleidingsevent organiseren, tot zelfs een social media plan uitwerken. Daarin kan ik mijn creativiteit de vrije loop laten en een stempel drukken op Roularta Digital. Zalig, niet waar? De digitale inzichten over Google & co zullen alvast van pas komen in toekomstige functies.

De eerste maand zit erop, maar ik kan niet wachten om nog meer te ontdekken, bij te leren en verwonderd te zijn over wat er in (digitale) marketing allemaal mogelijk is. De wereld van magazines, kranten en media heeft me van jongs af aan al geboeid, waardoor ik me hier heel erg op mijn plaats voel. Ook alle lieve en gepassioneerde collega’s die ik al tegen het lijf ben gelopen, hebben me tot op vandaag positief verrast. Ik ben erg benieuwd hoe dit testproject zal vorderen. Ongetwijfeld zal ik vroeg of laat op enkele uitdagingen en moeilijkheden stoten, maar dan richt ik me tot mijn behulpzame coach, die wel raad zal weten. Zo kan ik over de inhoud van het traject alvast mijn inzichten kwijt en wordt die feedback ook geapprecieerd en opgevolgd. Een unieke kans om de spits af te bijten en toekomstig marketing- en mediatalent te inspireren om hetzelfde te doen. Het vervolg van mijn media-avontuur volgt binnenkort; hopelijk tot dan!

 24/12/2021  door Emily Beckx

fijne feesten en een gezond 2022

Voor wie mij niet goed kent, ik ben een fervente skiër. Al sinds mijn 18 maanden oud ga ik mee naar de bergen en ik sta sinds mijn zevende levensjaar op de latten. Twee jaar geleden maakten we de beslissing om Kerstavond te vieren in Oostenrijk, iets waar we met z’n allen enorm naar verlangden. En het is precies zoals je denkt dat het zal zijn, kerststalletjes overal, prachtige versiering en hotelpersoneel die volledig in de sfeer is van Kerst.

Een van de Oostenrijkse kersttradities is dat men met de hele familie Stille Nacht zingt. De hele familie werd veranderd naar het hotelpersoneel en alle gasten, maar dat nam de magie van het moment niet weg. Iedereen zong mee of neuriede de melodie en zo ontstond een prachtig moment van samenzijn.

Maar zoals Oostenrijk kersttradities heeft, hebben andere continenten en landen dat ook. In Denemarken verstoppen ze een amandel in de kerstpudding, in Noorwegen verstoppen ze alle bezems voor de heksen en in Canada kan je de kerstman echt een brief versturen. Maar een van de tradities waar ik me het meest thuis bij voel is die van Ijsland.

Cadeaustress in Ijsland bestaat niet, want volgens de traditie jólabókaflóð geeft iedereen elkaar op kerstavond een boek. Na het uitpakken zet iedereen zich gezellig bij elkaar om het gekregen boek meteen te gaan lezen. Als boekenliefhebber kan je je toch geen betere kersttraditie voorstellen?

Wat jullie kersttraditie ook mag zijn, ik wens iedereen hele fijne feesten en een gezond 2022!

 26/01/2022  door Nele Vannobel

Terrible two

Onlangs vierden we de tweede verjaardag van ons zoontje! Twee jaar al! Wat is de tijd voorbij gevlogen! Zijn eerste lachje, zijn eerste stapjes, zijn eerste woordjes… zoveel veranderingen op korte tijd en allemaal mijlpalen om te koesteren. Het was ook een periode waarin we ons moesten aanpassen en ons nieuwe dingen eigen moesten maken. En ons huis peuterveilig maken. Wat is ons leven in die twee jaar veranderd!
Maar het leven is natuurlijk van iedereen de voorbije twee jaar veranderd. Al lag dat niet aan onze zoon… De pandemie heeft er immers voor gezorgd dat we allemaal anders zijn gaan leven. Er kwam iets nieuws in ons leven waardoor we onze dagelijkse routines plots volledig moesten herzien: thuiswerken met kinderen die niet naar school gingen en plots een deel van onze kantooromgeving werden. Een koffie aan de automaat werd daarbij een trip naar de keuken en de korte update over de laatste nieuwtjes met collega’s werd een opfrissing van de tafels van vermenigvuldiging. De levenslijn met de werkvloer werd er een van zoommeetings en chatsessies.
Ondertussen zijn we met de tweede verjaardag van de pandemie ook beland in de periode van “ik ben twee en ik zeg nee”. Anders dan bij de gemiddelde peuter is dat iets minder geworden voor Covid-19. De maatregelen zijn inderdaad wat soepeler geworden, al leek het venijn met de omikronvariant wel in de staart te zitten. De meesten zijn al een vaccinprik verder, maar thuiswerken is wel nog steeds de norm. Quarantaines zorgen er bovendien voor dat zo’n huisarrest recent eerder regel dan uitzondering wordt. En dat heeft ongetwijfeld een impact op de organisatie, maar ondertussen jongleren we gelukkig met zoom en andere digitale hulpmiddelen om naar best vermogen alle ballen, professioneel en privé, in de lucht te houden.

Al is het natuurlijk niet altijd een sinecure. Wie niet kan rekenen op de hulp van bijvoorbeeld grootouders heeft meer dan twee handen en twee voeten nodig om die ballen in de lucht te houden. Hoe leg je een kindje van bijvoorbeeld 4 jaar uit dat het stil moet zijn terwijl je een belangrijke call hebt? Of hoe kan je het een hele werkdag bezig houden, zonder dat je continu moet helpen meespelen?
Sowieso snakken we allemaal naar wat normaliteit. Geen nieuwe, maar echte. Een derde kaars uitblazen op de coronataart is dus hopelijk niet nodig. Tegen dan gaat onze kleine kapoen wel al naar de klas en wacht ook hem wel een nieuw normaal. En dat wordt weer even wennen. Voor hem, maar ook voor ons. Maar corona heeft ons gelukkig wel geleerd hoe om te gaan met verandering. De silver lining, weet je wel…

 21/01/2022  door Mark Daemen

Het gaat ‘lukken’ in 2022

Een nieuw jaar geeft nieuwe kansen. Ik kijk dan ook uit naar de uitdagingen en de oplossingen die in het verschiet liggen. Voor een reclameregie, zoals Roularta Advertising, betekent dit natuurlijk ook dat de tellers terug op nul gezet worden. Met heel veel fierheid over het team, waarvan ik nu intussen bijna anderhalf jaar mag deel uitmaken, kan ik zeggen dat we het jaar goed gestart zijn. We blijven met de voeten op de grond maar een goede start zorgt natuurlijk altijd voor de nodige motivatie en een goede sfeer. Hierbij wil ik ook niet vergeten dat we het voorbije jaar ook al goed afgesloten hebben. De reclamemarkt blijkt zich na de moeilijke eerste lockdown in 2020 sneller te herstellen. De verschillende teams hebben er alles aan gedaan om de opportuniteiten maximaal te benutten. En dat heeft geloond. Echt iets om fier over te zijn.

Bij de start van het nieuwe jaar had ik dan ook nog eens het genoegen om vanop de eerste rij deel uit te maken van het webinar dat ook dit jaar opnieuw, en ik hoop voor het laatst, de Nieuwjaarsreceptie waardig trachtte te vervangen.

In de bekwame handen van interviewers Ilse De Witte van Trends en Amid Faljaoui van Trends/Tendances gaf Xavier inzicht in de richting die we met Roularta inslaan in 2022. Er was aandacht voor onze omzetstrategieën, opportuniteiten door overnames, de verdere digitalisering van onze activiteiten, de verhoogde focus op duurzaamheid en de SDG’s, het geloof in onze drukactiviteiten en de veranderende werkomstandigheden. Ook onze uitdagingen zoals stijgende grondstofprijzen en moeilijke markten werden niet uit de weg gegaan. Vanuit de coulissen hadden we zicht op het toekomen en deelnemen van meer dan 600 collega’s aan dit webinar. Een succes in alle betekenissen van het woord.

En mijn rol? Tussen de verschillende interviewsessies werden er drie zogenaamde causerieën ingelast waarbij één specifiek thema verder werd uitgediept door telkens drie collega’s uit verschillende divisies. Drie thema’s die voor Roularta maar zeker ook Roularta Advertising een centrale rol in 2022 spelen.

Aftrappen deden we met ‘New Branding’. Aan de zijde van Katrien De Nolf en Sven Van Damme van het ontwerpbureau gaf ik een inkijk in de visie die aan de basis lag van onze ingrijpende Corporate Branding-uitrol, gestart in september vorig jaar. Binnen de regie kozen we naast het aansluiten bij de nieuwe visuele identiteit voor een naamsverandering. Met de nieuwe naam opteert Roularta Advertising voor een duidelijkere positionering op de advertentiemarkt. In de vorige naam ontbrak de link met adverteren en voor adverteerders was het verschil tussen Roularta Media Group, het uitgeverijconcern en mediabedrijf, en Roularta Media, de reclameregie van dat bedrijf, niet altijd even duidelijk. Met de nieuwe baseline ‘We make it personal’ wil Roularta Advertising zijn persoonlijke aanpak en openheid naar de markt uitstralen. Tijdens dit intermezzo maakte ik – en met mij vele kijkers – alvast kennis met de West-Vlaamse ‘lukken’. Heerlijke krokante boterkoekjes, die we vandaag vooral kennen van Jules Destrooper, en die het nieuwe jaar inluiden en van dichtbij ook ons logo in hun vorm dragen.

In de tweede causerie ging alle aandacht naar ‘Duurzaamheid’. Stefaan Wybo (promotor losse verkoop), Veerle Hofman (sales training en coaching) en Steven Renders (directeur printing) gaven elk vanuit hun perspectief aan hoe ze al invulling geven aan duurzaamheid en welke plannen er verder zijn. Het veelbesproken Roulartabos, de inspanningen richting alle medewerkers en onze technische oplossingen passeerden de revue. Ze bouwden elk verder op het kick-offwebinar dat Xavier eind vorig jaar aan dit voor Roularta centrale thema gaf. Voor Roularta Advertising is het tastbaar maken van al onze inspanningen en plannen heel erg belangrijk. Onze adverteerders spreken er ons in snel toenemende mate op aan en delen in vele gevallen onze waarden. We staan dan ook als een team achter het charter dat we allen ondertekenden.

In de laatste causerie stond ‘Happie’ centraal. Sandra Depauw, Evelien Devisch en Philippe Van Laecken lichtten een tip van de sluier hoe zij telkens in hun specifieke teams inzetten op deze basiswaarden voor onze teams. Als geheugensteuntje staat Happie nog steeds voor Hallo, All, Positiveness, Property, Innovation en Execution.
Harmonieus en respectvol samenwerken is evident. We zetten in op het geven van vertrouwen. Iedereen krijgt kansen om zijn/haar zinvolle bijdrage te vinden en te leveren. Deze aanpak stimuleert creativiteit en innovatie. Er was daarbij ruimte voor een kwinkslag en een grapje.

Ik mag in dit kader de moderator, Rik Brackx, en ons videoteam niet vergeten. Alles was fantastisch voorbereid en liep als een Zwitserse klok. Echt professioneel en geruststellend om bij hen aan te schuiven. Er is een enorm ‘menselijk kapitaal’ bij Roularta. Een fijne bende om samen dit webinar mee inhoud en vorm te hebben gegeven.

Het jaar wordt uitdagend maar samen moet dit ‘lukken’.

Geniet van de winter, het leven en elkaar.

 14/01/2022  door Nathalie Willems

Wat als…

“En?”, vroeg mijn vijftienjarige zoon op 1 januari bij het ontbijt. “Welke goede voornemens heb jij gemaakt voor 2022?“

U weet dit wellicht niet, maar ik maak al jaren geen goede voornemens meer bij de start van het nieuwe jaar. Het zit namelijk zo: mijn voornemens lijken elk jaar weer op die van het jaar ervoor. Dat zegt waarschijnlijk veel over de haalbaarheid van mijn goede intenties, en nog veel meer over mijn (gebrek aan) motivatie.

Toch zette de vraag van mijn zoon me aan het denken. Of beter: aan het mijmeren. Normaal gezien ben ik niet een type dat graag achterom kijkt – ik richt mijn blik liever naar de toekomst – maar het was nu eenmaal een uitgelezen dag om te reflecteren over het afgelopen jaar. Dat stond nog steeds helemaal in het teken van dat vervloekte virus, maar met toch wat lichtpuntjes aan de horizon. Door de grootscheepse vaccinatiecampagne keerden we terug naar bijna normaal, en konden we voorzichtig weer beginnen genieten.

Op privégebied mocht ik zeker niet klagen, vond ik. Mijn dierbaren en ikzelf bleven gespaard van corona en andere ellende, en we genoten weer van de kleine genoegens van het leven, zoals een restaurantbezoek of een concert. Ook op professioneel vlak was er weinig reden tot klagen. Roularta bleek schok- en stressbestendig in deze woelige periode. Tot op de eindmeet bleef het spannend, maar het werd onverhoopt toch nog een jaar om trots op te zijn. Niet alleen omwille van de behaalde resultaten, maar ook en vooral omdat we er met z’n allen voor bleven gaan. Roularta nam ook heel ondubbelzinnig stelling voor een duurzame toekomst, door in te zetten op vier zorgvuldig gekozen SDG’s. Zo’n duidelijk engagement, daar kan je alleen maar heel blij om zijn. Bij Roularta Brand Studio tenslotte, werkten we nauw samen met onze collega’s en de redacties, en konden we terugblikken op meer dan 300 afgewerkte projecten. We maakten video’s, podcasts, webinars, pockets, kranten, mini-sites en nog veel meer content voor onze partners. Met passie en liefde voor het vak.

Alles wel beschouwd dus toch niet zo’n slecht jaar, concludeerde ik. Anders, dat zeker wel! En toch was ik de afgelopen maanden een beetje een zeurpiet geworden. Meestal ging dat zeuren over teleurstelling. Over dingen die niet volgens plan verliepen, uitgesteld of afgezegd werden. Over hoe je je soms bij iets moest neerleggen, omdat het niet anders kon. Psychiater Dirk De Wachter verwoordde het als volgt: “Klagen kan deugd doen en het is ook verbindend, maar het mag geen verzuurd gezaag worden. We klagen omdat we ontevreden zijn over de gewone dingen van het leven. Dingen waar we ons in moeten stellen. We moeten aanvaarden dat niet alles altijd oké is”. En hij voegde er nog aan toe: “Je niet vastrijden in lastigheid, dat is de kunst van het leven.”

Wijze woorden waar zeker wat inzit, dacht ik. Wat als… we het leven nemen zoals het is, een onderscheid maken tussen belangrijke en minder belangrijke dingen, positief blijven? Minder klagen, meer luisteren en relativeren? Nooit gedacht dat ik het zou doen, maar ik ga de uitdaging aan: dit worden mijn goede voornemens voor 2022!

 01/11/2021  door Nele Vannobel

Een deugddoende reminder

Op de eerste zondag van oktober vond opnieuw de Open Bedrijvendag plaats. Ook in Roeselare en uiteraard ook bij Roularta. Als werknemer mochten we daarbij op vrijdagavond al komen ‘proefdraaien’. De rondleiding startte bij de redactie van KW waar we hartelijk ontvangen werden met een glaasje bubbels en lekkere hapjes. Na een passage door de P&O-zaal (mijn vertrouwde werkstek) en de Prepress, kwamen we terecht in het kloppende hart van het bedrijf: de drukkerij.

Blij dat ik erbij was. Het was niet mijn eerste rondleiding in het bedrijf en ook niet mijn eerste bezoek aan de drukkerij. Maar toch blijf ik de werking ervan telkens weer indrukwekkend vinden. En ik had bovendien geluk: in mijn groep zat een collega die de drukkerij van binnen en van buiten kent. We kregen daardoor veel interessante weetjes te horen en zaten figuurlijk op de eerste rij. Waar het hart van vol is….

Na afloop besefte ik eens te meer wat voor een mooi gediversifieerd bedrijf Roularta is. Het was een deugddoende reminder van wat er allemaal gebeurt naast de bits en de bytes waar ik dagelijks samen met mijn collega’s mee bezig zijn. En als groep zetten we finaal toch een product in de markt waarvan onze lezers, op welke manier dan ook, van kunnen smullen.

En smullen deden wij trouwens ook op het einde van de rondleiding, waar een ijskar ons buiten stond op te wachten. Het werd een lekkere afsluiter. Eén die smaakte naar meer!

 08/11/2021  door Mark Daemen

The New Intermediate Normal

De tijd blijkt opnieuw voorbijgevlogen als ik vaststel dat mijn laatste blogpost dateert van mei eerder dit jaar. Mijn collega bloggers blijken ook makkelijker een redactionele knop om te kunnen draaien want hun posts staan nu ook alweer een maand op deze site.

Ik nam mij voor om eerst het Webinar van onze collega Manon Van Aerschot te volgen op 6 oktober. Wat uiteindelijk recent lukte in uitgesteld relais. Even een copy-paste uit de uitnodiging.
Manon Van Aerschot schrijft als freelance culinair journalist sinds 2011. In 2014 startte ze haar foodblog www.macaronmanon.be op. In 2016 ging ze aan de slag als freelancer voor Libelle en Libelle Lekker. Haar blog Macaron Manon groeide uit tot een succesverhaal met een trouwe community en twee eigen kookboeken. Intussen won ook haar Instagramaccount @macaron_manon aan belang met meer dan 12 000 volgers. Dankzij haar blog en social media kanalen bereikt Manon maandelijks een community van zo’n 20 000 bezoekers. Haar Pinterest account telt meer dan 100 000 unieke weergaven per maand.

Ga daar maar eens aan staan. Ik heb noch de ambitie, noch het talent van Manon. Wat ik wel goed onthouden heb is dat je aan de slag kan en moet met de reacties van je lezers. Dus lezers, laat gerust weten wat je ervan vindt en waarover je graag meer zou lezen. Ik zal er zeker rekening mee houden.

Het belangrijkste punt dat ik hier wil maken is de enorme rijkdom aan diverse informatie die gedeeld wordt met de collega’s. Een bloemlezing van de webinars van de laatste maanden. Pascal Kerkhove (redactiedirecteur Roeselare) gaf samen met Knack Journalist Stijn Tormans een masterclass ‘verhalen vertellen’. Trends redacteur Jef Poortmans deelde zijn inzichten uit het Digital News Report (Reuters Instituut/Universiteit Oxford) en wat dit betekent voor Roularta. Knack Journalist Kristof Clerix deelde hou hij aan onderzoeksjournalistiek doet en samenwerkt met internationale topmedia. Burt Riské, directeur Trends Business Information, gaf aan hoe big data kan ingezet worden in alle verschillende divisies. Tommy Browaeys, uitgever Trends top, gaf een heel persoonlijke inkijk over hoe in te zetten op positiviteit om een burn of bore out voor te zijn. Heel divers dus. En zo kan ook ik nog even doorgaan.

Al onze collega’s delen, ook los van de georganiseerde momenten, graag hun kennis en ervaringen. Het is dan ook bijzonder fijn dat we elkaar intussen weer meer kunnen zien en de koffieapparaat gesprekken ook weer echt aan het apparaat doorgaan en niet enkel tijdens gestolen Zoom-minuten.

In dat kader mogen we met Roularta Advertising absoluut niet klagen. Intussen namen we onze intrek in de kantoren van Evere (BMC), waar we ons heel erg welkom voelen. Dit laat toe dat de teams elkaar opnieuw ‘in het echt’ zien en ook andere collega’s van redacties, marketing,… te treffen. We hebben Abdel intussen ook gevonden als redder in alle Zoom-nood.

Daarnaast hebben we ook opnieuw de eerste events achter te de rug. We trapten letterlijk af met een kick off met het hele Advertising team, waarbij naast ons eigen management team, Xavier Bouckaert, Karen Hellemans, Nele Baeyens, Alex Coene en Giovanni Pannier in hun pannen lieten kijken. Tegelijkertijd was dit ons afscheid of beter eresaluut aan onze kantoren in Zellik. Een nog grotere groep collega’s konden we tegen het lijf lopen tijdens het personeelsfeest net voor Open Bedrijvendag en bij de gesmaakte frietjes op het grasveld voor het kantoor in Evere. We mogen Fun@Work niet als vanzelfsprekend beschouwen. Het is fantastisch dat collega’s dergelijke initiatieven voor elkaar nemen.

Onze klanten ontmoetten we dan weer tijdens Best Dressed Man van Trends Style en tijdens ons eigen ‘angstaanjagend’ Halloween event, net voor de herfstvakantie. Voor dit laatste deden we nog eens beroep op de hall van het gebouw in Zellik. Wie er was zal er nog een tijd over spreken. Top organisatie door onze Communication Manager, Isabelle Van Iseghem, waarbij ze kan terugvallen op de experten binnen het Event team. Een dikke merci Mieke, Cédric en Ann.
Waar het kan en mag kiezen we dus voluit voor persoonlijk contact. Het doet echt plezier om elkaar in de ogen te kunnen kijken en van sommigen gewoonweg zelfs vast te stellen hoe groot ze zijn nu ze uit het Zoom-schermpje breken. Ik had alvast een paar verrassingen. Mijn Corona-kilo’s zijn immers meestal niet in beeld 😉

Waar we zeker fier op zijn bij Roularta Advertising is dat alle harde werk in deze toch wel speciale tijd loont. We zetten dit jaar goede resultaten neer, wat een goede startbasis is om volgend jaar weer met volle moed terug van nul te beginnen. Om het nog beter te doen investeren we ook in nieuwe talenten. Zo startte recent een derde salescollega, Finn Van Deuren, binnen het LeadGeneration team van Sandra Seghers.

Binnen het team van Philippe De Brabanter zijn we nog zoek naar een Front End Developer Advertising Technology (ook wel eens AdOps genoemd). We staan voor grote technologische uitdagingen met het wegvallen van de 3rd party cookies (het stukje code in je browser dat per site bijhoudt wat je allemaal doet) en proberen ook in onze advertentieformaten verder te innoveren. De aanwerving zal voorop gaan in de strijd.

Als je iemand kent, niet twijfelen om hem of haar onze kant uit te sturen.

Op de valreep ook mijn felicitaties aan iedereen die Roularta de afgelopen maanden een stukje mee in de toekomst heeft geduwd. In het bijzonder denk ik aan de lancering van de app MijnMagazines/MesMagazines en de lancering van ons Family Aanbod bij Knack/Vif en Trends/Tendances. Als we er met nog wat meer afstand op zullen terugkijken zullen we de impact van dat werk nog meer kunnen zien en appreciëren.

Geniet van de herfst, het leven en elkaar.

 22/11/2021  door Bruno Bonte

Bagger

Ik weet het de laatste tijd niet zo goed meer. Het wordt bijna onmogelijk om nog een degelijk en fatsoenlijk gesprek te hebben over corona en vaccinatie. Iedereen verwijt iedereen dat het haar of zijn schuld is dat er opnieuw zoveel mensen in de ziekenhuizen liggen. Dat we weer een heleboel zaken niet meer mogen. Ik voel de polarisatie in onze maatschappij dag na dag groter worden. Zelfs onder vrienden en in familiekring wordt dit onderwerp vaak vermeden om geen ruzie te creëren. In Amerika hadden we Trump die bij de mensen voor controverse zorgde. Hier is het corona en vooral de vaccinatie-recht-plicht-niet-wel. De sociale media doet er uiteraard geen goed aan om de zaken te bedaren, integendeel. De bagger en de verwijten vloeien er met bakken uit. Iedereen doet mee, van politici tot sommige media. Iedereen heeft een mening, iedereen denkt een mening te hebben en wil/moet die ook ventileren. Maar ik ben vooral verbouwereerd door en gedegouteerd van het slijk dat er gegooid wordt, en niet alleen over corona trouwens, maar ook naar bepaalde mensen. Er wordt al lang niet meer op de bal gespeeld, maar op de man. De haat die sommigen over zich heen krijgen is de laatste tijd niet meer om aan te zien. Wegens een andere huidskleur, omdat ze het opnemen voor het klimaat, wegens hun godsdienst, wegens hun seksuele geaardheid, of omdat ze het opnemen voor de migranten, omdat…

De woordvoerster van Open VLD stopt er na anderhalf jaar mee omdat ze de bagger niet meer aankan en zelf bedreigd werd. Beleefdheid en fatsoen zijn weg. Ik die dacht dat we in een beschaafde wereld leefden met normen en waarden, zoals respect voor wat anders is.

Straks komt de periode van Kerst. Een periode waarin we liefdevol met elkaar zouden moeten omgaan. Daarna komt de periode van de goede voornemens. Zullen we elkaar wat meer respect toewensen?
Ik wens jullie alvast fijne eindejaarsfeesten, met vooral veel liefde en knuffels.

 07/10/2021  door Nathalie Willems

Never a dull moment

In de media werken is verslavend: neem het gerust aan van iemand die al 34 jaar in de sector werkt. Niks is plezanter dan ‘boekskes maken’ of voor mooie mediamerken werken, op welke manier dan ook. Het valt me telkens weer op als ik een ex-collega tegen het lijf loop die intussen elders werkt: hoe leuk die nieuwe job ook is, de nostalgie blijft!

Mijn eerste stappen in de media zette ik lang geleden bij het inmiddels ter ziele gegane magazine Elga. Als pas afgestudeerd groentje mocht ik als junior redactrice bij het eerste Vlaamse maandblad aan de slag. Mijn eerste opdrachten? Recepten en naai- en breipatronen uit het Frans vertalen. Ik had hier totaal geen verstand van, maar ik was gedreven en ontdekte graag nieuwe dingen. Een grappig gevolg is dat ik nog altijd beter in theorie kan koken dan in de praktijk.

Recepten en patronen dus, maar gaandeweg volgden meer redactionele opdrachten in de vorm van interviews, reisreportages en artikels over de meest uiteenlopende onderwerpen. Ik leerde de kneepjes van het vak en rolde een aantal jaren later in meer coördinerende functies: eerst redactie-coördinator bij Fit &Gezond – je hebt geen idee hoeveel flauwe grapjes ik over de naam van dat magazine heb gehoord – en daarna chef redactie bij Evita.

Maar na zo’n 15 jaar redactiewerk ging het kriebelen. Het was tijd om een ander aspect van bladen maken te gaan ontdekken. Ik verhuisde naar sQills, de toenmalige custom media afdeling, en begon magazines ‘op maat’ te maken voor klanten. Energiek van Electrabel, Zin in meer van P&G, Beauty & you van Ici Paris XL, om er maar een paar te noemen. Redactionele ervaring werd gekoppeld aan doorgedreven project management, een nieuwe wereld ging voor me open. En die wereld werd nog boeiender toen we van custom publishing naar content marketing evolueerden, en alle projecten crossmediaal werden. Spannende tijden waren dat!

Intussen begon native advertising aan zijn opmars en eiste deze vorm van reclame maken meer en meer zijn plaats op binnen de reclamewereld. Mijn nieuwsgierigheid was opnieuw geprikkeld: hoe kun je content van een adverteerder brengen op een manier die de lezer boeit? Hoe kun je branded content integreren in onze eigen merken? En hoe kun je onze communities activeren? Door deze vragen te stellen, begon ik een aantal jaren geleden alweer aan een nieuw hoofdstuk. Tot op de dag van vandaag bedenk ik samen met mijn fijne collega’s van Roularta Brand Studio crossmediale branded content voor onze adverteerders.

Het mooie is: in die 34 jaar heb ik me geen dag verveeld. Natuurlijk zijn er ups-and-downs. Memorabele momenten waar je met een glimlach aan terugdenkt, en slechte dagen die je liever snel vergeet. Hoe kan het ook anders? Maar saai? Dat is het nooit!

De media is een meeslepende wereld die de hele tijd evolueert, waarin je energie moet steken om bij te blijven. Maar als nieuwe dingen ontdekken en regelmatig uit je comfortzone komen in je DNA zit, dan is de magazinewereld een ideale werkplek. Je krijgt er kansen om je te ontwikkelen, en mogelijkheden om nieuwe paden te bewandelen. Zodat je kan bijleren en die ervaring weer kan meenemen naar je volgende job. In de media natuurlijk.

Rod Stewart zong het in 1972 al: Never a dull moment! Zin gekregen om de sprong te wagen? Neem dan zeker een kijkje op de nieuwe jobsite van Roularta.

 05/10/2021  door Emily Beckx

Het landschap vervaagt stilletjes aan naar prachtige herfsttinten.

Het landschap vervaagt stilletjes aan naar prachtige herfsttinten. De dikke truien maken terug hun intrede in de dagelijkse garderobe. Wij wennen terug aan een leven zonder mondmasker. Oktober is een maand van veranderingen.

Toen ik hoorde dat de mondmaskerplicht wegviel was mijn eerste reactie: “Yes, eindelijk een stapje dichter naar het normale leven!” Daarna kwam ook de realisatie dat ik mijn gezichtsexpressie opnieuw moet intomen, mijn best moet doen om er terug toonbaar uit te zien en nu helemaal geen reden meer heb om mijn bril niet te dragen. Maar over het algemeen heb ik een bevrijdend gevoel, alsof ik al die maanden opgesloten heb gezeten en Emily nu eindelijk terug naar buiten mag komen.

Het gevoel van “ik ben iets vergeten” blijft wel hangen. Meer dan een jaar hebben we verplicht dit accessoire meegedragen en standaard in elke jaszak en handtas verwerkt voor het geval dat we er eentje zouden vergeten. Voor mij mogen deze begraven worden in het verleden zodat we kunnen vooruitkijken naar een normaal leven.

Bij het wandelen door de gangen van Roularta ervaar ik een gelukkig gevoel, bij mezelf en collega’s. Het oprecht glimlachen naar elkaar in het passeren, een kort babbeltje aan de koffieautomaat zonder veel zorgen te hoeven maken over de afstand maar vooral terug aanwezig zijn op kantoor. Het groepsgevoel komt weer terug, we zijn opnieuw one team, one family.

Tot in de wandelgangen,
Emily.

 24/02/2022  door Bruno Bonte

De Lente

De wind heeft de laatste dagen lelijk huis gehouden.
Het lijkt of de winter is weggeblazen en daarmee ook de corona-ellende. Want met ‘Eunice’ kwam ook code oranje. De coronawinter heeft 2 jaar geduurd. De lente lijkt in zicht, van rood naar oranje om straks geel te worden.
Ik voel aan alles dat we niet kunnen wachten. Reizen worden massaal geboekt, het nachtleven heeft ook afscheid genomen van de coronawinter. De culturele sector verwelkomt opnieuw bijna volle zalen. Festivals kondigen hun programma aan. Kantoren ontvangen weer hun medewerkers. Collega’s kunnen eindelijk weer eens samen koffie drinken, vergaderen, brainstormen, samen iets eten. De jurken en kostuums kunnen de weer kast uit.
Straks mogen we weer een hand geven of een zoen (want in Franstalig België is dit de gewoonte, ook onder collega’s). En laten we hopen dat over enkele weken ook het CST wegvalt.
De deur lijkt echt definitief geopend .
We zaten onlangs nog in het hoge noorden, Zweden. Daar merkten we helemaal niets van corona, waar mondmaskers al lang niet meer moesten. Het was zalig om opnieuw onbezorgd te leven. Hoe vreemd was het om opnieuw in Belgenland te zijn. Die enkele dagen onbezorgdheid werden snel een gewoonte.
De temperaturen gaan met mondjesmaat de hoogte in, de zon komt er door, de vogeltjes fluiten en mijn ochtendwandelingen gebeuren nu bijna bij klaarlichte dag.
De lente is definitief in zicht.

 27/09/2021  door Nele Vannobel

‘Terug-naar-school’-gevoel

Een ‘terug-naar-school’-gevoel overmande me enkele weken geleden toen ik vernam dat we vanaf september terug drie dagen per week op kantoor mogen gaan werken. Niet dat ik al wakker lig over welke kleren ik straks zal aantrekken op de ‘eerste terug-naar-kantoor-werkdag’, of dat ik spontaan naar de dichtstbijzijnde winkel snelde om een nieuwe computertas te gaan kopen.
Maar toch, na ongeveer 9 maanden van continu thuiswerken kriebelt het om terug naar kantoor te mogen gaan, terug naar een weer ‘normaler’ leven. Terug de collega’s in levende lijve zien. Benieuwd of ze veel veranderd zullen zijn. De coronakilo’s, weet je wel .
En eindelijk ook weer meer beweging! Want thuis ben je toch wel snel rond: van de ontbijttafel naar de livingtafel en terug… Laat die trappen dus maar weer komen. Onze conditie is er nu al dankbaar voor.

Waar is de tijd dat we meetings hadden in een vergaderzaal, met z’n allen samen rond eenzelfde tafel. Het lijkt al een eeuwigheid geleden. Dat wordt wel terug even wennen, vooral als je ondertussen gewoon bent geworden aan de stilte op de werkvloer thuis. Door het thuiswerk hebben we echter ook mogen ondervinden dat het functionele geroezemoes een grote meerwaarde kan betekenen. Want op die manier vang je soms wel sneller dingen op. En af en toe even een babbeltje tussendoor met de collega’s is toch ook wel leuk meegenomen.
Rest er me dan nog één vraag: welk koekje neem ik mee op de eerste terug-naar-de kantoor-werkdag ? Maar misschien moet ik me daar het hoofd niet over te breken: we hebben immers nog een grote achterstand weg te werken qua verjaardagstraktaties. Misschien kunnen we met de collega’s een planning uitwerken zodat er elke dag wel iets lekkers te knabbelen valt.

Die coronakilo’s zullen dan misschien toch een blijvertje worden, maar dat nemen we er graag bij…

 01/09/2021  door Nathalie Willems

De no-print strategie

“En? Wat valt je op bij Roularta?” Ik was net een weekje aan de slag bij de Regie in ons (intussen ex-) kantoor in Zellik, en werd bij CEO Xavier Bouckaert verwacht voor een kennismakingsgesprek. Toen hij me die vraag stelde, antwoordde ik spontaan: “De stapels papier!”

Zoals het rechtgeaarde magazinemakers betaamt, zijn wij Roulartianen allemaal verslingerd aan papier. Niets komt nog maar in de buurt van dat onbeschrijflijke gevoel dat enkel een gedrukt magazine je kan geven. Maar daar had ik het natuurlijk niet over. Ik had het over de mapjes en werkdocumenten die op de bureaus verspreid lagen. Die sprongen meteen in het oog, vooral omdat ik zelf zo goed als niets meer afprint.

Nu, dat was niet altijd zo, hoor! Jarenlang vond ik het nuttig – en zelfs noodzakelijk – om belangrijke documenten of informatie systematisch af te drukken. De muren achter mijn bureau,  de kastdeuren en zelfs de ramen waren behangen met backtimings, productieflows, dringende ‘to do’s’ en ‘do not forget’s’. Op mijn bureau lag steevast een hoopje mappen in verschillende kleuren, die allemaal een bepaalde betekenis hadden. De kleurencode ging van rood over oranje tot blauw: pas als je aan het blauwe mapje toekwam, wist je dat het project bijna was afgerond. Op de één of andere manier gaf die uitgeprinte informatie op ooghoogte me rust. Meer grip op de situatie. Het gevoel dat ik het project onder controle had.

Maar de tijdsgeest veranderde snel, en de technologie bood nieuwe mogelijkheden. Op een blauwe maandag werd de futureproof new way of work – ook wel bekend als NWOW- ingevoerd. Voor mensen zoals ik die al jaren op een bepaalde manier werkten, was dit een ingrijpende verandering. Dág vaste werkplek, vaste telefoonlijn en privé opbergkast! In ruil kregen we dynamische eilanden met flexplekken, waar iedereen mocht aanschuiven, en intieme hoekjes met gigantische oorfauteuils om dingen te bespreken die niet voor alle oren bestemd waren. Persoonlijke spullen gingen bij aankomst in een locker, en voor je werkdocumenten kreeg je exact een meter kastruimte. Eén meter! Uiteraard werd gelijk ook het aantal printers fors gereduceerd. Logisch: alle documenten en informatie hoorden vanaf nu op de server, in een virtuele mappenstructuur, dus waarom hadden we nog zoveel printers nodig?

Gelukkig is een mens flexibel, en na een aanpassingsperiode met vallen en opstaan, begon ik de voordelen van dat nieuwe werken écht wel in te zien. Een clean desk, zonder clutter die eigenlijk ook afleidt. Een lichtgewicht laptoptas, in plaats van een loodzware draagzak met mapjes en documenten, beter voor je rug.  Altijd de laatste, up-to-date informatie bij de hand: superhandig als je aan versie 7 van een planning zit. Maar het allermooiste vond ik dat we ons opeens heel erg bewust werden van ons printgedrag. Ons afvroegen of dat document printen nu écht wel nodig was. En dat leidde automatisch tot een drastische afname van het aantal printopdrachten.

Bij Roularta kreeg ik drie jaar geleden een vaste werkplek en een telefoontoestel, wat ik stiekem best wel leuk vond. Maar printen? Nee, dat had ik afgeleerd. Ik bleef een fervente aanhanger en promotor van de ‘no print-strategie’, tot groot jolijt van mijn nieuwe collega’s. Maar kijk, intussen heeft corona thuiswerk genormaliseerd en gaan we ook in het BMC naar het nieuwe werken, inclusief flexplekken. Misschien een uitgelezen kans om met z’n allen papier te sparen en minder te printen? Het échte printen, het drukken dus, dat laten we met plezier aan onze collega’s van de drukkerij over! Deal?

 30/04/2021  door Nele Vannobel

Spreken voor publiek 2.0

Enkele weken geleden kreeg ik de vraag om tijdens de volgende P&O-teammeeting een presentatie te geven over de migratie van de KW-website naar WordPress. Een leuke uitdaging, want op die manier kon ik het project, waar we vorig jaar toch enkele maanden intens op gewerkt hadden, even in de ‘spotlights’ zetten bij de collega’s en meteen ook de teamleden bedanken voor de geleverde inspanningen.
Toch bezorgde het me ook wel wat gezonde stress. Voor een groot publiek spreken is immers niet onmiddellijk iets wat ik vaak moet doen. En dus probeerde ik me de tips die ik kreeg tijdens de opleiding ‘Spreken voor publiek’ voor de geest te halen.

Al snel werd me echter duidelijk dat een presentatie geven via Zoom toch net iets anders is dan voor een live-publiek. Tips zoals oogcontact maken, of kijken naar de mimiek van je publiek is niet eenvoudig in een Zoom-sessie met 60 collega’s waarbij de meeste hun camera hebben uitgeschakeld om de sessie niet al te zwaar te belasten.

Maar gelukkig zaten in de opleiding nog meer interessante tips: een logische structuur, een duidelijke Powerpoint met niet teveel inhoud op 1 slide,….En aangezien beelden sneller opvallen dan tekst alleen, zorgen enkele sterke visuele elementen voor wat afwisseling.

Mijn presentatie zou ook halfweg even onderbroken worden door een collega die 1 onderwerp meer in detail zou toelichten, wat voor extra dynamiek zou zorgen.
Wat vanzelfsprekend ook onmisbaar en waardevol is, is input van collega’s die de presentatie vooraf al eens kunnen doornemen en feedback geven.

Afgaand op de reacties die ik achteraf kreeg van enkele collega’s is de presentatie uiteindelijk goed verlopen. Maar wie weet, kan binnenkort misschien ook een opleiding ‘Spreken voor een online publiek’ georganiseerd worden. Ik zou me alvast zeker inschrijven!

 08/03/2021  door Nathalie Willems

We lieten een stukje verleden achter, maar kijken vol spanning uit naar onze nieuwe werkplek. BMC, here we come!

Verhuizen. Een woord dat velen spontaan kippenvel bezorgt. Het doembeeld van opruimen en inpakken. Verhuizen mag dan wel klinken als iets heel praktisch, maar dat is het niet. Want bij een verhuizing kom je een stukje van je verleden tegen. Moet je beslissen welke herinneringen je meeneemt en welke nu definitief in de prullenbak mogen. En dat kan grappig, pijnlijk, emotioneel of net heel bevrijdend zijn…

Ik verhuisde zelf nog maar twee keer in mijn leven: van Limburg naar Brabant, en van Brabant naar Antwerpen. Best weinig, realiseer ik me, maar dat werd ruimschoots gecompenseerd door de vele verhuizingen die ik professioneel meemaakte. Mijn eerste werkplek lag in hartje Brussel, wat ik als jong provinciaaltje wel héél erg spannend vond. Werken vlakbij de chique Avenue Louise was een belevenis, de eeuwige zoektocht naar een parkeerplaats nam ik er graag bij. Na een paar jaren werd die plek ingeruild voor een kantoor aan de rand van Brussel, waar vliegtuigen zo laag overvlogen dat je de ramen moest sluiten om te kunnen telefoneren. Lang geleden dus, toen ramen in kantoren nog open gingen! Vervolgens werd het bedrijf overgenomen en ging het richting Antwerpen, naar de beroemde Jan Blockxstraat waar onder andere Flair gehuisvest was. En zo verhuisde ik nog een keer of zes tussen Antwerpen, Diegem, Herent en Mechelen, om tenslotte bij Roularta te belanden. Eerst in Zellik, binnenkort dus in Evere.

Aan elke verhuizing ging opruimen vooraf. Nu zijn de meeste mensen die in de media werken notoire jagers en verzamelaars. Opruimen betekende dus jarenlang opgestapeld papier, tijdschriften, persmappen, knipsels en andere documentatie doorploegen en labelen met een ‘keep’ of ‘go’. Voor creatieve geesten die goed gedijen in een ‘désordre organisé’, was dit telkens een ware beproeving. Toch was dat opruimen ook best plezant: er werd behoorlijk wat afgelachen, herinneringen opgehaald en leuke anecdotes verteld. Daarna werd in stijl afscheid genomen van de oude werkplek met een afscheidsdrink. De niet meer zo frisse restjes kwamen ooit weken later boven op onze nieuwe werkplek. Omdat er geen vuilnisbakken meer voorhanden waren, hadden we die ook maar ingepakt en met de verhuizers meegegeven.

En dan word je op een mooie maandagochtend in Zellik verwacht voor een nieuwe opruimdag. Door corona hebben we al een jaar geen toegang meer tot onze vergaarde schatten, en – toegegeven – dat maakte het opruimen een pak makkelijker. Gedateerd, niet meer relevant, onbruikbaar, letterlijk en figuurlijk bestoft? Gezwind vlogen mappen met afgesloten projecten, oude tijdschriften en andere rommel de vuilnisbak in. Mamoune kon ons tempo bijna niet bijhouden, en tegen de middag was de klus geklaard. We lieten een stukje verleden achter, maar kijken vol spanning uit naar onze nieuwe werkplek. BMC, here we come!

 13/01/2021  door Nele Vannobel

2020, wat een jaar!

Voor veel mensen is 2020 waarschijnlijk een jaar om snel te vergeten.

Zelf kijk ik er echter toch met een tevreden glimlach op terug. Op privévlak kon het jaar eigenlijk sowieso al niet stuk door de geboorte van ons zoontje in januari. Maar ook op werkvlak bracht het jaar tal van mooie verrassingen. Begin september werd de Digital Hub, de afdeling waarin ik werkte als Product Owner (PO), samengevoegd met onze IT-afdeling wat resulteerde in een nieuwe afdeling: P&O (Project & Ontwikkeling). De bedoeling is om binnen de P&O nieuwe initiatieven, afkomstig van andere afdelingen binnen Roularta, op een succesvolle manier te gaan ontwikkelen en implementeren.

Binnen de P&O werden in het najaar een aantal aparte scrumteams opgericht die onafhankelijk, maar volgens dezelfde methodiek, werken. Op die manier kan iemand, indien nodig, vlot van team veranderen.

Maar wat bezorgde me dan die glimlach, zie ik je denken. Wel, sinds begin november werd mijn takenpakket uitgebreid: naast PO binnen het WordPress migratie-team, werd ik Scrum Master van het content sites-team. Na jaren als PO te hebben gewerkt, krijg ik nu de kans om ook de skills van Scrum Master onder de knie te krijgen. Een mooie verrijking van mijn job en een welkome afwisseling ervan. In het begin was het even zoeken, mede doordat, net op hetzelfde moment, de nieuwe KW-site op WordPress in de steigers stond en bijna klaar was voor lancering, wat voor de nodige drukte zorgde. Maar ondertussen begin ik al aardig mijn weg te vinden in het Scrum Master-schap en kijk ik er naar uit om in 2021 mijn competenties erin nog verder te ontplooien.

Ik kijk dus hoopvol uit naar wat 2021 ons zal te bieden hebben! Het eerste deel van het jaar wordt waarschijnlijk nog een doorslagje van 2020, maar hopelijk kunnen we vanaf de tweede helft van het jaar terug naar een ‘normaler’ leven, waarbij we elkaar ook terug fysiek op de werkvloer kunnen ontmoeten! Ik kijk er alvast naar uit!

 10/09/2021  door Mark Daemen

Geniet van de winter, het leven en elkaar.

Ook al is het nog maar sinds oktober geleden dat ik een laatste bijdrage achterliet, opnieuw is er bijzonder veel gebeurd.

2020 is uitgezwaaid. Een jaar om nooit en tegelijkertijd snel te vergeten. Even achteruit maar vooral vooruit kijken. Met alle teams van de regie proostten we net voor de Kerstvakantie op het nieuwe jaar in onze maandelijkse e-apéro. Fijn om het ganse team ook nog eens te zien, als is het in een klein Zoom-venstertje.

 

In mijn nieuwe rol als Directeur Strategie en Innovatie staan er intussen meer dan 4 maanden op de teller. Ik ben daarbij opgetogen dat we sinds kort alle competenties die we voor ogen hadden bij de start in september hebben ingevuld. Sinds begin december is Els Michiels aan boord als Head of Product Management & Insights. Dit nadat ze bijna 5 jaar geleden ook al een eerste keer deel uitmaakte van de regie en tussendoor onder andere ook een passage bij Sanoma had. Met een rugzak vol ervaring verwelkomen we haar terug. We kunnen bijzonder fier zijn op wat er in deze korte periode in samenwerking met de verschillende teams binnen Roularta gerealiseerd werd. Waarbij ideeën uit alle hoeken van de organisatie komen en we het team van Els kunnen inzetten om ze te versterken en echt uit te dragen.

 

Met Magixx hebben we een samenwerking opgezet met de grootste nationale magazine-uitgevers: DPG, Rossel en uiteraard marktleider Roularta. We zetten hierbij de kracht van de magazines voluit in de verf. Wist je dat je met 3 inlassingen in een uitgelezen selectie van magazines de helft van alle Belgen bereikt en dit goedkoper dan met andere media. Als je dan ook nog eens weet dat onze magazines meer dan eens ter hand genomen worden. Het geloof en het enthousiasme is er. Zowel bij onze teams als bij onze klanten. De uitdaging voor dit jaar is om het mogelijk te maken om zo dicht mogelijk bij het verschijnen van het magazine je campagne te boeken en je advertentiemateriaal te leveren. Marketingbeslissingen worden immers meer dan ooit op heel korte termijn genomen. Een beslissing vandaag wil je morgen in de markt hebben.

 

Rond het uitblijven van het fysieke Autosalon innoveerden we ook verder. We kozen er immers voor om voor het eerst de ‘Special’ enkel te verdelen naar de relevante doelgroep voor auto’s, dit op basis van gegevens die we hebben over onze lezers, door hun registratie en leesgedrag. Dit liet toe om tegelijkertijd doelgericht te werken maar ook meer van onze merken te betrekken. Zo kregen de juiste lezers van Knack/Vif, Trends/Tendances, Sport/Voetbal/Foot en Plus Magazine het magazine in de bus. De resultaten op de advertentiemarkt overtroffen onze verwachtingen. Hier gaan we zeker verder mee aan de slag.

 

Het paradepaardje voor de luxemarkt, Trends Style ging ook onder de loupe. In nauw overleg met de redactie wordt er gesleuteld aan het product om de wensen van lezers en adverteerders nog dichter bij elkaar te brengen. Deze ambitie wordt alvast onderstreept met een nieuw nummer rond het thema ‘Kunst’ eind februari.

 

Ook met Research innoveren we verder onder de paraplu ‘Research as a service’, waarbij research deel uitmaakt van onze totaalpropositie. Meer dan ooit hebben marketeers nood aan inzichten van de consumenten over hun markt en producten. De salesteams zorgden voor een aantal bijzonder interessante trajecten om onze lezers producten te laten testen. De werkwijze en processen worden verder op punt gesteld om hier een echt speerpunt van te maken in ons aanbod. Het inzetten van het sterk engagement van onze lezers met onze merken levert absoluut op.

 

Sinds 4 januari kunnen we ook invulling geven aan een volledig nieuwe functie: Yield Manager. Ditmaal binnen het team van Philippe De Brabanter. Jari Evenepoel gaat voor ons op zoek naar de optimale verkoopprijs voor elke individuele advertentiepositie. Vergelijk het met een luchtvaartmaatschappij die hetzelfde doet met de zitjes in het vliegtuig die ook in prijs variëren over de tijd (omwille van schaarste,…). Dit is uiteraard een door data aangedreven functie die onmiddellijk resultaat kan opleveren. Starten doen we binnen onze digitale media waar de evolutie richting geautomatiseerde aankoop (of programmatic buying) zich altijd maar verder doorzet. De eerste uitdaging is het verder inzichtelijk maken van de berg data waarover we beschikken. Na één week zijn er al de eerste succesjes. Dat belooft.

 

Binnen ditzelfde team wordt er ook bijzonder hard gesleuteld aan het verder optimaliseren van alle digitale campagnes. Een tevreden klant omdat hij zelf tevreden klanten heeft ontdekt via campagnes bij Roularta is de absolute doelstelling. Daarnaast blijven we op zoek naar creatieve formaten die engagement creëren voor onze adverteerders. De komende weken zal je op de Roularta sites campagnes zien opduiken die door het stellen van vragen met de lezer een communicatie zal aangaan, via een zogenaamde ‘chatbot’.

 

In de afgelopen maanden namen we vanop afstand ook emotioneel afscheid van onze vaste stek in Zellik. Voor velen binnen het team jarenlang hun thuisbasis. We proefden tussen de lockdowns al voor het eerst van de kantoren in BMC. Voor het Product Management & Insights teams wordt dit eens we weer voluit van kantoren kunnen gebruik maken de thuisbasis. Voor het ACDY team (Ad Tech, Campaigning, Data & Yield) wordt de thuisbasis het centraal gelegen kantoor in Sint-Denijs-Westrem. Ik kijk er alvast naar uit om iedereen vaker in persoon te zien.

In de komende weken en maanden kijk ik zeker ook uit naar de lancering van de langverwachte Roularta App. Net voor de kerstvakantie toonden Stefan Seghers en Stijn Brysbaert een eerste glimp van deze App die de ambitie heeft om onze gewaardeerde content vaker en bij nog meer gezinnen en gezinsleden binnen te brengen. Een traject dat ik zowel uit mijn oude als nieuwe rol binnen Roularta van nabij gevolgd en meer vorm gegeven heb. Een traject waarbij Strategie en Innovatie ook echt samenkomen. Benieuwd wat je ervan zal vinden.

 

Om met de woorden van de vorige blog te spreken. Je ziet het waren bewogen maanden, in vele opzichten. De mensen en hun positivisme maakten het verschil.

 

Geniet van de winter, het leven en elkaar.

 30/09/2020  door Nele Vannobel

Zoom, zoom, zoom… Wat zouden we nu zonder jou doen?

Toen ik halfweg april de draad opnieuw oppikte na mijn moederschapsrust, werd ik op mijn eerste Zoom-meeting verwelkomd. Wist ik toen veel dat ik, net als mijn collega’s die het ondertussen al gewoon waren, in een nieuw tijdperk stapte.

Al snel kreeg ik een uitnodiging voor een korte, dagelijkse ochtendmeeting met mijn dichtste collega’s. Op deze meeting kan iedereen de status van lopende projecten meedelen en eventueel blokkerende punten aankaarten. Een ideale meeting voor mij dus om terug mee te zijn!

Ook de meetings met ons scrum-team waren vlotjes omgetoverd van fysieke naar digitale meetings. Bij de backlog refinement, waarbij stories of projecten toegelicht worden, of tijdens de sprint review, kan je gemakkelijk (nu ja, soms toch , je scherm delen met de collega’s. En ook de sprint retrospectief, waarbij we traditioneel onze opmerkingen op Post-its schrijven en erop stemmen, werd vervangen door een waardig alternatief in Google Docs.

Het was even wennen om vanuit mijn woonkamer binnen te gluren in de privé-werkomgeving van mijn collega’s, maar ondertussen ken ik al goed iedereen zijn werkstek. Al zorgen sommige collega’s af en toe nog eens voor een nieuw decor, soms zelfs tijdens een meeting, wat voor de nodige hilariteit zorgt. Net zoals we ook al eens werkmannen zien passeren op de achtergrond om ze daarna ook effectief aan het werk te horen.

En ik vermoed dat iedereen wel al eens vergeten is zijn micro terug te activeren wanneer hij of zij net aan het woord is. Waardoor de anderen je als een vis zien babbelen in beeld. Of misschien dacht je ook al eens dat je micro uitgeschakeld stond wanneer een huisgenoot even iets kwam zeggen, maar dat dat net niet het geval bleek te zijn. Gênante momenten loeren dus ook in een virtuele wereld snel om de hoek.

Er zijn nog meer gelijkenissen met fysieke meetings. Zoals collega’s die te laat komen, of die in een verkeerde “vergaderzaal” zitten, of meetings die uitlopen waardoor je plots ongewild binnendringt in een andere meeting.

Je ziet het, alles went. En al bij al is het een heel goeie oplossing om op een veilige manier de afstand tussen de collega’s kleiner te maken zodat ons werk toch ongehinderd kan worden verder gezet. En af en toe een vrolijke babykreet of een verstrooid gezinslid in beeld kan, in de meeste gevallen, voor die extra kruiding zorgen en de band tussen de collega’s verder versterken.

 25/06/2020  door Nathalie Willems

‘Er ontbreekt iets belangrijks: de koffiepauze’

Misschien ligt het aan mijn Italiaanse roots of aan mijn jeugd in het verre Limburg, maar ik ben verzot op koffie. Meer nog: ik ben een coffee addict – there, I said it. Espresso, cappuccino, latte macchiato? Ik lust het, en graag! ’s Ochtends word ik het liefst wakker met het aroma van verse koffie in mijn neus en ben ik pas écht aanspreekbaar na mijn eerste kop koffie. Althans, dat beweert mijn wederhelft. En daarna heb ik nog een aantal cafeïneshots nodig om me vlotjes doorheen mijn werkdag te loodsen. Mijn motto? ‘Keep caffeinated and carry on’.

Toch wil ik koffie niet reduceren tot de brandstof die mijn motor doet draaien. Nee, koffie is veel meer dan dat. Koffie is krachtig, maar ook zachtmoedig en gezellig. Koffie nodigt uit voor een goede babbel, maar geeft het ook een extra dimensie. Iets wat reclamemakers al lang begrepen hebben. Merkwaardig toch hoe een eenvoudig kopje dampende koffie mensen samenbrengt, vertrouwen schept, dat moeilijke gesprek nét iets makkelijker maakt…

De afgelopen maanden heb ik de voordelen van thuiswerken ontdekt. Geen tijdverlies in de file, minder verplaatsingen, meer efficiëntie – om er maar een paar te noemen. Maar één ding mis ik enorm: de koffiepauzes met de collega’s. Geen enkele zoommeeting kan tippen aan die – al dan niet toevallige – ontmoetingen aan het koffieautomaat. Laat staan ze vervangen. Even samen koffie halen heeft namelijk een functie. Meerdere functies zelfs. Het biedt je de kans om je benen te strekken. Om even te ontspannen. Om sappige verhalen en nieuwtjes te delen. Maar ook: de kans om je collega’s écht te leren kennen. Om informeel iets uit te leggen of te nuanceren. Om te ontdekken waar iemand mee worstelt of mee bezig is. En vooral: het biedt je een uitgelezen kans om ideeën uit te wisselen. Want de koffiepauze is de perfecte voedingsbodem voor spontaneïteit en creativiteit. Het moment waarop zaadjes geplant worden. Het moment waarop je mekaar voedt met inzichten en ‘besmet’ met ideeën. Nieuwe, misschien gekke ideeën, waar je in je eentje nooit zou opkomen en die – wie weet – zouden kunnen leiden tot iets moois.

Het is precies zoals de Bulgaarse filosoof Ivan Krastev het afgelopen zomer zo mooi verwoordde in Knack: “Er ontbreekt iets belangrijks: de koffiepauze. De toevallige gesprekken. De intensiteit van intellectuele contacten is weg. Ideeën zijn als virussen die elkaar besmetten. Online krijg je geen infecties.” Tot binnenkort aan het koffieautomaat?

 21/09/2021  door Mark Daemen

Mijn God, wat is er veel gebeurd intussen

Het is nog maar sinds eind juni geleden dat ik hier een bijdrage achterliet. Maar mijn God, wat is er veel gebeurd intussen.

Vorige keer haalde ik nog een bloemlezing uit ons intern magazine van wat we tijdens de eerste coronagolf allemaal samen hebben verwezenlijkt. Nu kan ik me ‘trots’ een covermodel noemen van ons intern blad. Ik werd niet ‘gecast’ omwille van mijn looks, of dat denk ik toch, maar omdat de Directeur Regie – Philippe Belpaire – en ikzelf samen met de nationale advertentieregie volop willen inzetten op ‘Strategie & Innovatie’.

Begin juli staken CEO Xavier Bouckaert, Philippe Belpaire en ikzelf de koppen bij elkaar om de krijtlijnen uit te tekenen voor een nog meer performante nationale advertentieregie. ‘Blijven doen wat we goed doen en inzetten op waar het beter kan’ is het motto. Ik zal pas tevreden zijn als adverteerders uit zichzelf denken aan Roularta, wanneer het gaat over het challengen en helpen bij hun strategie en over het invullen van nieuwe behoeften met innovatieve oplossingen. En niet alleen aan ons denken, maar ook naar ons bellen, mailen, zoomen, teamsen,… Tussendoor even vakantie genomen en op 1 september aan de slag.

Ik leerde in de afgelopen 8 weken, want zo vers is dus mijn nieuwe uitdaging als Directeur Strategie en Innovatie, alvast een groep fijne en competente mensen kennen die ik mijn team mag noemen.

Sta mij toe ze even voor te stellen.

Echt vernieuwen doen we met het team Product Management & Insights. Ineke Uyttersprot vindt, als Product Manager, volop haar weg binnen de organisatie om zowel in print als online de meest relevante advertentieproducten op te bouwen met de juiste argumenten, de juiste prijs en de juiste inschatting van het potentieel. Het is fijn om haar na drie jaar bij Roularta in dit domein te zien evolueren in deze nieuwe rol, voor haar maar ook voor de regie.

In dit team kom je nog twee oude getrouwen tegen : de Research Managers Linda Scheerlinck en Jean-Paul Navaux. Naast research ter ondersteuning van de regie, de redacties en de marketing willen we verder inzetten op ‘Research as a Service’. Hierbij nemen we de rol over van een research instituut en zetten we onze geëngageerde lezers in om de nodige inzichten voor onze adverteerder te verzamelen. De resultaten kunnen dan weer opgenomen worden in een (native) campagne. We denken ook verder aan formules waarbij onze lezers producten testen of deel uitmaken van een expertpanel voor een bepaalde markt, zoals bijvoorbeeld schoonheidsproducten. Ik heb alvast geleerd dat oud en getrouw absoluut te rijmen is met flexibel, enthousiast en ondernemend.

Bij HR zit Katrien De Nolf zat al een goede week te wachten op deze blogpost. Door, in alle drukte, dit even achteruit te hebben geschoven, kan ik ook een primeur delen. Op 1 december start Els Michiels in ons team als Head of Product Management & Insights. Zij zal dit team dus met haar ervaring en stralende persoonlijkheid leiding geven. Ik kijk er alvast naar uit. Velen kennen haar al. Ze heeft dan ook een verleden bij zowel Roularta (in de regie) als Sanoma en voert op dit moment nog een missie uit binnen het team van Ann Debaere, voor Shedeals.

De weg van de vernieuwing slaan we verder in met ons team Ad Tech/Campaigning/Data/Yield. Philippe De Brabanter is nu bijna een jaar aan boord om dit team te leiden. Kaat Cossey ondersteunt met haar expertise in Ad Tech (zij staat nog mee aan de wieg van onze eerste sites) en campaigning. Tiziana Troisy kwam na de geboorte van haar tweede kindje onmiddellijk terug in het team terecht. Zij bekommert zich om het zo performant mogelijk uitleveren van onze campagnes. Filip De Neef en Kelly Meert zorgen dan weer dat de sterke aangroei van digitale native campagnes (advertenties in de vorm en met de toon van een redactionele bijdrage) hun weg vindt naar onze sites en vervolgens onze lezers. We zijn voor dit team nog op zoek naar een Yield Manager. Hij of zij zal ervoor zorgen dat we voor elke positie op elke site de juiste (en voor ons hoogste) prijs kunnen vragen en vervolgens ontvangen. Vergelijk het met de zetels in een vliegtuig (waarin we hopelijk snel terug kunnen plaatsnemen) waarbij de prijs en de waarde fluctueert met de tijd.
De kers op de taart is een one woman team: communicatie. Isabelle Van Iseghem zet haar jarenlange ervaring en haar enorm netwerk binnen en buiten Roularta in om de goede verhalen die we met alle teams binnen de regie schrijven, ook met de wereld te delen. Wij werken samen aan een nieuwe ‘smoel’ en ‘toon’ voor onze regie. Snel meer daarover.

Mijn team, schoon team zeker?

Ik wil ook niet vergeten het team van Philippe Belpaire in de bloemetjes te zetten. Mireille De Braekeleer, Veerle Neyens en Sandra Seghers vormen samen een geoliede machine. Ook zij zullen meer dan ooit inzetten op ‘Strategie & Innovatie’. Er werd hiervoor ook een bijkomend team opgezet van Strategic Advisors die op het hoogste niveau bij de grootste adverteerders en prospects de deuren gaan openen om samen te werken, verder en dieper dan alleen met advertenties.

Niet te vergeten is dat we dit ook nog eens allemaal doen vanuit ons thuiskantoor, maar ook vanuit BMC in Evere, het kantoor in Sint-Denijs-Westrem en in Roeselare. We voelen ons bijzonder welkom in deze voor velen onder ons nieuwe omgeving. Je voelt duidelijk dat de ‘oorspronkelijke bewoners’ voor onze komst hebben gezegd ‘Wir schaffen das’. Dikke merci.
Ondertussen ook nog tijd kunnen maken om nieuwe collega’s te leren kennen. Fijne en inspirerende gesprekken met Stefan Renders (onze nieuwe directeur Printing & Premedia), Sofie De Wilde (onze internal auditor) en Wim Verhoeven (onze nieuwe directeur Trends en KanaalZ/CanalZ). Onmiddellijk een frisse dynamiek en bruisende ideeën. Ook daar gaan jullie nog wel meer van horen.

En dan vergeet ik haast de belangrijke wijzigingen binnen het departement Projecten & Ontwikkeling, dat intussen geleid wordt door mijn vorige ‘leidinggevende’, Stefan Seghers. We houden eraan vast om elkaar ’s morgens of ’s avonds in de wagen of aan de keukentafel nog telefonisch te horen.

Het waren dus bewogen maanden, in vele opzichten. De mensen en hun positivisme maakten het verschil. Ook al mogen we even niet op restaurant. Moeten steeds vaker de maskers op. Mogen we niet meer iedereen knuffelen… Geniet van de herfst, het leven en elkaar.

 30/04/2020  door Nele Vannobel

Zwangerschapslockdown

Toen op 13 maart de ‘lock-down’ werd afgekondigd, zat ik eigenlijk al enkele weken in quarantaine. Met een baby’tje van enkele weken oud, dat regelmatig een hongertje heeft en nog heel veel dutjes doet, blijf je sowieso liever ‘in je kot’. Eens de nieuwigheid had plaatsgemaakt voor wat meer routine was het tijd om uit het coconnetje te breken, maar daar heeft corona anders over beslist. Ons veilig nestje kreeg plots een andere betekenis. Gelukkig was Moeder Natuur ons allemaal gunstig gezind en zorgde ze voor enkele zonnige weken, waardoor we de zorgvuldig uitgekozen kinderwagen volop konden inzetten tijdens een wandeling naar de bakker, beenhouwer of kruidenier. Of gewoon, om eens de beentjes te strekken en wat zon mee te pikken in de buurt.

Thuis had ik overdag onverwacht ook meer gezelschap. Mijn man moest al snel thuis te werken en ook de oudere kinderen ruilden noodgedwongen de schoolbank in klas voor de zitbank in de living. Gezellig met z’n allen. Leven in de brouwerij. En enkele extra handen om Viktor te animeren en te soigneren. Extra volk in huis betekende dat ik tussen twee borstvoedingen door ook mijn koksmuts mocht aantrekken, gelukkig met de hulp van een aan huis geleverde maaltijdbox. Mama’s little helper.

 

Ondertussen ben ik ook terug aan de slag en zag ik mijn zwangerschapsverlof overgaan in thuiswerken. Net als veel collega’s moest ik op zoek gaan naar de beste plaats om mijn thuisbureau in te richten. Het was even wennen, maar de zoom-meetings en ons Slack-kanaal verkleinen de huidige fysieke afstand met m’n collega’s. Mijn projecten werden goed opgevolgd door mijn collega’s tijdens mijn afwezigheid, waardoor ik ook op dat vlak ook vlot de draad terug kon oppikken. Dat mijn zoontje voorlopig nog niet naar de crèche hoeft is misschien wel een extra belasting, maar tegelijk is het bijzonder leuk dat we nog wat meer van hem kunnen genieten!

 

Every cloud has a silver lining.

 25/06/2020  door Nathalie Willems

Maar mevrouw, wat weet ú nu van Instagram?

‘Lesgeven? Da’s niks voor mij, hoor’ beweerde ik als kersvers afgestudeerde met de grootste stelligheid. Ik vond namelijk dat het welletjes was geweest. Na 16 jaar op de schoolbanken nog eens 40 jaar vόόr de schoolbanken? Neen, dat vooruitzicht trok me helemaal niet aan. Ik was jong en had andere plannen, zoals ‘iets in de media’ doen.

Maar jaren gaan voorbij, meningen evolueren, inzichten veranderen. Bij mij was dat niet anders. En na meer dan 30 jaar in de media, leek het onderwijs opeens wél aantrekkelijk. Meer nog: relevant. Tot mijn eigen, stomme verbazing had ik ‘goesting’ om opgedane kennis te delen, ervaringen uit te wisselen, kritisch denken te stimuleren. En zo startte ik als deeltijds lesgever communicatiemanagement. Een heel fijne aanvulling op mijn huidige job als content strategist bij Roularta Brand Studio.

 

Is lesgeven nu anders dan vroeger? Absoluut! De klassieke lesmethode heeft – zeker in mijn geval – plaats gemaakt voor het meer interactieve coachen. Samen met collega’s begeleid ik studenten bij een aantal praktijkvakken waarvoor ze eerst theoretische kennis opgedaan hebben. Welke vakken dat precies zijn, verschilt van jaar tot jaar. Mijn studenten moesten dit jaar een gloednieuwe campagne uittekenen voor een fictieve opdrachtgever, de eerste stappen als freelancer n de communicatiewereld zetten én een nieuw product of dienst met dito salesplan bedenken voor een jonge doelgroep. Een boeiend en gevarieerd programma!

Het jaar kende een rustig begin en een bewogen einde. Fysieke lessen en samenkomsten werden geschrapt. Coachingmomenten, examens en evaluatiemomenten werden virtueel. Net zoals ‘zoomen’ bij Roularta, werd ‘joinen in MS Teams’ een vervoegbaar werkwoord voor lesgevers en studenten.  Het platform gaf zijn onvermoede features beetje bij beetje prijs en werd onze steun en toeverlaat.

 

Wat ik het leukst vind aan lesgeven? Zonder enige twijfel het contact met de studenten. Ik hou van hun verfrissende, soms aparte, altijd pragmatische kijk op het leven. Van hun twijfels en onzekerheden. Van hun zelfverzekerdheid en vastberadenheid. Ik hou ervan hun ideeën te challengen, hun keuzes in vraag te stellen. En de studenten zelf? Die houden me alert en bij de les. De groep die een nieuw product moest bedenken, gunde me een blik in hun leefwereld en bleek verrassend vindingrijk. Zo kwam een uitsluitend vrouwelijk team op het idee een trendy collectie juwelen te ontwerpen met een onzichtbaar, ingebouwd alarm, zodat jonge vrouwen (en mannen) zich ten allen tijde veiliger zouden voelen op straat, ook zonder hun smartphone. En bedacht een ander werkgroepje ‘Fixagram’, een fictieve app om je instagram account instant te ‘fixen’. Want dit social media kanaal bepaalt voor een groot stuk je identiteit, wie je bent en hoe je overkomt, en daar kan elke jongere wel wat hulp bij gebruiken, toch?

Eén ding weet ik wel zeker: de jonge generatie studenten is leergierig, kritisch ingesteld en zeker niet op hun mondje gevallen. ‘‘Maar mevrouw, wat weet ú nu van Instagram?” Waarschijnlijk nog lang niet genoeg, maar ik leer elke dag bij!

 26/06/2020  door Mark Daemen

Aan de vooravond van de zomermaanden juli en augustus is het goed om de balans te maken van de periode die achter ons ligt.

Ik moet niemand uitleggen hoe uitzonderlijk deze tijden waren en ik hoop met jullie dat we ze ook als uitzonderlijk kunnen blijven catalogeren. Ik zie alvast in de verschillende vestigingen waar ik af en toe terug binnenstap bijzonder veel respect voor de regels en daardoor ook voor elkaar. Duidelijk ‘one family’ die om elkaar geeft.

 

Maar ook van thuis blijft Roularta ons een venster geven op ‘onze grote familie’. Afgelopen week viel de juni editie van Insight Magazine bij mij in de bus. In een van mijn vorige jobs heb ik het mantra overgehouden “beter goed gestolen, dan slecht uitgevonden”. Daarom dat ik met jullie grasduin door de artikels die we deze maand samen mogen ontdekken.

Ik ben bijzonder fier dat de teams waarmee ik zelf intensief samenwerk de afgelopen Corona-maanden voor enorm veel realisaties hebben gezorgd. Blij dat mensen in mijn team en ikzelf van ver en dichtbij in minieme en grote mate een steen kunnen bijdragen.

 

We beleefden uitzonderlijk goede maanden met onze abonnementsverkoop met maar liefst 13.279 nieuwe volwaardige abonnees.

 

Daarnaast was er ook het geslaagde project, mijnmagazines.be/mesmagazines.be waarbij we meer dan 6.000 nieuwe lezers op korte tijd overtuigden om vier weken lang één van onze grote magazinetitels in de bus te krijgen en alle andere magazines digitaal te kunnen lezen. Dat voor net geen 10 euro. Een bijzonder waardevolle groep die ons leerde kennen en waar we alles aan doen om ze aan boord te houden.

 

De Zomer van KW staat voor de deur met meer West-Vlaanderen dan ooit als plaats waar de rest van Vlaanderen graag naartoe wil en waarbij we voor het eerst ook alle weken zullen verschijnen. Iets om naar uit te kijken. Ook de banden met dé West-Vlaming zelf worden versterkt, want als ze zich op onze site registreren gaan we ze ook verder persoonlijk kunnen aanspreken. ‘How seg’ (pardon my West Vlaams).

 

Ook verschillende podcasts zagen het levenslicht  voor zowel Trends, Trends-Tendances als Libelle.

 

Naast pannenkoeken en bananenbrood bakken keken we ook met Libelle Lekker naar mogelijkheden om de sterke positie van ons culinair merk verder te ondersteunen. Het was duidelijk goed weer de laatste maanden want onze pagina’s rond barbecueën stegen met maar liefst 1.150%.

 

Bij onze advertentieregie zag een nieuwe formule ‘Content to Commerce (ctc)’ het levenslicht. Adverteerders kunnen de campagnes die ze inzetten op de sociale media makkelijk kopiëren naar onze kwaliteitscontexten. Ze betalen enkel indien een surfer ook werkelijk clickt op zijn aanbod. Onze regie pakt dan ook uit met #Roulartacares. Wij geven om onze adverteerders. Daarom dat ze ook enkel betalen als we surfers ook werkelijk tot bij hen brengen. Blijf dus zeker ook zelf trouw aan #kooplokaal. We hebben elkaar hard nodig.

 

In het magazine, fijn hè zo’n gedrukt exemplaar dat je verschillende keer ter hand kan nemen, ontdekte ik ook het aangrijpende verhaal van collega Wim Van Cauwenberghs over hoe zijn gezin en voornamelijk zijn echtgenote getroffen werd door Corona. Dit gaf mij alvast opnieuw het signaal om de voorzorgsmaatregelen die we ook nemen op kantoor blijvend ernstig te nemen.

 

Mag ik het eens zijn met collega Nina Tack bij Steps Magazine dat ‘de beste ideeën komen tijdens een crisis’. Ook ik kruip wel eens in mijn mail, sms, Slack,… om een ideetje bij één van de collega’s te pitchen. Van sommigen gaan we nog meer horen.

 

De afgelopen maanden zag ik bovendien veel wendbaarheid. Hoe Jacques Sys met zijn team en zijn merk Sport/Voetbalmagazine in deze sportluwe periode snel schakelde en van deze periode gebruik maakte om zijn site en digitale kanalen te verrijken verdient veel respect.

 

Ook onze startersdagen gaan terug door. Ik had het genoegen om een grote groep nieuwe gezichten kennis te laten maken met Digital Hub. Fantastisch dat we blijven investeren in talenten die ons allemaal aanvullen en verrijken.

 

Er werd ook naarstig gewerkt aan de nieuwe drukpers, maar daar heb ik werkelijk geen enkele verdienste aan. Ik zal echter even fier zijn met de positie die we met deze pers zullen innemen in het uitgeverslandschap.

 

En zo kan ik nog een tijdje doorgaan. Beschouw deze blog gerust als een filmtrailer. Waarbij er nog zoveel te ontdekken valt in Insight Magazine zelf.

 

Om te eindigen steel ik ook nog een laatste quote/tip van Benedikt Beun (Developer Roularta Digital Hub) “Deze zomer wordt het waarschijnlijk een vakantie in eigen huis, maar laat je niet weerhouden toch vakantiekaartjes te sturen naar wie je lief hebt”.

 

Geniet van de zomer, het leven en elkaar.

 20/09/2019  door

Campagnemanagers

 13/01/2020  door Nathalie Willems

Werk zoeken is een beetje als zwanger zijn: je krijgt ongevraagd veel goedbedoeld advies, en je weet niet altijd wat je ermee moet aanvangen.

‘Sanoma schrapt 96 banen’ kopten de kranten begin 2018.  Voor de buitenwereld was dit misschien een fait divers – dagelijks gaat er wel ergens een bedrijf over kop of  verliezen mensen hun job – maar voor mezelf en 95 collega’s was het de harde realiteit.

 

Laten we eerlijk zijn, het was geen complete verrassing. Het bedrijf stond te koop en de anciens – waartoe ik behoorde – hadden inmiddels al een aantal herstructureringen met de vreemdste namen achter de rug. Maar laten we vooral eerlijk zijn: ontslagen worden doet wat met een mens.

 

Na de eerste schok en onder het motto ‘as one chapter closes, a new one begins’, nam mijn pragmatische en strijdlustige kant het vrij snel over.  Ervaring? Check! Vlot tweetalig? Check! Redactionele en commerciële background? Dubbelcheck! Leeftijd? Euh, een flukse 50+, niet meer piep dus, maar dat zou mijn motivatie ruimschoots goedmaken. Toch?

 

Aangemoedigd door familie en vrienden, begon mijn zoektocht naar werk langs mediabedrijven, agencies en scholen. De ervaringen waren op zijn zachtst uitgedrukt uiteenlopend. Ik vond het hilarisch, toen ik mezelf in drie catchy zinnen moest aanprijzen bij een hip bedrijf. Als was ik een wasproduct. Pijnlijk, toen ik in een bezemhok in een middelbare school tegen de klok IQ-testen moest afleggen en daarna de job niet kreeg. Onthutsend, toen ik niet voldeed aan het gezochte profiel dat eigenlijk op mijn lijf geschreven was. Vermoeiend, toen ik weer een vacature voor een junior digital native in mijn mailbox vond.

 

De achterban bleef erin geloven, tips spuien, motiveren, raad geven. Werk zoeken is een beetje als zwanger zijn: je krijgt ongevraagd veel goedbedoeld advies, en je weet niet altijd wat je ermee moet aanvangen.

 

Hoe vreemd ook, achteraf bekeken was het best nuttig bestede tijd. Maanden waarin ik mezelf in vraag stelde. Wat doe ik graag? Waar krijg ik energie van?  Waar kan ik mijn ei nog kwijt? Bij Sanoma had ik actief meegebouwd aan het native verhaal, volgens mij lag daar de toekomst – en ook de mijne.

 

En zo kwam ik op gesprek bij Roularta. In Zellik. In Roeselare. Native advertising stond ook bij Roularta hoog op de agenda. Ik bracht mijn ervaring met de vrouwenbladen, mijn drive én mijn leeftijd mee. Maar ook de goesting om bij te leren, nieuwe titels te leren kennen. Een match was in de maak, en als 50+ mocht ik aan de slag in Zellik. Ex-collega’s werden weer collega’s, nieuwe collega’s kwamen erbij. Ik was klaar voor een nieuw hoofdstuk!

 26/11/2019  door Nele Vannobel

Terugblikken en aftellen

Binnenkort tellen we de laatste seconden van 2019 weer af, maar tot het zover is worden we in kranten en magazines, op websites en op televisie weer bestookt met jaaroverzichten. De terugblik van wat het voorbije jaar heeft gebracht, schetst slechts zelden een opbeurend plaatje. Alsof wel enkel slecht nieuws willen of mogen onthouden.

 

Niet zo op onze afdeling, al werd het wel een bewogen jaar. Na maanden van voorbereiden, ontwikkelen, configureren en testen werd eind maart de gerestylede versie van onze nieuwssites eindelijk uitgerold. De sites kregen een nieuwe lay-out en werden meteen ook responsive, wat zoveel wil zeggen als dat ze op om het even welk toestel onmiddellijk het juiste formaat van website aannemen. Geen aparte mobiele site meer om te onderhouden dus, wat voor een mooie tijdswinst zorgde!

 

Daarnaast werd dit jaar flink wat aandacht gegeven aan de architectuurkeuze voor onze nieuws-, lifestyle- en regionale sites. En nu de keuze gemaakt is, kunnen we weer volop vooruit. De nodige technische voorbereidingen zijn al bezig, en ook functioneel kunnen we uit de startblokken schieten. Het worden dus zeker boeiende maanden, want er zal overleg nodig zijn met de redacties van al onze sites vooraleer er effectief gestart zal kunnen worden met het opbouwen van de nieuwe sites, in een nieuw CMS-systeem.

 

Ondertussen werden ook tal van kleine en middelgrote projecten gelanceerd, of zitten ze nog in een voorbereidende fase (geen spoilers, sorry J). We deden dit jaar ook beroep op externe professionele testers, en externe designers, wat ervoor zorgde dat we nieuwe inzichten kregen en onze manier van werken konden optimaliseren. We namen afscheid van enkele collega’s die ofwel intern van job veranderden ofwel nieuwe horizonten opzochten buiten Roularta. Gelukkig mochten we ook enkele nieuwe collega’s verwelkomen, die ondertussen al de nodige opleidingen kregen en ingewerkt zijn in hun job.

 

Tot slot zullen we het jaar hoogstwaarschijnlijk nog afsluiten met een verhuis naar een nieuw kantoor, zodat we nog nauwer kunnen samenwerken met onze collega’s van DH Webdesign. Altijd leuk om een nieuwe werkplek te krijgen en collega’s uit andere afdelingen (nog) beter te leren kennen!

 

En hoewel er dus boeiende tijden zitten aan te komen met veel uitdagingen, tel ik nu ook echt af naar de kick-off van mijn persoonlijk project :-). We zijn er alvast klaar voor en ik kijk er naar uit om in een volgend blogbericht terug te kijken op mijn eerste maandjes als kersverse mama. Dan zal het al 2020 zijn en staan er ongetwijfeld weer een pak nieuwe projecten in de steigers!

 20/01/2020  door Mark Daemen

Het is opendeurdag in de grot van Ali Baba

Geen verhaal over een Chinese e-commerce gigant maar wel degelijk over het sprookje uit Duizend-en-een nacht waarbij ‘Sesam, open u’ de grot naar de goudschat opent.

 

We beschikken bij Roularta immers over een rijke schat aan goudklompjes. Sinds Digital Hub, samen met mijzelf, nu een goed jaar geleden van start ging in september 2018 ontdekte ik een berg aan sterke persoonlijkheden met tonnen ervaring en specifieke competenties. Samen met onze sterke merken kan het niet anders dan dat we met dit ‘menselijk kapitaal’ onze bestaande initiatieven versterken en nieuwe successen uit de grond stampen. Deze initiatieven hoeven trouwens niet enkel digitaal te zijn, in weerwil van onze divisienaam Digital Hub. Onze printmedia spelen nog steeds een belangrijke rol in veel van onze projecten, zowel door hun kwaliteit als de inzet van hun kwantiteit.

 

Peter Hinssen schreef in 2014 al een boek met als centrale boodschap dat ‘het netwerk altijd wint’. Als Digital Hub willen we deze handschoen oppikken door bruggen te bouwen met alle afdelingen binnen onze organisatie tot een efficiënt netwerk. We brengen de talenten uit onze teams, zo nodig aangevuld met externe specialisten, aan tafel om elke businessuitdaging te tackelen. Geen persoon te weinig noch teveel. Snelheid en wendbaarheid zijn dan ook een formele opdracht voor Digital Hub. We zijn op deze korte tijd ook verder geëvolueerd, waarbij er bijvoorbeeld een PMO Manager, in de persoon van Thomas Lepouttre aan de organisatie werd toegevoegd. Waarbij PMO staat voor Project Management Office. Onze trajecten worden hierdoor nog tastbaarder, beter gedocumenteerd en met kennis van zaken afgestemd. Soms verliezen we nog iemand (tijdelijk) uit het oog binnen de uitgebreide organisatie op onze drie locaties. Het is altijd fijn als je merkt dat projectleden hun teamleden en het management van dichtbij op de hoogte houden zodat ‘iedereen mee is’.

 

Eerder liet ik voor onze HR al volgende persoonlijke quote optekenen ‘Een goed idee is zilver. De uiteindelijke uitvoering met het team is goud.’ Opnieuw een verwijzing naar de schatten die we samen uitbouwen als ‘One Family, One Team’.

 

Ik kan uit persoonlijke overtuiging niet genoeg benadrukken dat de academy’s die doorgaan in al onze vestigingen een ware schat aan informatie bieden die je niet aan jezelf mag laten voorbijgaan. De uitdagingen van je collega’s leren kennen en externe specialisten die hun expertise komen delen zijn een prachtig geschenk voor je eigen professionele en persoonlijke ontplooiing.

 

Sesam, open u.

We spreken meer dan ooit met onze collega’s, lezers (direct of via onderzoeken), adverteerders, agentschappen, concurrenten en leveranciers. We schrikken er hierbij niet voor terug om onze eigen strategieën openlijk te delen. We geloven er immers in dat indien alle betrokken partijen beter begrijpen waar wij als bedrijf naartoe willen, ze ons met diezelfde openheid tegemoetkomen om hun visie en ideeën te delen. Collega’s uit verschillende divisies kunnen getuigen over de rijkdom die we uit dergelijke recente gesprekken halen. We willen niet op onze schat blijven zitten. Voor ons dus geen geheime boodschap als ‘Sesam, open u’ om toegang tot onze kennis en plannen te krijgen. Ons doel is en blijft het creëren van waarde voor onze partners en onszelf op korte én lange termijn.

 

Een van de grote uitdagingen voor de komende tijd is alvast het verhogen van het engagement voor onze mediamerken. Hoe laten we onze gebruikers vaker en diepgaander hun toegang tot onze rijke content gebruiken? Dit gebruik is immers de basis voor veel van onze (nieuwe) initiatieven.

 

Laten we de deuren van onze grot wagenwijd openzetten. Mijn deur staat alvast open voor dat idee waarop jij allang broedt. 2020 wordt een fantastisch jaar.

 06/04/2020  door Mark Daemen

L’union fait la force.

Ik weet niet welk woord de laatste weken het best zou omschrijven. In de context van Roularta wil ik uiteindelijk kiezen voor fier.
 
We zaten nog maar een paar dagen thuis en nieuwe initiatieven als mijnmagazines.be/mesmagazines.be en de digitale versie van De Zondag zagen het levenslicht. Het eerste speelt in op het “Blijf in uw kot” momentum. Iedereen zoekt duiding en/of ontspanning. Wat beter dan vier weken lang het magazine van je keuze op je deurmat en de overige 15 magazines digitaal ‘doorbladerbaar’ in een speciaal hiervoor tegen een strakke deadline gebouwde kiosk. De Zondag van zijn kant werd in een even uitdagende korte tijdspanne omgezet tot een digitale versie, voor de vijf weken dat ze niet bij de bakker wordt verdeeld. Velen vonden vanaf de eerste zondag hun weg naar deze nieuwe digitale versie bij het genot van hun croissant. Dit kon natuurlijk enkel doordat in alle mogelijke divisies iedereen zijn verantwoordelijkheid opneemt en samenwerkt. Elk vanuit, in dit geval letterlijk, zijn hoek (van het land).  Een mooi staaltje van ondernemerschap waarbij we samen enorm veel geleerd hebben. We nemen dit mee voor de ontwikkelingen die verder nog in de pijplijn zitten.
Door deze twee initiatieven te noemen, vergeet ik waarschijnlijk nog vele grote en kleine initiatieven in elk van onze teams. Ze maken ons sterker en wijzer voor de toekomst.
 
Ook bij #kooplokaal sluiten we met plezier aan. Net zoals onze winkels en restaurants lokale steun en clientèle hard zullen kunnen gebruiken roepen we de adverteerders op om aan hun lokale media te denken.
 
Uiteraard kunnen we niet dankbaar genoeg zijn voor de collega’s die nog elke dag de verplaatsing naar kantoor maken en onder andere in de drukkerij zorgen dat onze media nog steeds van de drukpers rollen. Onze magazines en kranten blijven de hoeksteen van onze activiteit. De woorden in de blogpost van onze kwaliteitsverantwoordelijke in de drukkerij, Dieter Verbeest, eind januari bleken profetisch. ‘Geloof mij, 2020 word super boeiend. 2020 wordt het jaar van de drukkerij!’
 
Bepaalde bedrijfsonderdelen kwamen al snel onder druk door onder andere het snel terugvallen van reclamecampagnes waardoor tijdelijke werkloosheid zich opdrong. Naast veel begrip, merk ik dat collega’s de fierheid over hun bijdrage aan het groter geheel trouw blijven en hun relatie met de collega’s maar ook de klanten en adverteerders blijven onderhouden.
 
In deze periode maakten we kennis met elk denkbare video-conferencing systeem. Zoom, Hangout, Teams, Bluejeans,… hebben geen geheimen meer voor ons. Getuige ook de mozaïekbeelden op de Roularta Facebook pagina.
De videobeelden geven ons ook een intieme inkijk in de woonkamers van onze collega’s en externe partners. Of in mijn geval de keuken. Uitzonderlijk zelfs de tuin. Een potentiële Nederlandse leverancier stond op een koude ochtend met skipak in zijn tuin. Zijn kinderen waren ‘nogal druk in huis’. We zien wel vaker in de achtergrond en op de voorgrond partners en kinderen door het beeld lopen. Fantastisch hoe gefocust werken gecombineerd wordt met het entertainen van kleine en minder kleine kinderen of met het hen letterlijk bij de les houden.
 
Wij zijn klaar voor de periode na Corona. Bij mij thuis staan de tulpen van 65 jaar Roularta intussen in bloei. Laat de toekomst maar komen.
 
Toch op de valreep nog een tweede woord. Dankjewel.
Dankjewel collega’s. Dankjewel postbodes en winkelbedienden. Dankjewel zorgpersoneel. Dankjewel iedereen. Fier!
 
En nu weer aan de slag.

 06/04/2020  door Nathalie Willems

Elk nadeel heb se voordeel

In deze onzekere tijden is alvast één ding duidelijk: het woord van het jaar 2020 is al bekend. Onwaarschijnlijk toch hoe een tot voor kort volslagen onbekend virus de wereld in sneltempo op zijn kop zet. Onze levens compleet overhoop haalt. Corona is nieuw, verrassend, beangstigend. Elke dag houdt een niet aflatende stroom van lifeblogs en grafieken ons op de hoogte van het aantal besmettingen, ziekenhuisopnames, te betreuren overlijdens. In België en in het buitenland. We kijken en vergelijken, wikken en wegen. Intussen heb ik de nieuwsjunk in mezelf op een strikt informatiedieet gezet. Doseren is altijd al een kunst, maar in deze coronatijden een must.  

 

Blijf in uw kot. Onwillekeurig denk ik terug aan de verhalen van mijn grootouders. Over de Spaanse griep. De moeilijke oorlogsjaren. Rampen zijn nu eenmaal van alle tijden, en de enige relevante vraag die je je dan kan stellen is: hoe ga je ermee om? Filosofen hebben er al boeken over vol geschreven, maar uiteindelijk blijkt een stoïcijnse houding misschien nog het meest doeltreffend. Die stelt dat je je enkel moet richten op wat binnen je macht ligt, omdat je aan de rest toch niks kan veranderen. Een crisis of ramp is dus wat je er zelf van maakt. In coronatijden betekent dit: laat los wat je eigenlijk had willen doen, richt je op wat je wél kan doen. Kijk, daar heb ik wat aan, nu ik tot nader order ‘off duty’ thuiszit…

 

Blijf in uw kot, dus. In mijn geval met man en zoon van 14, die beiden – gelukkig maar – goed gedijen in onze verplichte quarantaine. We genieten nu noodgedwongen van de kleine dingen. Samen wakker worden en ontbijten – waar anders geen tijd voor is. Een blokje rond wandelen. Een spelletje badminton in ons stadstuintje (en maar hopen dat het pluimpje niet bij de buren terecht komt). Het is opvallend hoe we beter om ons heen kijken, meer horen, intenser voelen. Er zit letterlijk en figuurlijk minder ruis op dit quarantaine-leven. En dus vind ik opeens ook weer tijd om te lezen, wat piano te spelen, op te ruimen. En om na te denken. Over mijn en ons leven voor corona, en hoe het mogelijks zal zijn na corona. Wordt dit virus een gamechanger? Gaan dingen daadwerkelijk veranderen? Wordt het terug business as usual na de lockdown? Of is het überhaupt niet realistisch om te denken dat het business as usual wordt? 

 

Blijf in uw kot?  Voor mij mag het nog even duren. Maar liever niet te lang. Want ik popel toch ook weer om aan de slag te gaan, dat is nu eenmaal de aard van het beestje. En als dat stoïcijns zijn even niet lukt, denk ik aan voetballegende Johan Cruijff. Elk nadeel heb se voordeel, zei hij, en zo is het maar net!

 

Hang in there allemaal, en stay safe!

 13/03/2019  door Nele Vannobel

Nooit te oud om te leren

Da’s een leuze die Roularta hoog in het vaandel draagt.

Als nieuwe collega kreeg ik destijds tijdens één van de m’n eerste weken een introductiedag. Via getuigenissen van enkele collega’s uit de verschillende afdelingen leerde ik bij die gelegenheid de werking van het bedrijf kennen. Ook een uitgebreide rondleiding in de drukkerij stond op de agenda. En natuurlijk maak je ook kennis met collega’s die ongeveer op hetzelfde moment gestart zijn.

 

Maar daarmee is het niet gestopt. Door je in te schrijven voor de aangeboden taallessen Frans of Engels krijg je elk jaar de kans om je taalkennis aan te scherpen. Die kans liet ik niet liggen en volgde reeds een aantal sessies Frans waardoor ik me vandaag vlotter uit kan drukken tijdens de contacten met de Franstalige redacties. En opnieuw is het een gelegenheid om collega’s uit andere afdelingen beter te leren, wat de vlotte samenwerking alleen maar ten goede komt.

 

Daarnaast kan je in Roeselare op regelmatige tijdstippen een Meiboom Academy bijwonen. Tijdens zo’n sessie lichten één of meerdere collega’s over de middag een bepaald onderwerp toe. Zelf pikte ik al enkele interessante sessies mee over onder meer de werking van nieuwe afdelingen, of nieuwe concepten die gelanceerd werden binnen Roularta.

 

Binnen de recent opgerichte Roularta Digital Hub worden eveneens regelmatig academies georganiseerd zodat de onderlinge teams elkaar kunnen informeren en we van elkaar kunnen bijleren. Online is er ook een chatkanaal waarbij iedereen interessante info kan ‘sharen’. Heel handig om op de hoogte te blijven van de recentste digitale ontwikkelingen in het medialandschap.

 

Tot slot kreeg ik de voorbije jaren ook al meermaals de kans om externe opleidingen of seminaries bij te wonen, die zowel je vaardigheden als je kennis verrijken. Zo nam ik deel aan een cursus ‘Spreken voor publiek’ die me nodige tips bijbracht die me nog steeds helpen bij presentaties.

 

Je ziet het, bij Roularta krijg je uitgebreid de kans om je kennis(kring) en je talenten te verrijken!

 23/08/2019  door Nele Vannobel

Een nieuw begin

Sinds enkele maanden hebben we een aantal nieuwe collega’s in ons team. 
Da’s vooraf altijd een beetje spannend afwachten: hoe ziet de nieuwkomer eruit (al hoef je daarvoor niet langer te wachten tot hun eerste werkdag. Lang leve Facebook en LinkedIn om vooraf al even te spieken naar de profielfoto van de persoon in kwestie)? Zal hij of zij snel hun weg vinden in onze manier van werken? Zal het klikken om er mee samen te werken?

 

Bij Roularta zorgen we er altijd voor dat nieuwe collega’s een warme ontvangst krijgen, zodat ze zich snel thuis voelen. Ze krijgen een peter of een meter toegewezen die hen, zeker de eerste dagen, op sleeptouw neemt en ervoor zorgt dat ze snel hun “draai” vinden. Elke nieuwe collega krijgt ook een introductieplan. Dit plan houdt in dat de nieuwe collega tijdens de eerste weken in het bedrijf een kennismakingsgesprek heeft met alle collega’s waarmee hij of vaak zal samenwerken. Ideaal om elkaar beter te leren kennen!

 

Nieuwe collega’s zijn niet altijd van buiten het bedrijf afkomstig. Ook intern is een wissel van job en afdeling mogelijk. Een peter of meter is voor hen niet echt nodig. Maar ook zij krijgen een goede begeleiding door de nieuwe collega’s waar hij of zij bij terecht komt, zodat ze snel hun weg vinden in hun nieuwe job.

 

Ondertussen zijn onze nieuwe collega’s al enkele weken of maanden bij ons aan de slag, en het is duidelijk dat ze zich al goed geïntegreerd hebben in onze afdeling en onze manier van werken. Het blijken bovendien ook allemaal aangename collega’s om mee samen te werken.

 

En van nieuwkomers gesproken. Binnenkort mag ik er ook eentje verwachten. Geen Facebook of LinkedIn deze keer om al even te piepen hoe hij eruit zal zien, al kom je met de echo’s ook al een heel eind. Peter en meter zijn ook al gekozen. En ik zal vast en zeker ook enkele “kennismakingsgesprekken” inplannen. Afspraak vanaf midden januari volgend jaar : )!

 21/11/2018  door

Regionale journalisten

 29/11/2018  door

Sales Regionaal

 22/05/2017  door Nele Vannobel

Mijn job is erg afwisselend, uitdagend en ik kom in contact met heel veel collega’s.

Een ideale mix voor mij, waardoor ik een goed zicht heb op wat er allemaal beweegt en leeft in de groep. Door het groeiende belang van digital in de mediasector, heb ik in mijn huidige functie echt wel het gevoel mee te werken aan de toekomst  van het bedrijf. Zo stond ik onder andere mee aan de wieg van de betalende content die we toevoegden aan onze websites.

 

De afgelopen 10 jaar zijn voorbij gevlogen en nog steeds sta ik versteld hoe groot Roularta is en hoeveel mensen er werken. Heel vaak krijg ik de vraag of ik die of die persoon die bij Roularta werkt, ook ken. Het creëert wel een samenhorigheidsgevoel, het deel uitmaken van de grote Roularta familie.Da’s niet toevallig, want ook al is Roularta uitgegroeid tot één van de belangrijkste uitgevers, het blijft een familiaal bedrijf waarbinnen ik me thuis voel en de kansen krijg om te groeien en ontwikkelen. Op naar meer van dat!

 15/09/2017  door Nele Vannobel

Het najaar wordt gezellig druk

Nu de dagen terug korter worden, de bomen hun zomerbladeren beginnen te verliezen en de ochtenden frisser worden, verlang ik stiekem al naar de gezelligheid van de eindejaarsperiode.

Toch staat er bij ons, Nieuwe Media, nog veel op de planning, vooraleer we afscheid kunnen nemen van het voorbije jaar.

 

Zo kijken we op regionaal vlak uit naar de lancering van KWestie, een online kanaal dat regionaal nieuws zal aanbieden op maat van de abonnee. Na een jaar van ontwikkelen en testen, waarbij ik instond voor de goede wisselwerking tussen de aanvragers en de ontwikkelaars, wordt deze nieuwe Roularta-telg begin november te water gelaten. Ik wens hem alvast een goede start en een mooie groei toe!

 

Ondertussen zijn we ook druk aan het sleutelen aan onze nieuwssites, zodat we ons nieuws op een nóg aantrekkelijkere manier kunnen aanbieden aan onze surfers. Op die manier willen we ze vaker naar onze sites loodsen, ze er langer houden en op die manier een lange relatie met hen opbouwen. Eerst via een proefabonnement, daarna via een abonnement.

 

Tussendoor zal het nieuwe registratieplatform ook nog toegevoegd worden aan onze sites, wat voor de nodige contacten en testen zal zorgen met onze collega’s van Lezersmarkt en IT Ontwikkeling.

En vast en zeker komen er ook nog een aantal nieuwe projecten op ons af, waar we nu nog geen zicht op hebben, maar waar we met ons team met graagte onze tanden zullen inzetten om ze tot een goed einde te brengen.

 

Je leest het, het najaar wordt nog gezellig druk met veel afwisseling en strakke deadlines, maar daar hou ik van. Want dan smaakt de eindejaarsperiode des te zoeter!

 12/02/2018  door Nele Vannobel

Een boeiend jaar vol veranderingen

2018 wordt sowieso een mijlpaal in de geschiedenis van Roularta.
Het wordt het jaar waarin afscheid wordt genomen van de jarenlange partner Medialaan, maar ook het jaar waarin twee nieuwkomers worden verwelkomd: Mediafin en de overgenomen titels van Sanoma België.

 

Voor onze afdeling Nieuwe Media zal vooral die laatste voor de nodige uitdagingen zorgen: tegen het einde van het jaar moeten de 12 websites van deze titels in ons CMS systeem geïntegreerd worden. Ik heb alvast veel zin in het ontdekken van deze nieuwe sites met hun eigen structuur en functionaliteiten. Daarnaast kijk ik al uit naar de contacten met de nieuwe redacties.

 

Binnen onze afdeling zelf zijn er ook enkele veranderingen: een aantal collega’s zochten (of zoeken binnenkort) nieuwe horizonten op en worden vervangen door nieuwe collega’s. Benieuwd hoe vlot zij zich zullen kunnen integreren in onze afdeling en systemen…

 24/05/2018  door Nele Vannobel

Time flies when you’re having fun

LinkedIn herinnerde me er vorige week aan dat ik mijn 11e werkjubileum bij Roularta mocht vieren.
11 jaar al! Time flies when you’re having fun…

Even een flashback naar de periode toen ik hier begon. De nieuwe drukkerij was nog in volle opbouw toen ik hier startte. Je kon de gebouwen van Roularta in Roeselare in die periode van ver herkennen door de vele kranen op de bouwwerf. Handig om niet verkeerd te rijden die eerste dagen.

 

In die 11 jaar is mijn jobinhoud al een paar keer gewijzigd: ik startte bij de promotie- en marketingafdeling van de magazines waar ik na enkele maanden het online luik verder kon helpen uitbouwen, zowel op het vlak van wedstrijden, mailings, als voor de uitbouw van een online shop. Na een korte tussenstop bij Line Extensions kwam ik in mei 2010 op mijn huidige job van Online Product Manager terecht.

 

Ook binnen mijn huidige functie blijft het nieuwe uitdagingen regenen. Niet in het minst na de overname van de Sanoma-titels die ook online de nodige aandacht vragen en vergen. Een nieuwe blik op de wereld dus en zo behoud ik meteen ook een frisse kijk op mijn job. En ondertussen weet ik al blindelings de weg naar mijn werkplek…

 24/08/2018  door Nele Vannobel

Let the tests begin…

Na een intensieve periode van projectdefiniëring, functionele en technische analyse en ontwikkeling, is het als Online Product Manager steeds spannend wachten naar het moment waarop de testfase is aangebroken. Het is het moment waarop de Sherlock Holmes in mij naar boven komt, en ik als een echte speurneus op zoek ga naar eventuele fouten die nog aanwezig zijn in de ontwikkeling.

 

Afhankelijk van de grootte van het project en het aantal fouten, kan de testfase enkele uren tot dagen in beslag nemen. Soms beperkt het testteam zich tot mezelf of nog een extra persoon binnen onze afdeling. Maar bij grote projecten, waar meerdere afdelingen bij betrokken zijn, kunnen dit er 6 of meer personen zijn. Bij dergelijke grote projecten organiseren we doorgaans enkele testdagen waarbij we samen in een vergaderzaal alles grondig testen.

 

Onze leidraad bij het testen is een testplan waarbij alle mogelijk testscenario’s uitgeschreven worden. In het uitwerken van dit plan steken we de nodige tijd om er zeker van te zijn dat geen enkele stap of functionaliteit vergeten wordt bij het testen.

 

En hoe graag ik ook als Sherlock Holmes met m’n vergrootglas op zoek ga naar mogelijke bugs, toch stemt de testronde me het meest tevreden wanneer na afloop alles blijkt te werken zoals ik het had uitgeschreven in de voorbereidende functionele analyse. Of om het als Hannibal Smith uit the A-Team te zeggen: ‘I love it when a plan comes together’. Dat houdt meteen ook in dat het project naar z’n einde loopt en er al kan uitgekeken worden naar een nieuw project mét bijhorende testperiode.

 16/11/2018  door Nele Vannobel

3, 2, 1… start!

Nog enkele weken en het is zover: dan start onze 100ste sprint! Voor je begint te denken dat we met z’n allen onze loopschoenen aantrekken tijdens de werkuren, kan ik je geruststellen. We zijn niet letterlijk aan het ‘lopen’.

 

Ongeveer 4 jaar geleden zijn we binnen ons team beginnen te werken volgens het scrum-principe. Scrum is een agile manier van werken die er voor zorgt dat projecten binnen een team op een vlottere manier opgeleverd worden tijdens een vooraf gedefinieerde tijdspanne. Zo duurt bij ons een sprint telkens 2 weken.

 

Het scrum-team bestaat traditioneel uit een ontwikkelteam, een scrum master en één of meerdere product owners. Zelf vervul ik de laatste rol. Als product owner ben ik de tussenschakel tussen enerzijds de business (= de redacties, de regie,…) die een bepaalde vraag heeft, en anderzijds het ontwikkelteam dat de vraag uitwerkt.

 

Mijn taak bestaat er in om zo goed mogelijk te luisteren naar de wensen van de business en ze vervolgens te vertalen naar concrete vragen of ‘user stories’ die uitgevoerd kunnen worden door de ontwikkelaars.

Alle openstaande user stories komen terecht in onze backlog. Vooraleer we ze kunnen uitwerken tijdens een sprint moeten de vragen eerst ingeschat worden door de ontwikkelaars. Dat gebeurt tijdens de backlog refinement. Tijdens die meeting licht ik mondeling de user stories toe aan de ontwikkelaars. Niet altijd eenvoudig, want de vragen van de business kunnen soms zeer complex zijn of blijken niet zo eenvoudig realiseerbaar volgens de ontwikkelaars wat er voor zorgt dat ik vaak als een ‘politieke onderhandelaar’ terug moet gaan naar de business met een alternatieve oplossing voor hun vraag.

 

Eens alle stories ingeschat zijn, geef ik ze een specifieke volgorde in de backlog, waarbij de vragen met de hoogste prioriteit bovenaan staan en het zo duidelijk is wat er in de volgende sprint ontwikkeld moet worden.

 

Na bijna 100 sprints of 200 weken, ben ik nog steeds enthousiast over deze manier van werken, ook al zorgde ze al voor vele vergaderuren met de ontwikkelaars en overleg met de business. Het zorgt ervoor dat projecten duidelijk gedefinieerd en ingeschat worden, zodat iedereen concreet weet wat er moet gebeuren en in welke tijdspanne. En door het toekennen van prioriteiten kunnen we ook aan de business duidelijk maken welke projecten voor ons belangrijk zijn.

 

Bijna 100 sprints… Dat verdient toch een applausje, niet?